II SA/Po 573/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2012r. Nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium RP postanawia odrzucić skargę. /-/ E. Brychcy Wojewoda decyzją z [...] stycznia 2012r. nakazał wydalenie obywatela U. – V. M. z terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 31 stycznia 2012r. Na skutek wniesionego odwołania Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z dnia [...] maja 2012r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (k. 12 akt adm. II instancji). Postanowienie z [...] maja 2012r. zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia, zostało przez skarżącego odebrane osobiście w dniu 5 czerwca 2012r. (k. 66v akt sąd.) Skarżący w dniu 11 października 2012r. nadał na poczcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody z [...] stycznia 2012r. o wydaleniu z terytorium RP. Postanowieniem z 14 marca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 52 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, zwana dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatela lub Rzecznik Praw Dziecka. Oznacza to, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje po ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ II instancji, czyli na ostateczne rozstrzygnięcie organu odwoławczego. W niniejszej sprawie natomiast skarżący zaskarżył decyzję Wojewody o wydaleniu z terytorium RP, która stanowi decyzję organu I instancji. W treści skargi zawarte są wprost zarzuty merytoryczne kwestionujące zasadność rozstrzygnięcia Wojewody. Wobec powyższego skarga na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. należy ją odrzucić. Wprawdzie w sprawie skarżący wniósł odwołanie od zaskarżonej decyzji Wojewody, które następnie zostało uznane przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców za wniesione z uchybieniem terminu postanowieniem z [...] maja 2012r. Wyczerpał zatem tok instancji do wniesienia skargi na powyższe postanowienie (art. 52 §1 p.p.s.a.), jednak postanowienia tego w istocie nie zaskarżył. Co więcej, nawet jeżeli przyjąć, że wniesiona w sprawie skarga kwestionuje wydane w toku instancji postanowienie organu odwoławczego, to została ona wniesiona z uchybieniem terminu. Zgodnie bowiem z treścią art. 53 §1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie i do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 czerwca 2012r. (k. 66v akt sąd.), a skarga wniesiona w dniu 11 października 2012r., zatem po upływie ustawowego terminu. Podkreślić przy tym należy, że skarżący był prawidłowo pouczony o trybie i terminach zaskarżenia skierowanych do niego rozstrzygnięć organów administracji. Skutkiem powyższego skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia Sąd odrzuca na podstawie art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając powyższego na uwadze na podstawie art. 58 §1 pkt 2 i 6 oraz §3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy