II SA/Po 573/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant St. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2012 r. sprawy ze skargi L.K. na decyzję Rektora [...] w P. z dnia [...] 2012r. nr [...] w przedmiocie nadania tytułu magistra I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Rektora [...] w P. na rzecz skarżącej kwotę 200zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu [...] - Wydział [...] w K. z dnia 6 października 2006 r. L. K. została przyjęta na I rok studiów niestacjonarnych - zaocznych Wydziału [...], kierunek [...] drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] w P. w roku akademickim 2006/2007 r. Na wniosek L. K. decyzją Kierownika [...] z dnia 30 czerwca 2008 r. została jej udzielona przerwa w studiach od dnia 30 czerwca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. Decyzją dnia [...] 2010 r. Dziekan Wydział [...] Uniwersytetu [...] w P. orzekł o skreśleniu L. K. z listy studentów Wydział [...] kierunku [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż nastąpiło to w związku z niepodjęciem przez L. K. studiów w po 30 czerwca 2009 r. Decyzja powyższa została skutecznie doręczona skarżącej w trybie doręczenia zastępczego w dniu 11 lutego 2010 r. i wobec jej niezaskarżenia przez stronę stała się ostateczna. Pismem z dnia 15 marca 2010 r. L. K. wniosła do Kierownika Zakładu [...] o udzielenie zgody na wznowienie studiów magisterskich. Na piśmie L. K. z dnia 15 marca 2010 r. umieszczona została podpisana przez Kierownika Studium [...] adnotacja o treści "Uprzejmie informuję, że wznowienie jest możliwe: a. od 1 X 2009 pod warunkiem uiszczenia zaległego czesnego, b. od 1 X 2010". Z akt sprawy nie wynika czy, a jeśli tak to w jaki sposób poinformowano L. K. o treści tej adnotacji. W dniu 11 maja 2010 r. L. K. złożyła za pośrednictwem Kierownika Zakładu [...] , datowane na 6 maja 2010 r. zażalenie do Rektora Uniwersytetu [...]w P. na bezczynność organu polegającą na nierozpoznaniu jej wniosku z marca 2010 r. Kolejnym pismem z dnia 18 maja 2010 r. L. K. zwróciła się do Kierownika Zakładu [...] o wyjaśnienie: - na jakiej podstawie ustala się wysokość opłat związanych z wznowieniem studiów, - jaki jest jej status – czy jest studentką, czy pozbawiono ją praw studenta, przyczyny odmowy, - na jakiej podstawie pracownik dziekanatu odmówił jej wydania karty egzaminacyjnej, - jakie są przyczyny odmowy przyjęcia jej pracy dyplomowej wraz z kompletem dokumentów. Na piśmie L. K. z dnia 18 maja 2010 r. umieszczona została nie podpisana adnotacja o treści "Na podstawie podania z dnia 15.03.2010 została Pani wznowiona na rok akademicki 2009/2010 w celu obrony pracy magisterskiej.". Z akt sprawy nie wynika czy, a jeśli tak to w jaki sposób poinformowano L. K. o treści tej adnotacji oraz kto adnotację tą sporządził. Pismem z dnia 27 maja 2010 r. Prodziekan ds. studenckich Wydział [...] Uniwersytetu [...] w P. poinformował L. K., iż w roku 2009/2010 uczestniczyła w seminarium magisterskim chociaż formalnie nie złożyła wniosku o wznowienie studiów i nie uiściła opłaty należnej za każdy rok nauki. Ponieważ korzystała ze świadczeń, które jej nie przysługiwały dlatego jej wniosek z dnia 15 marca 2010 r. został uznany za akt dobrej woli uregulowania zaniedbań formalnych i finansowych i dlatego została wprowadzona do systemu [...]. Dalej prodziekan poinformował, iż z uwagi na odmowę uregulowania zaległych opłat, skreśla z L. K. listy studentów na podstawie § 31.2 pkt 3 Regulaminu Studiów [...], co skutkuje tym, iż nie ma ona praw studenckich i tym samym nie może ona pobrać karty egzaminacyjnej, oraz złożyć pracy magisterskiej i przystąpić do egzaminu dyplomowego. Pismami z 30 maja 2010 r. i z 2 czerwca 2010 r. L. K. zwróciła się do Rektora Uniwersytetu [...] o wyeliminowanie dwóch sprzecznych z prawem decyzji z 21 stycznia 2010 r. oraz z 27 maja 2010 r. o skreśleniu jej z listy studentów oraz o ustalenie terminu obrony pracy magisterskiej. Pisma te L. K. złożyła na Uniwersytecie [...] w dniu 2 czerwca 2010 r. wraz z pismem przewodnim opatrzonym tą datą W odpowiedzi na powyższe pisma Prorektor Uniwersytetu im[...] umieścił na piśmie przewodnim L. K. z dnia 2 czerwca 2010 r. adnotację, w której orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Dziekana Wydział [...] Uniwersytetu [...] w P. z dnia 2 stycznia 2010 r. o skreśleniu L. K. z listy studentów i umorzył koszty jej ewentualnego zadłużenia wobec Uczelni. Ponadto wyraził zgodę na wznowienie studiów na II roku studium magisterskiego i zwrócił się o wycofanie z obiegu pisma Prodziekana z dnia 27 maja 2010 r. Pismem z dnia 5 października 2010 r. Prorektor Uniwersytetu [...] wyraził zgodę na wznowienie przez L. K. II roku studiów niestacjonarnych 2L drugiego stopnia na kierunku [...] w roku akademickim 2010/2011. Decyzją z dnia [...] 