II SA/Po 577/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. oraz E. D. i B. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z połączonych sprzeciwów B. S. oraz E. D. i B. D. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r., [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji objętej sprzeciwami /-/ J. Szuma Decyzją z dnia [...] 2018 r., [...] Wójt Gminy C. (zwany dalej "Wójtem"), działając na podstawie art. 71 ust. 1 i 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1405, dalej "u.u.i.ś.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku M. S., odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji inwestycji polegającej na "Budowie budynku inwentarskiego – [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą" o całkowitej obsadzie 126 DJP, której lokalizację inwestorka zaplanowała na terenie działki [...], ark. [...] w miejscowości [...], obręb [...]. Na skutek odwołania M. S. decyzją z dnia [...] maja 2018 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "Kolegium"), działając na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., uchyliło decyzję Wójta, a sprawę przekazało temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Od powyższej decyzji wpłynęły sprzeciwy K. B. i A. B., M. D. i E. D., K. Z. i M. Z., K. S. i B. S., K. D. i B. D., R. F. i K. B., H. B. i M. B., E. F., B. S. i M. S., D. C. i R. C., J. O. i J. O., E. D. i B. D., D. R., Z. M. i K. M., M. D. oraz D. B. i J. B., w większości zamieszkałych w miejscowości [...] ([...]). W tożsamych sprzeciwach wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji, ale nadto także o wstrzymanie w całości decyzji Kolegium. Postanowieniami z dnia 14 września 2018 r. sprawy ze sprzeciwów wszystkich wymienionych wyżej osób połączono w celu łącznego rozpoznania, a także rozstrzygnięcia (nadając sygnaturę II SA/Po 577/18). Postanowieniem z dnia 14 września 2018 r. Sąd odrzucił sprzeciwy K. B. i A. B., M. D. i E. D., K. Z. i M. Z., K. S., K. D. i B. D., R. F. i K. B., H. B. i M. B., E. F., B. S. i M. S., D. C. i R. C., J. O. i J. O., D. R., Z. M. i K. M., M. D. oraz D. B. i J. B. ze względu na brak legitymacji wymienionych osób do wniesienia takiego środka zaskarżenia. Dalszy bieg nadano natomiast sprzeciwom B. S. oraz E. D. i B. D.. Z uwagi na powyższe zaszła konieczność rozpoznania zawartych w ich sprzeciwach wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium z dnia [...] maja 2018 r., [...]. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji zostało uzasadnione poprzez wskazanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie są zasadne. Zgodnie z art. 64b § 1 P.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W ocenie Sądu znajdą zatem do sprzeciwu odpowiednie zastosowanie także przepisy dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi [sprzeciwu] do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi [sprzeciwu] sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest zarazem stanowisko, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2009 r., II OSK 1898/09, z dnia 19 lipca 2012 r., II OZ 609/12, z dnia 29 lutego 2012 r., II OZ 116/12 i z dnia 8 października 2015 r. II OZ 966/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Takiego charakteru nie ma w ocenie Sądu decyzja będąca przedmiotem sprzeciwów złożonych w niniejszej sprawie. Tytułem wstępu do dalszych rozważań Sąd zaznacza, że decyzja kasacyjna Kolegium z dnia [...] maja 2018 r., [...] ma charakter proceduralny. Nie rozstrzyga ona o istocie sprawy, a jedynie w inny sposób zakończyła etap odwoławczy zainicjowany przez inwestorkę M. S., to znaczy doszło do uchylenia decyzji pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Z reguły w przypadkach rozstrzygnięć proceduralnych problem wykonalności nie występuje. Dodatkowo podkreślić należy, że objęta sprzeciwami decyzja z dnia [...] maja 2018 r., [...] dotyczy decyzji odmownej wydanej w pierwszej instancji, co tylko utwierdza w przekonaniu, że nawet przy szerszym spojrzeniu na sprawę nie można mówić o istnieniu jakichkolwiek skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Uzupełniająco Sąd zaznacza, że decyzja środowiskowa – a takiej dotyczy postępowanie objęte sprzeciwami – określa na wstępnym etapie procesu inwestycyjnego warunki realizacji przedsięwzięcia i służy ona przede wszystkim określeniu charakterystyki zamierzenia, którą należy brać pod uwagę przy wydawaniu kolejnych decyzji (m.in. warunków zabudowy i pozwolenia na budowę). Decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań sama w sobie nie stanowi podstawy do rozpoczęcia realizacji przedsięwzięcia, nie jest więc "wykonalna" w znaczeniu mogącym powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z powyższego powodu wniosek B. S. oraz E. D. i B. D. nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż dotyczył decyzji nie podlegającej wykonaniu. Należy jednocześnie podkreślić, że niezależnie od wskazanej powyżej okoliczności wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógłby zostać uwzględniony również z tego powodu, iż składający sprzeciw nie wykazali w jego uzasadnieniu okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., I OZ 1236/14 (orzeczenia.nsa.gov.pl) obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Takich okoliczności wnoszący sprzeciwy nie wskazali. Z opisanych wyżej powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 (w zw. z art. 64b § 1) P.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania decyzji objętej sprzeciwami. Stosownie do odpowiednio stosowanego art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym. /-/ J. Szuma