II SA/Po 579/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. H. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 czerwca 2024 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę /-/ E. Podrazik Pismem z dnia 16 lipca 2024 r. S. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na "decyzję nr [...]" Samorządowego Kolegium Odwoławczego, tj. pismo Kolegium z dnia 11 czerwca 2024 r., nr [...] W uzasadnieniu skargi S. H. wskazał, że w dniu 22 kwietnia 2022 r. zwrócił się o pomoc do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. . W trakcie wywiadu środowiskowego pracownik socjalny zapewnił skarżącego, że otrzyma on pomoc finansową jaka mu się należy przy jego dochodach. Jednakże skarżący otrzymał jedynie zasiłek okresowy, nie otrzymał pomocy w formie zasiłku celowego na żywność oraz zasiłku celowego na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Pomimo, że skarżący wnioskował do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. i do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o ponowne rozpatrzenie jego wniosku z dnia 22 kwietnia 2022 r, to spotkał się z odmową. W odpowiedzi na skargę z dnia 19 sierpnia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Kolegium wyjaśniło, że w dniu 4 czerwca 2024 r. otrzymało pismo skarżącego nazwane "dotyczy decyzji z dnia 11 maja 2024 r. Nr [...]", dotyczące nieotrzymania zdaniem skarżącego pomocy w postaci zasiłku celowego za miesiąc kwiecień 2022 r. W tej sprawie Kolegium już wcześniej dwukrotnie udzieliło skarżącemu odpowiedzi pismami z dnia 6 maja 2024 r. i z dnia 21 maja 2024 r. Kolegium wskazało, że wniosek skarżącego z dnia 22 kwietnia 2022 r. został załatwiony decyzją Wójta Gminy S. z dnia 9 maja 2022 r., nr [...], którą przyznano skarżącemu zasiłek okresowy od dnia 1 kwietnia 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2022 r. Od decyzji tej skarżący nie wniósł odwołania. Skarżący nie wskazał innego wniosku, który jego zdaniem nie został rozpoznany. Pisma kierowane przez skarżącego nie dotyczyły nierozstrzygniętej indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, stąd Kolegium nie było organem wyższego stopnia zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd weryfikuje w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: - decyzje administracyjne; - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; - inne niż określone w punktach poprzedzających akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego ustawą z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm., dalej "K.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; - akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w punkcie poprzedzającym, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; - bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku interpretacji przepisów prawa podatkowego, opinii zabezpieczających i odmowy wydania opinii zabezpieczających; - bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w punktach 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie P.p.s.a., jak wymienione w art. 4 tej ustawy spory o właściwość, a także przekazane na podstawie ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. Zasada ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, w której skarga została wniesiona na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 czerwca 2024 r. Pismo to stanowiło odpowiedź na pismo S. H. z dnia 4 czerwca 2024 r., w którym skarżący podnosił, że – w związku z jego wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2022 r. – otrzymał jedynie pomoc finansową w postaci zasiłku okresowego, a nie otrzymał pomocy finansowej w postaci zasiłku celowego na żywność i na zasiłku celowego na częściowe zaspokojenie potrzeb życiowych. W zaskarżonym piśmie Kolegium wyjaśniło skarżącemu, że jego wniosek z dnia 22 kwietnia 2022 r. został załatwiony decyzją Wójta Gminy S. z dnia 9 maja 2022 r., nr [...], którą przyznano skarżącemu zasiłek okresowy od dnia 1 kwietnia 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2022 r. Od decyzji tej skarżący nie wniósł odwołania. Kolegium wskazało także, że do jego kompetencji należy rozpatrywanie odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji. Natomiast pisma kierowane przez skarżącego nie dotyczyły nierozstrzygniętej indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, stąd Kolegium nie było organem wyższego stopnia zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych. Zaskarżone pismo Kolegium nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. W szczególności nie jest decyzją administracyjną, nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej, nie kształtuje praw lub obowiazków skarżącego. Pismo to ma wyłącznie charakter informacyjny. Z uwagi na wyżej wymienione cechy zaskarżonego pisma nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. W konsekwencji skarga na wymienione pismo okazała się niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. /-/ E. Podrazik