2010 r. Prorektor Uniwersytetu [...] zwolnił L. K. z obowiązku uiszczenia opłat za studia niestacjonarne dwuletnie, drugiego stopnia na kierunku [...] w latach 2008/2009 i 2009/2010. Decyzja ta została doręczona skarżącej i wobec jej niezaskarżenia przez stronę stała się ostateczna. Decyzją z dnia [...] 2010 r. Kierownik Studium [...] wyraził zgodę na wznowienie przez L. K. studiów w roku akademickim 2010/2011 r. i wpisał ją na listę studentów II roku studiów magisterskich. Decyzja powyższa została doręczona skarżącej i wobec jej niezaskarżenia przez stronę stała się ostateczna. Pismem z dnia 8 listopada 2010 r. L. K. zwróciła się do Rektora Uniwersytetu [...] o wyjaśnienie sytuacji związanej z planowaną obroną pracy magisterskiej. Podniosła, iż wbrew informacjom otrzymywanym z Uczelni nie wznowiła studiów w celu zaliczenia niezliczonych wcześniej przedmiotów (seminarium magisterskiego), bowiem zliczyła już wszystkie wymagane przedmioty w tym seminarium magisterskie. Ponadto uważa za bezpodstawne wezwania do uiszczenia opłaty za studia skoro od czasu pierwszego skreślenia z listy studentów nie korzystała z jakichkolwiek usług edukacyjnych i nie korzysta z nich obecnie. Pismem oznaczonym datą 26 stycznia 2011 r. Prorektor Uniwersytetu [...] poinformował L. K. o podstawie naliczenia opłaty w kwocie 390 zł oraz stwierdził, iż w związku z zaliczeniem wszystkich przedmiotów wynikających z planu studiów spełnia wszystkie wymagania warunkujące dopuszczenie do egzaminu magisterskiego. Zaświadczeniem z dnia 3 lutego 2011 r. sporządzonym przez starszego referenta Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w P. potwierdzono, iż L. K. po uzyskaniu wpisu z seminarium magisterskiego podczas odbywania studiów w roku akademickim 2010/2011 zaliczyła wszystkie przedmioty wynikające z planu studiów, spełniając wymagania warunkujące dopuszczenie do egzaminu magisterskiego. Pismem z dnia 10 lutego 2011 r. L. K. wniosła do Rektora Uniwersytetu [...] pismo określone przez stronę jako odwołanie od rozstrzygnięcia tego organu z dnia 26 stycznia 2011 r. Podniosła, iż nie jest prawdą, że zaliczała jakikolwiek przedmiot w roku akademickim 2010/2011. Studia wznowiła jedynie w celu obrony pracy magisterskiej, a studium magisterskie miała już zaliczone w wcześniejszym terminie. Wznowienie studiów nie miało na celu zaliczenia jakichkolwiek niezliczonych wcześniej przedmiotów. Brak jest zatem podstaw do naliczenia jej jakiejkolwiek opłaty za wznowione studia skoro nie korzystała z jakichkolwiek świadczeń. Pismem z dnia 30 czerwca 2011 r. Prorektor Uniwersytetu [...] w P. poinformował L. K., iż nie ma podstaw do zobowiązywania jej do uiszczenia kwoty 390,- zł i potwierdził, że rzeczywiste zaliczenie studium magisterskiego nastąpiło w roku akademickim 2009/2010. W dniu 27 września 2011 r. L. K. złożyła w Wydziale [...] Uniwersytetu [...] w P. pracę dyplomową wraz ze stosowną dokumentacją. Pismem z dnia 29 listopada 2011 r. L. K. poinformowała prof. dr hab. J. P. o dobrowolnej rezygnacji z planowanego grudniowego terminu obrony pracy dyplomowej i przesuniecie tego terminu na styczeń 2012 r. W dniu 21 stycznia 2012 r. odbył się egzamin magisterski L. K.. Jak wynika z protokołu Komisji Egzaminu Magisterskiego z tej samej daty oceniono jej pracę magisterską na ocenę bardzo dobrą (5), również ocenę bardzo dobrą uzyskała z egzaminu magisterskiego. Powyższe w połączeniu z ustaloną przez Komisję średnią arytmetyczną z całości studiów wynoszącą 3,0 pozwoliło Komisji na podjęcie decyzji o nadaniu jej tytułu naukowego magistra z wynikiem ogólnym 3,8, słownie dostateczny plus. Komisja w protokole wskazała, iż wyliczenie ogólnego wyniku studiów nastąpiło poprzez przyjęcie ½ średniej arytmetycznej ze studiów, ¼ oceny pracy magisterskiej i ¼ oceny z egzaminu magisterskiego. W dniu 28 stycznia 2012 r. L. K. złożyła do Kierownika Studium [...] - Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej odwołanie od decyzji Komisji egzaminacyjnej z dnia 21 stycznia 2012 r. w zakresie sposobu naliczenia średniej oceny ze studiów. Zdaniem strony przy jej naliczaniu nie powinny znaleźć zastosowania postanowienia aktualnego Regulaminu studiów, lecz postanowienia Regulaminu obowiązującego wcześniej, który był dla niej korzystniejszy. W kolejnym piśmie z dnia 26 lutego 2012 r. zatytułowanym odwołanie i adresowanym do Rektora Uniwersytetu [...] w P. L. K. ponownie zakwestionowała zasadność zastosowania przy naliczeniu oceny końcowej ze studiów postanowień Regulaminu studiów obowiązującego od dnia 1 października 2010 r.. Strona podniosła, iż uniemożliwienie przystąpienia do egzaminu magisterskiego po zakończeniu przerwy w studiach wynikało z bezprawnych działań Uczelni i nie może wywoływać negatywnych konsekwencji dla strony. Dopiero po 16 miesiącach sporów mogła przystąpić do egzaminu magisterskiego. Zakwestionowała również fakt powtórnego wpisania w jej indeksie z datą 16 października 2010 r. potwierdzenia zaliczenia seminarium magisterskiego oraz