II SA/Po 580/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2011 r. sprawy ze skarg E. L., M. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia (...). nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. decyzją z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (...), na podstawie art. 104 oraz art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie zabudowy działki o nr ewidencyjnym (...) położonej przy ul. (...) i (...) w B., gmina (...). W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż w dniu (...) czerwca 2009 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) wpłynęło zawiadomienie E. L. wskazujące na możliwość naruszenia przepisów prawa budowlanego wraz z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli na działce nr (...) położonej w B., gm. (...). Zdaniem wnioskodawcy, będącego właścicielem działki nr v, graniczącej z działką nr (...), na działce powyższej doszło do naruszenia przepisów budowlanych, określonych w §12 ust. 1 i 3, § 271 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2002 Nr 75, poz. 690 ze zm.) oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. 2010 Nr 243, poz. 1623 ze zm) powodujących bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Przeprowadzona w dniu (...) sierpnia 2009 r. przez pracowników PINB kontrola zabudowy działki nr (...) w B., wykazała, że na przedmiotowej działce, stanowiącej własność "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P, zlokalizowana jest stacja transformatorowa typu (...) produkcji "B" z transformatorem 400kVA. Stacja transformatorowa została zrealizowana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę Nr (...) z dnia (...) listopada 2005 r. wydanej przez Starostę P. Jak wynika z powyższej decyzji sporna stacja stanowi tylko część inwestycji w ramach, której wykonaniu podlegała linia kablowa SN-15W, linia kablowa nn oraz zabudowa złącz kablowych ZK-3 dla kompleksu obiektów dydaktyczno-sportowych w B. Lokalizacja stacji na działce nr ewid. (...) jest zgodna z planem zagospodarowania stanowiącym załącznik do decyzji pozwolenia na budowę. Podczas kontroli wykonano także pomiary stacji transformatorowej (sporządzono szkic). Protokół z kontroli został odczytany stronom, przy czym M. i E. L. odmówili podpisania protokołu, argumentując, iż transformator postawiony został za blisko budynku mieszkalnego. Jak następnie ustalono lokalizacja przedmiotowego transformatora została również ustalona w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydanej w dniu (...) czerwca 2005 r. przez Wójta Gminy T. (nr (...)). Mają na względzie powyższe ustalenia PINB wydał w dniu (...) stycznia 2010 r. decyzję umarzającą postępowanie administracyjne z uwagi na bezzasadność twierdzeń E. L. Decyzja powyższa została jednakże uchylona decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WINB) z dnia (...) marca 2010 r. Ponownie rozpoznając sprawę PINB zobowiązał inwestora do przedłożenia inwentaryzacji powykonawczej sieci kablowej nn i zabudowy złącz kablowych ZK-3 na działkach (...), (...), (...), (...), (...) przy ul. (...) i (...) w B., sporządzonej przed zasypaniem obiektów budowlanych przez uprawnione osoby; protokołu odbioru robót ziemnych, opinii, bądź certyfikatów dotyczących stacji transformatorowej położonej na działce nr (...) w B. W odpowiedzi inwestor dostarczył materiały świadczące o zastosowaniu certyfikowanych materiałów m.in. małogabarytowej stacji transformatorowej typu (...), rozdzielnicy transformatorowej niskiego napięcia do rozdziału energii elektrycznej w energetyce. Z dostarczonych protokołów sporządzonych przed całkowitym zakryciem robót ziemnych wynika natomiast, że kable zostały ułożone na głębokości 70cm, na podsypce piaskowej, przykryte folią niebieską i piaskiem, zaś same prace zostały odebrane przez osoby wykwalifikowane m.in. przez kierownika robót, inspektora nadzoru oraz przedstawiciela "A". Po ułożeniu kabli oraz posadowieniu stacji transformatorowej wykonano pomiary rezystencji izolacji ciągłości żył, uziemienie wokół transformatora i rozdzielnicy - z powyższych pomiarów sporządzono dokumenty PU-1-01 i PR-1-01, które zawierają stwierdzenia, że badane elementy nadają się do eksploatacji. Wykonano także badanie transformatora SN/nn przy ul. (...) na dowód czego wykonano szereg pomiarów, z których sporządzono protokoły (...), (...), (...)stwierdzające, że urządzenie nadaje się do eksploatacji w wyniku pozytywnych pomiarów. Prócz tego sprawdzono również stan linii kablowych, co stwierdzono następującymi protokołami: nr (...), (...), które również wypadły pozytywnie. W dniu (...) października 2010 r. przeprowadzono również ponowną kontrolę zabudowy działki nr (...) położonej przy ul. (...) i (...) w T., podczas której obecni byli M. i E. L. oraz przedstawiciel inwestora. W wyniku kontroli sporządzono protokół, w którym