II SA/Po 574/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji (-) E. Podrazik Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. M. K. wniosła skargę na wyżej opisaną decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., w której (1) uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2016 r. oraz (2) nakazano skarżącej rozbiórkę nadbudowy części budynku gospodarczego, znajdującego się na działce nr [...] w miejscowości L.. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wyjaśniła, że jest osobą starszą, schorowaną i nie ma fizycznych ani finansowych możliwości wykonania nałożonego obowiązku rozbiórki. Skarżąca utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł miesięcznie, co wystarcza jej wyłącznie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych. Wykonanie decyzji grozi jej znaczącą szkodą finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu może dotyczyć jedynie takiego aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania, tak więc odnosi się do sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki z powyższego przepisu. Skarżąca na podstawie zaskarżonej decyzji zobligowana jest do wykonania rozbiórki części budynku gospodarczego, w zakresie poddasza nieużytkowanego oraz zadaszenia przy budynku. Rozebranie części obiektu w sposób oczywisty wiązać się będzie z trudnymi do odwrócenia skutkami w rozumieniu zacytowanego przepisu, albowiem nastąpi utrata przedmiotu, którego nie będzie można przywrócić. Tego rodzaju obiekt można jedynie próbować odtworzyć (a nie przywrócić) poprzez wybudowanie nowego poddasza i zadaszenia o takiej samej konstrukcji. Ponadto z uwagi na sytuację finansową i osobistą skarżącej konieczność poniesienia kosztów związanych z wykonaniem prac rozbiórkowych grozi niebezpieczeństwem spowodowania u skarżącej znacznej szkody. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji. /-/ E. Podrazik