poświadczenia skierowania na powtarzanie wyżej wskazanego seminarium chociaż nigdy nie została skierowana do jego powtarzania. L. K. wskazała na treść § 81 aktualnie obowiązującego Regulaminu zgodnie z którym do studentów, którzy na dzień 31 grudnia 2010 r. zaliczyli ostatni rok i nie przystąpili do egzaminu dyplomowego stosuje się dotychczasowe zasady ukończenia studiów, jednak nie później niż do dnia 30 września 2011 r. W ocenie strony nieuprawnione działania organów Uczelni spowodowały, iż nie mogła przystąpić do egzaminu magisterskiego na starych zasadach. Jako podstawę zastosowania wobec niej korzystniejszych przepisów starego Regulaminu wskazała również treść § 81 ust. 5 aktualnego Regulaminu. Podkreśliła, iż pracę magisterską na ręce promotora złożyła w dniu 8 maja 2010 r. i pierwszym terminem jej obrony miał być dzień 29 maja 2010 r. Termin ten odwołano w wyniku nieuprawnionych żądań Uczelni. Skarżąca podniosła także, iż dwukrotnie w dniach 18 maja 2010 r. i 26 maja 2010 r. próbowała złożyć drugi egzemplarz swojej pracy dyplomowej lecz Uczelnia odmawiał jego przyjęcia. Stwierdziła, iż jako osoba poszkodowana działaniami Uczelni nie może ponosić negatywnych konsekwencji zwianych ze zmianą Regulaminu i sposobu obliczania końcowej oceny ze studiów. Pismem z dnia 16 marca 2012 r. Prorektor Uniwersytetu [...] w P. poinformował stronę, iż obliczenie średniej oceny ze studiów było prawidłowe ponieważ obrona pracy magisterskiej miała miejsce po dniu 30 września 2011 r. W dniu 10 kwietna 2012 r. do Sekretariatu Prorektora Uniwersytetu [...] wpłynął wniosek L. K. o uzupełnienie decyzji z dnia [...]2012 r. co do rozstrzygnięcia oraz w zakresie pouczenia co do prawa odwołania. Względnie, jeżeli pismo z dnia 16 marca 2012 r. nie stanowiło decyzji, to o wydanie decyzji w sprawie odwołania od decyzji Komisji egzaminacyjnej z dnia [...] 2012 r. o nadaniu tytułu magistra. Decyzją z dnia [...] 2012 r., nr [...] Prorektor Uniwersytetu [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] 2012 r. Komisji Egzaminu Magisterskiego przeprowadzającej egzamin dyplomowy L. K. w sprawie stwierdzenia złożenia egzaminu magisterskiego i nadania L. K. tytułu magistra. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż zaskarżoną decyzją nadano L. K. tytuł magistra, a wynik ogólny studiów został ustalony na ocenę 3,8 – dostateczny plus. Wyliczenie wyniku ogólnego studiów dokonano zgodnie z § 73 pkt 1 Regulaminu studiów Uniwersytetu [...] stanowiącego załącznik do uchwały Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] 2010 r., nr [...] , który obowiązuje od dnia 1 października 2010 r. Zgodnie z tym przepisem ostateczny wynik studiów na studiach, na których student zobowiązany jest złożyć pracę dyplomową, określa suma uzyskana przez dodanie 3/5 średniej wszystkich uzyskanych ocen z egzaminów, 1/5 średniej ocen pracy dyplomowej, 1/5 końcowej oceny egzaminu dyplomowego. W tej sytuacji wynik studiów skarżącej wyniósł 3,8 (1,8 + 1 + 1 = 3,8). Dalej organ wskazał, iż § 81 aktualnie obowiązującego Regulaminu studiów stanowi, że: Traci moc Regulamin studiów Uniwersytetu [...] w P. (Uchwała Senatu Uniwersytetu nr [...] z dnia [...] 2006 r., z późniejszymi zmianami). Decyzje podjęte na podstawie regulaminu studiów, o którym mowa w ust. 1, oraz na podstawie aktów prawnych wydanych na jego podstawie, pozostają w mocy, jednak nie później niż do dnia 30 września 2011 r. Do studentów, którzy dnia 31 grudnia 2010 r. odbywają studia na ostatnim roku albo zaliczyli ostatni rok i nie przystąpili do egzaminu dyplomowego, stosuje się dotychczasowe zasady ukończenia studiów, jednak nie później niż do dnia 30 września 2011 r. W przypadku, gdy student złożył wniosek w swojej sprawie w czasie obowiązywania regulaminu studiów, o którym mowa w ust. 1, a decyzja w tej sprawie zostaje podjęta lub ma być wykonana w czasie obowiązywania niniejszego regulaminu, zastosowanie mają przepisy dla studenta korzystniejsze. Tym samym do studentów wskazanych w ust. 3 stosuje się dotychczasowe zasady ukończenia studiów nie później jednak niż do dnia 30 września 2011 r. W przypadku L. K. nie mogą mieć zastosowania przepisy poprzednio obowiązującego (do 30 września 2010 r.) Regulaminu studiów (uchwała Senatu Uniwersytetu [...] nr z dnia [...] 2006 r., [...] z późn. zm.), dotyczące ukończenia studiów, w tym § 55 określający inny sposób obliczenia wyniku studiów. Organ wyjaśnił, iż w przypadku skarżącej obliczenie wyniku studiów nastąpiło w dacie wydania decyzji komisji egzaminu magisterskiego, to jest w dniu 21 stycznia 2012 r., a więc w dacie późniejszej, niż data wskazana w § 81 ust. 3 obecnie obowiązującego Regulaminu studiów. Podlega ona zatem zasadom ukończenia studiów wskazanym w obecnie obowiązującym Regulaminie studiów m.in. w § 73 i § 74. Organ wyjaśnił także, iż zgodnie z § 74 pkt 2 aktualnie obowiązującego Regulaminu studiów w dyplomie ukończenia studiów wpisuje się ostateczny wynik określany zgodnie z zasadą powyżej 3,40 do 3,80 - dostateczny plus. L. K. wywiodła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu podnosząc, iż wynik ogólny studiów został ustalony w sposób sprzeczny z § 81 ust. 4 Regulaminu Uniwersytetu [...]. W ocenie skarżącej błędne zastosowanie w sprawie przepisów aktualnie obowiązującego Regulaminu jest wynikiem wcześniejszych błędów Uczelni oraz kolejną odsłoną szykan, które trwają nieprzerwanie od czasu bezprawnego skreślenia jej z listy studentów decyzją z dnia 21 stycznia 2010 r. L. K. wskazała, iż niezależnie od konkretnego zapisu regulaminu istnieje po stronie Uczelni moralny, ale i prawny obowiązek naprawienia spowodowanych szkód i doprowadzenia do przywrócenia sytuacji wyjściowej. Skarżącą zaznaczyła, iż nie może ponosić kosztów bezprawnych działań Uczelni, to jest bezkarnego blokowania jej obrony, po czym stosowania nieodpowiednich zapisów regulaminu. Skarżąca przytoczyła przebieg sporów z Uczelnią, zaznaczając, iż pracę magisterską na ręce promotora złożyła już w dniu 8 maja 2010 r. W jej ocenie gdyby nie pierwsze bezprawne skreślenie i gdyby do skutku doszedł pierwszy lub choćby kolejny z wyznaczanych i odwoływanych bezprawnie terminów obrony, bezsprzecznie obliczano by ogólny wynik studiów na postawie korzystniejszych dla niej zapisów poprzedniego Regulaminu. Zdaniem L. K. w oparciu o aktualny Regulamin studiów Uczelni jeśliby poszukiwać wniosku w sprawie, w której decyzją jest decyzja Komisji Egzaminu Magisterskiego z dnia [...] 2012 r., to wnioskiem tym może być jedynie wniosek z 15 marca 2010 r. o wznowienie w celu obrony, złożony w czasie obowiązywania poprzedniego Regulaminu, każdorazowo podtrzymywany, także w piśmie z 30 maja 2010 r. z prośbą o ustalenie terminu obrony. Odpowiadając na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, a dodatkowo wyjaśniając, iż gdyby przyjąć stanowisko skarżącej, ust. 3 § 81 aktualnego regulaminu studiów byłby przepisem szczególnym wobec ust. 4 i wobec tego stosowałoby się go w pierwszej kolejności. Natomiast odnośnie stwierdzenia skarżącej, iż wnioskiem w sprawie miałby być wniosek z 15 marca 2010 r., o wznowienie w celu obrony, organ wskazał, iż w tym wypadku decyzją kończącą postępowanie w sprawie jest decyzja dziekana o wznowieniu studiów, nie zaś decyzja komisji przeprowadzającej egzamin magisterski. W piśmie procesowym z dnia 5 września 2012 r. skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe zarzuty i twierdzenia. Występujący na rozprawie pełnomocnik skarżącej wnosił i wywodził jak w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W realiach niniejszej sprawy podkreślić nadto trzeba, iż sąd administracyjny nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi i zawartą w skardze argumentacją. Obowiązany jest natomiast - zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. - do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Oznacza to, iż podniesione w skardze zarzuty i ich uzasadnienie nie są wyłącznym kryterium badania legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd ma bowiem obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2004 r. sygn. akt I SA 2027/02, publ. Lex 146756 i z dnia 29 czerwca 2004 r. sygn. akt I SA 2819/02, publ. Lex 146750). Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji uznać należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podniesionych. Odnosząc się do kwestii dopuszczalności skargi w pierwszym rzędzie wskazać należy, że zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.), do decyzji (...) podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Wprawdzie powołany przepis nie wymienia expressis verbis zdarzeń, które – jako indywidualne sprawy studentów winny być załatwione w drodze decyzji administracyjnych, do których należy odpowiednio stosować k.p.a., niemniej jednak niewątpliwie chodzi w nim o takie sytuacje, kiedy rozstrzygnięcie organu uczelni dotyczy sfery praw i obowiązków studenta i wywiera bezpośredni skutek na zewnątrz. Do takich orzecznictwo sądów administracyjnych zalicza w szczególności decyzję odmawiającą przyjęcia na studia wyższe, decyzję o skreśleniu z listy studentów, rozstrzygnięcia w kwestii zwolnienia od opłat za studia, rozstrzygnięcia stwierdzające złożenie egzaminu i postanawiające o nadaniu tytułu magistra (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2001 r., sygn. akt I SA 2521/00, Lex 54756, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Lu 462/08, Lex 55846). Do zdarzeń niepodlegających reżimowi Kodeksu postępowania administracyjnego orzecznictwo zalicza natomiast ocenę egzaminatora, jako będącą jego wyłącznym atrybutem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 1994 r., sygn. akt I SA 1636/94, ONSA z. 4, poz. 176). Ustawodawca, odsyłając do odpowiedniego stosowania k.p.a., zwraca uwagę, że decyzje organów uczelni nie są takimi samymi aktami, jak decyzje podejmowane przez organy administracji publicznej. Nakaz odpowiedniego stosowania k.p.a. należy rozumieć w ten sposób, iż wszystkie gwarancje, jakie przysługują adresatowi decyzji administracyjnej na podstawie Kodeksu, winny mieć także zastosowanie do decyzji organu uczelni, chyba że szczególne cechy sprawy wprost to uniemożliwiają. Dalej wskazać należy, iż komisja egzaminu magisterskiego rozstrzyga o złożeniu egzaminu magisterskiego i postanawia o nadaniu tytułu zawodowego. Rozstrzygnięcie takie załatwia indywidualną sprawę studenta, a zatem ma charakter decyzji administracyjnej. Komisja egzaminu magisterskiego ma przy tym charakter kolegialnego organu administracyjnego, powołanego ad hoc do załatwienia indywidualnej sprawy studenckiej - przeprowadzenia egzaminu magisterskiego Powyższe oznacza, iż rozstrzygnięcie komisji egzaminacyjnej o nadaniu tytułu magistra i ustaleniu końcowego wyniku studiów stanowi decyzję, do jakiej należy odpowiednio stosować przepisy k.p.a. i która po wyczerpaniu toku instancji podlega kontroli sądu administracyjnego. Przed przystąpieniem do dalszych rozważań zauważyć należy, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach swojego działania na zasadach określonych w ustawie. Jednocześnie art. 160 ust. 1 tej samej ustawy stanowi, iż organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów, zaś zgodnie z art. 161 ust. 1. regulamin studiów uchwala senat uczelni. Postanowienia regulaminu są więc przepisami wiążącymi studenta oraz organ uczelni przy wydawaniu przez niego w indywidualnych sprawach decyzji administracyjnych i jako takie wymagają dokonywania wykładni na zasadach analogicznych jak przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez L. K. w pierwszym rzędzie zauważyć należy, iż decyzją z [...] 2010 r. została ona skreślona z listy studentów Wydziału [...] . Decyzja ta została [...] 2010 r. odebrana przez dorosłego domownika zamieszkującego ze skarżącą – jej matkę. Doręczenie powyższe uznać należy w świetle art. 43 k.p.a. stanowiącego, iż w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, za prawnie skuteczne. Wobec niewywiedzenia od powyższej decyzji środka odwoławczego stała się ona ostateczna z dniem 26 lutego 2010 r. i z tą też datą L. K. przestała być studentem Uniwersytetu [...] i utraciła uprawnienia wiążące się ze statusem studenta. W aktach sprawy brak jakichkolwiek dokumentów choć uprawdopodobniających twierdzenie strony zawarte w pismem procesowym z dnia 5 września 2012 jakoby próbowała złożyć odwołanie od powyższej decyzji, którego przyjęcia odmówiono jej. Samo pismo skarżącej również nie wskazuje precyzyjnie, kto kiedy i w jakich okolicznościach odmówił jej przyjęcia odwołania. Oczywistym jawi się przy tym, iż środek odwoławczy od powyższej decyzji skarżąca mogła złożyć nie tylko w siedzibie uczelni, lecz także za pośrednictwem Poczty Polskiej, czego jednakże nie uczyniła. Podkreślić w tym miejscu należy, iż zgodnie z wynikającą z art. 16 k.p.a. zasadą trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w wypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Co za tym idzie bez znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy pozostają zarzuty podnoszone przez skarżącą pod adresem tej decyzji w pismach procesowych kierowanych do sądu oraz we wcześniejszych pismach kierowanych do organu, albowiem do czasu stwierdzenia we właściwym trybie jej nieważności, decyzja z [...] 2010 r. korzysta z domniemania zgodności z prawem i wywołuje opisane powyżej skutki prawne. Dalej zauważyć należy, iż pomimo złożenia przez L. K. w dniu 15 marca 2010 r. wniosku o wznowienie studiów wniosek ten rozpoznany został dopiero decyzją Kierownika Studium [...] z dnia [...] 2010 r., którą organ ten wyraził zgodę na wznowienie przez L. K. studiów w roku akademickim 2010/2011. Dopiero po wydaniu tej decyzji L. K. uzyskała ponownie status studenta i wiążące się z tym statusem uprawnienia, w tym uprawnienie do złożenia pracy dyplomowej wraz z wnioskiem o dopuszczenie do egzaminu magisterskiego. Co za tym idzie złożenie przez skarżącą pracy dyplomowej w okresie pomiędzy 26 lutego 2010 r., a 16 października 2010 r. uznać należy za bezskuteczne prawnie, a ewentualne odmowy pracowników uczelni przyjęcia składanej pracy magisterskiej i wniosku o wyznaczenie terminu egzaminu magisterskiego za zgodne z prawem. Zauważyć w tym miejscu należy, iż nie sposób zgodzić się z poglądem wyrażonym w skardze jakoby L. K. uzyskała wznowienie studiów już w maju 2010 r. o czym świadczyć ma notatka wyjaśniająca pracownika dziekanatu na jej piśmie z dnia 18 maja 2010 r. i wpisanie jej danych do systemu [...]. Zauważyć bowiem należy, iż powyższa adnotacja o treści "Na podstawie podania z dnia 15.03.2010 została Pani wznowiona na rok akademicki 2009/2010 w celu obrony pracy magisterskiej." nie została przez nikogo podpisana, co samo w sobie uniemożliwia uznanie jej za decyzję administracyjną w przedmiocie wznowienia studiów, analogicznie jak nie sposób za decyzję administracyjną wydaną przez podmiot uprawniony uznać wpisu do [...] ([...] ) czyli systemu informatycznego służącego do zarządzania tokiem studiów w szkole wyższej. Zgodnie bowiem zarówno z przepisami Regulaminu studiów obowiązującego w czasie składania wniosku o wznowienie studiów (§ 33 ust. 5 Regulaminu studiów Uniwersytetu im. [...] w P. przyjętego uchwałą Senatu Uniwersytetu im. [...] nr [...] z [...] z 2006 r. – dalej w tekście niniejszego uzasadnienia Regulaminu studiów z 2006 r.) jak i Regulaminu obowiązującego od 1 października 2010 r. (§ 56 ust. 2 Regulaminu studiów Uniwersytetu [...] w P. przyjętego uchwałą Senatu Uniwersytetu [...] nr [...] z [...] 2010 r. – dalej w tekście niniejszego uzasadnienia Regulaminu studiów z 2010 r.) wznowienie studiów nastąpić może na podstawie decyzji dziekana, w której określa on warunki wznowienia oraz rok studiów na który student zostaje przyjęty, a nie na podstawie wpisu w systemie informatycznym, względnie ex lege w następstwie złożenia przez byłego studenta podania. Kryteriów pozwalających na uznanie jej za decyzję o wznowieniu studiów nie spełnia również adnotacja umieszczona przez Kierownika Studium [...]na pierwotnym podaniu L. K. o wznowienie studiów z dnia 15 marca 2010 r. Adnotacja ta, choć podpisana przez osobę będącą piastunem funkcji organu uprawnionego do podjęcia decyzji o wznowieniu studiów nie zawierała bowiem w swojej treści jakiegokolwiek władczego rozstrzygnięcia w tym zakresie, a jedynie informację o potencjalnej możliwości wznowienia studiów od 1 października 2009 r., względnie od 1 października 2010 r. Podkreślić należy, iż choć rozpatrywanie wniosku L. K. o wznowienie studiów przez okres 6 miesięcy (to jest od 15 marca 2010 r. do 16 października 2010 r. stanowiło niewątpliwie przykład rażąco przewlekłego załatwiania sprawy administracyjnej, to jednak niewątpliwa indolencja organów Uniwersytetu [...] nie może zmienić oceny prawnej skutków podejmowanych przez nie działań. Bez jakiegokolwiek znaczenia dla sprawy pozostaje także decyzja Prodziekana ds. studenckich Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w P. z dnia [...] 2010 r. o skreśleniu L. K. z listy studentów. Zauważyć należy, iż choć pismo powyższe nie zostało przez wystawcę określone jako decyzja to niewątpliwie nią było, albowiem zawierało elementy konstytuujące decyzję administracyjną określone w art. 107 § 1 k.p.a., w tym w szczególności oznaczenie organu administracji, datę wydania, oznaczenie strony, wskazanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Zauważyć jednakże należy, iż decyzja ta obarczona była oczywistą i widoczną na pierwszy rzut oka wadą prawną wyrażającą się w rozstrzygnięciu o skreśleniu z listy studentów L. K., pomimo tego, iż w obrocie prawnym pozostawała analogicznej treści decyzja ostateczna z dnia [...] 2010 r., a jednocześnie w stosunku do L. K. nie wydano rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia studiów. Sąd zauważa w tym miejscu, iż jak wynika z przedstawionych akt sprawy administracyjnej skarżąca skierowała do Rektora Uniwersytetu [...] w P. w dniu [...] 2010 r. wniosek o stwierdzenie nieważności zarówno decyzji z dnia [...] 2010 r. jak i decyzji z dnia [...] 2010 r. jednakże wniosek ten nie został dotąd przez organ rozpoznany w sposób przewidziany przepisami k.p.a. Nie może być bowiem uznane za proceduralnie prawidłowe rozpoznanie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej umieszczenie na nim – jak uczynił to Rektor Uniwersytetu [...] – adnotacji o utrzymaniu w mocy decyzji, której stwierdzenia nieważności strona się domagała (tak odnośnie decyzji z dnia [...] 2010 r.) oraz skierowaniu nie wiadomo do jakiego podmiotu prośby o wycofanie z obiegu pisma z dnia 27 maja 2010 r. Kwestia bezczynności organu w rozpoznaniu podania strony z 2 czerwca 2010 r. pozostaje jednakże poza zakresem niniejszej sprawy i co za tym idzie nie podlega ocenie sądowej w jej ramach. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż sprawa zainicjowana podaniem strony z 15 marca 2010 r. zakończona została decyzją ostateczną z dnia [...] 2010 r. o wyrażeniu zgody na wznowienie przez L. K. studiów i nie jest ona tożsama ze sprawą zakończoną zaskarżoną decyzją Rektora Uniwersytetu [...] w P. z [...] 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Komisji Egzaminu Magisterskiego z dnia [...] 2012 r. Postępowanie w przedmiocie nadania tytułu magistra zakończone powyższą decyzją jest bowiem inicjowane wnioskiem o przeprowadzenie egzaminu magisterskiego. Za takowy wniosek uznać zaś należy w realiach niniejszej sprawy złożenie pracy dyplomowej wraz z wymaganymi załącznikami. Złożenia pracy dyplomowej i zainicjowania w ten sposób postępowania w przedmiocie nadania tytułu magistra dokonać zaś może tylko student, co w realiach niniejszej sprawy oznacza, iż dla skutecznego zainicjowania tego postępowania koniecznym było uprzednie zakończenie postępowania w przedmiocie wznowienia przez L. K. studiów magisterskich. Powyższe oznacza, iż stosunku do L. K. nie znajdzie zastosowania § 84 ust. 4 Regulaminu studiów z 2010 r., zgodnie z którym w przypadku, gdy student złożył wniosek w swojej sprawie w czasie obowiązywania regulaminu studiów Uniwersytetu [...] w P. przyjętego uchwałą Senatu Uniwersytetu z dnia [...] 2006 r., nr [...], a decyzja w tej sprawie zostaje podjęta lub ma być wykonana w czasie obowiązywania niniejszego regulaminu, zastosowanie mają przepisy dla studenta korzystniejsze. W ocenie Sądu bezspornym bowiem pozostaje, iż wniosek inicjujący postępowanie zakończone nadaniem tytułu magistra L. K. złożyła skutecznie dopiero w dniu 27 września 2011 r. poprzez złożenie pracy dyplomowej wraz z załącznikami, a więc w okresie obowiązywania Regulaminu studiów przyjętego uchwałą Senatu Uniwersytetu z dnia kwietnia 2010 r. Podkreślić należy, iż wobec wydania decyzji o wznowieniu studiów przez L. K. dopiero w dniu 16 października 2010 r., a więc już po wejściu w życie Regulaminu studiów przyjętego uchwałą z kwietnia 2010 r., nie było faktycznej możliwości spełnienia przez nią odnośnie postępowania w przedmiocie nadania tytułu magistra hipotezy normy określonej w § 84 ust. 4 Regulaminu, to jest złożenia wniosku w tej sprawie w czasie obowiązywania poprzedniego Regulaminu. Przepis § 84 ust. 4 Regulaminu znajdował zaś zastosowanie do rozpoznania wniosku skarżącej o wznowienie studiów, który to wniosek został złożony pod rządami Regulaminu studiów z roku 2006, a rozpoznany już po wejściu w życie Regulaminu studiów z roku 2010. W ocenie Sądu w stosunku do skarżącej znajdował natomiast zastosowanie § 84 ust. 3 Regulaminu z kwietnia 2010 r. stanowiący, iż do studentów, którzy dnia 31 grudnia 2010 r. odbywają studia na ostatnim roku albo zaliczyli ostatni rok i nie przystąpili do egzaminu dyplomowego, stosuje się dotychczasowe zasady ukończenia studiów, jednak nie później niż do dnia 30 września 2011 r. Organy uczelni dokonały jedynie niewłaściwej wykładni tego przepisu intertemporalnego, co skutkowało wadliwym zastosowaniem w stosunku do L. K. niewłaściwych przepisów regulaminowych dotyczących zagadnień związanych z ukończeniem studiów i nadaniem tytułu magistra. Z akt sprawy wynika w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, iż na dzień 31 grudnia 2010 r. L. K. zaliczyła ostatni rok studiów. Nie wnikając w nieistotne dla sprawy spory pomiędzy skarżącą a organami Uczelni dotyczące czasu odbywania przez skarżącą seminarium magisterskiego zauważyć bowiem należy, iż choć w karcie egzaminacyjnej brak jest wpisu co do daty zaliczenia tegoż seminarium (k. 197 akt), to jednak bezspornym pozostaje, iż zostało ono ostatecznie zaliczone skarżącej w roku akademickim 2010/2011, przy czym wpis o zaliczeniu seminarium zamieszczony został w jej indeksie w dniu 16 października 2010 r. (k. 203 akt administracyjnych). Powyższa okoliczność przesądza o tym, iż z datą uzyskania tego wpisu skarżąca zaliczyła ostatni rok studiów, albowiem wszystkie pozostałe egzaminy i ćwiczenia zaliczyła (co wynika z kart egzaminacyjnych i kserokopii indeksu) przed skreśleniem z listy studentów. Niezależnie od powyższego data powyższego wpisu zdaje się potwierdzać, że L. K. faktycznie całe seminarium odbyła w roku akademickim 2007/2008, skoro stateczny wpis o jego zaliczeniu uzyskała w dniu wznowienia studiów. Okoliczność ta przesądza o tym, iż spełniła ona kryterium stosowania przepisów dotychczasowych o jakim mowa w § 84 ust. 3 Regulaminu studiów 2010 r., to jest na dzień 31 grudnia 2010 r. zaliczyła ostatni rok studiów, lecz nie przystąpiła do egzaminu dyplomowego. Zauważyć w tym miejscu należy, iż zgodnie z § 30 Regulaminu studiów z 2010 r. (obowiązującego w dacie uzyskania przez L. K. zaliczenia seminarium magisterskiego) uzyskanie takowego zaliczenia uzależnione było od złożenia pracy dyplomowej. W powiązaniu z faktem, iż zaliczenie takowe L. K. uzyskała powyższe wskazuje, iż na dzień 16 października 2010 r. jej praca dyplomowa istniała i została co najmniej przedłożona promotorowi. Dokonując wykładni § 84 ust. 3 Regulaminu studiów z 2010 r. ustalić należy jakie znaczenia prawne ma zawarta w nim cezura czasowa zgodnie z którą dotychczasowe zasady ukończenia studiów stosuje się do studentów w nim wskazanych jednak nie później niż do dnia 30 kwietnia 2011 r. Zauważyć trzeba, iż zarówno ustawa o szkolnictwie wyższym jak i Regulamin studiów z 2010 r. nie zawierają definicji legalnej pojęcia "ukończenia studiów". W przedmiotowym Regulaminie studiów z kwietnia 2010 r. znajduje się jednakże jednostka redakcyjna (Tytuł) zatytułowana "IV. Ukończenie studiów", zawierająca rozdziały IV.1 "Przygotowanie i złożenie pracy dyplomowej", IV.2 "Egzamin dyplomowy" i IV.3 "Wynik studiów". W tym stanie prawnym biorąc pod uwagę zasadę racjonalności normodawcy uznać należy, iż posługując się w treści § 84 ust. 3 Regulaminu studiów z 2010 r. pojęciem ukończenia studiów Senat Uniwersytetu [...] nadał mu treść odpowiadającą zakresowi Tytułu IV tegoż regulaminu, co oznacza, że przez ukończenie studiów w rozumieniu § 84 ust. 3 rozumieć należy zainicjowanie procedury określonej w tym Tytule, to jest złożenie pracy dyplomowej (§ 60). Powyższe oznacza, iż termin określony w § 84 ust. 3 Regulaminu studiów datą 30 września 2011 r. jest dochowany o ile student, który zaliczył ostatni rok i nie przystąpił do egzaminu dyplomowego złoży w tym terminie skutecznie pracę dyplomową. Nie sposób zgodzić się ze sposobem wykładni zaproponowanym przez organ, który dochowania terminu określonego w § 84 ust. 3 dopatrywał się w zdaniu egzaminu magisterskiego. Wykładnia takowa prowadzić bowiem musi do skutków nieakceptowanych w demokratycznym państwie prawnym Oczywistym jest bowiem, iż o ile złożenie pracy dyplomowej jest uzależnione co do zasady od woli studenta, o tyle termin przeprowadzenia egzaminu magisterskiego jest od strony postępowania niezależny. Przy przyjęciu wykładni proponowanej przez organy Uczelni doszło by zatem do sytuacji, gdy strona postępowania nie miałby pewności co do reżimu prawnego, który będzie obowiązywał przy załatwianiu jej sprawy, a ustalenie tegoż reżimu byłoby zależne tylko i wyłącznie od woli organu. Ujmując rzecz przykładowo można by sobie bowiem wyobrazić sytuację, gdy student chcąc zakończyć studia w oparciu o reżim prawny Regulaminu studiów z 2006 r. składa pracę dyplomową w październiku 2010 r., a następnie z przyczyn od niego niezależnych, w tym w następstwie bezczynności organów Uczelni nie dochodzi do wyznaczenia terminu egzaminu magisterskiego przed 30 września 2011 r., co przy przyjęciu wykładni zaproponowanej w zaskarżonej decyzji spowoduje, iż znajdzie w stosunku do niego zastosowanie odnośnie ustalania wyniku studiów nowy Regulamin. W ocenie Sądu sytuacja, w której reżim prawny ukończenia przez studenta studiów, w tym w szczególności ustalenia wyników studiów uzależniony jest nie od ścisłej regulacji prawnej, lecz od czynności materialno-technicznej pracownika Uczelni jaką jest wyznaczenie terminu egzaminu magisterskiego oraz od okoliczności losowych niezależnych od studenta i uczelni tworzyłaby stan niepewności prawnej niedający się pogodzić z konstytucyjną zasadą demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej). Sąd zauważa w tym miejscu, iż sposób procedowania nad kolejnymi wnioskami skarżącej, w tym w szczególności okresy wielomiesięcznych bezczynności i przewlekłości w ich rozpoznawaniu oraz próby rozpoznawania podań strony nie w formie decyzji przewidzianych przepisami prawa, lecz wszelakiego rodzaju adnotacji, pism itp. wyraźnie wskazuje na istnienie w przypadku przyjęcia wykładni § 84 ust. 3 Regulaminu studiów z 2010 r. proponowanej przez organ, istotnego niebezpieczeństwa niepewności stanu prawnego po stronie korzystającego z zakładu administracyjnego. Reasumując uznać należy, iż wobec skutecznego złożenia przez L. K. pracy magisterskiej w dniu 27 września 2010 r. winien w stosunku do niej znaleźć zastosowanie § 84 ust. 3 Regulaminu z kwietnia 2010 r. i to nie zależnie od tego, kiedy ostatecznie przeprowadzony został egzamin magisterski wyżej wymienionej. Powyższe przesądza zaś o tym, że dla obliczenia wyniku studiów organy obu instancji winny zastosować nie reguły określone w § 73 Regulaminu studiów z kwietnia 2010 r., lecz reguły wskazane w § 55 ust. 1 pkt 1 Regulaminu studiów z 2006 r. Stąd też zaskarżoną decyzję Rektora [...] należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylić jako zapadłą z naruszeniem przepisów prawa materialnego - § 84 ust. 3 Regulaminu studiów z 2010 r. w zw. z § 55 ust. 1 pkt 1 Regulaminu studiów z 2006 r., które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien ustalić wynik studiów w sposób wskazany § 55 ust. 1 pkt 1 Regulaminu studiów z 2006 r. i w zależności od ustaleń orzec w przedmiocie odwołania L. K. od decyzji Komisji egzaminacyjnej z dnia [...] 2012 r. Poczynienie powyższych ustaleń musi być poprzedzone uzupełnieniem materiału dowodowego, albowiem przepis § 55 ust. 1 pkt 1 Regulaminu studiów z 2006 r. przewiduje ustalanie wyników studiów w oparciu między innymi o średnią ocen z przedmiotów wskazanych przez radę wydziału, a nie jak ma to miejsce w aktualnie obowiązującym Regulaminie z 2010 r. w oparciu o średnią wszystkich ocen uzyskanych z egzaminów. W aktach sprawy brak zaś jakiegokolwiek dokumentu pozwalającego na ustalenie jakie przedmioty zostały przez właściwą radę wydziału wskazane do ustalenia wyniku studiów ukończonych przez L. K.. Orzeczenie, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana oparto na przepisie art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach postępowania rozstrzygnięto w myśl art. 200 powołanej wyżej ustawy.