wskazano, że na działce nr (...) znajduje się stacja transformatorowa kompaktowa. Działka powyższa oraz stacja stanowi własność "C" S.A. Natomiast działką graniczącą z przedmiotową jest nieruchomość o nr geodezyjnym (...), na której pobudowany jest budynek mieszkalny należący do Państwa M. i E. L. Obie działki nie stanowią fizycznie odrębnych nieruchomości, wydzielonych ogrodzeniem – są jedynie ogrodzone są od zewnętrznych granic, tj. od ul. (...) ogrodzeniem murowanym, a z pozostałych stron częściowo siatką, a częściowo ogrodzeniem murowanym. Działka nr (...) posiada bramę wjazdową, dwuskrzydłową. Lokalizacja stacji nie uległa zamianie w stosunku do protokołu z dnia (...) sierpnia 2009 r., zaś sama stacja transformatorowa stanowi obiekt zamknięty i nie stanowi zagrożenia, a przebieg i lokalizacja kabli przedstawia inwentaryzacja urządzeń podziemnych oraz szkice geodezyjne. W dalszej kolejności organ wskazał, iż przedmiotowa stacja transformatorowa nie stanowi budynku w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, lecz stanowi część sieci elektroenergetycznej, w której jako budowla stanowi z nią całość techniczno – użytkową. PINB podkreślił również, iż w aktualnym stanie prawnym brak jest przepisów szczególnych w sprawie warunków technicznych, jakie winny zostać spełnione przy realizacji stacji transformatorowej w aspekcie odległości tych obiektów od budynków mieszkalnych. Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie traktuje jedynie o wymogach techniczno-budowlanych dla pomieszczeń stacji transformatorowej, stanowiąc, że można je sytuować w budynkach o innym przeznaczeniu, jeżeli są spełnione łącznie trzy wskazane warunki: 1) zostanie zachowana odległość pozioma i pionowa od pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi co najmniej 2,8m, 2) ściany i stropy będą stanowiły oddzielenia przeciwpożarowe oraz będą miały zabezpieczenia przed przedostawaniem się cieczy i gazów. 3) w pomieszczeniu technicznym, w którym są zainstalowane urządzenia emitujące hałasy lub drgania, zastosowano rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe, zapewniające ochronę sąsiednich pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi przed uciążliwym oddziaływaniem tych urządzeń, zgodnie z wymaganiami § 323 ust. 2 pkt 2 i § 327 tego rozporządzenia oraz Polskimi Normami dotyczącymi dopuszczalnego poziomu hałasu w pomieszczeniach i szkodliwych drgań. Sama stacja transformatorowa została wykonana, według danych producenta, zapewniających jej bezpieczeństwo i trwałość. Również analiza dokumentacji budowlanej wskazuje, że przedmiotowa stacja transformatorowa uzyskała pozytywną opinię rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych st. bryg. w st. sp. inż. H. B. (Nr upr. (...)), natomiast przeprowadzony odbiór stacji transformatorowej oraz kabli zasilających przed ich zakryciem wskazują, że pomiary wyszły pozytywnie, a badane urządzenie i kable nadają się do eksploatacji. W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, aby zachodziło niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia użytkowników sąsiedniej nieruchomości. Ponadto posiadane certyfikaty oraz deklaracje zgodności przez Inwestora na całą inwestycję wskazują, że urządzenia oraz użyte materiały zostały wyprodukowane i spełniają Polskie Normy. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli pismem z dnia (...) stycznia 2011 r. E. L. oraz pismem z dnia (...) stycznia 2011 r. M. L. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego w szczególności: § 12 ust. 1 i 3, art. 226 § 1 oraz 271 ust. 2, § 272 i § 273 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; naruszenie art. 3 ust. 2, art. 5 ust. 1, 8 i 9 oraz 55 ustawy Prawo budowlane; naruszenie przepisów ochrony przeciwpożarowej w szczególności przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tekst jedn. Dz. U. 2006 r., Nr 80, poz. 563) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. 2010, nr 109, poz. 719) poprzez niezastosowanie, a w konsekwencji naruszenie określonych w rozporządzeniu sposobów i warunków ochrony przeciwpożarowej przewidzianej dla budynków oraz innych obiektów budowlanych, jak i naruszenie przepisów postępowania administracyjnego określonych w art. 7, 8, 77, 80 i 84 kpa oraz wydanie decyzji z naruszeniem przepisów w szczególności przyjęcie i wskazanie za podstawę rozstrzygnięć odnoszenie się przez organ I instancji do aktów prawnych już uchylonych. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) maja 2011 r., nr (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PINB z dnia (...) grudnia 2010 r. Uzasadniając powyższą decyzję powtórzono dotychczasowy przebieg postępowania a następnie wskazano, że z uwagi na fakt, iż zabudowa działki nr (...) położonej przy zbiegu ulic (...) i (...) w B. stanowi część inwestycji realizowanej na podstawie ostatecznej decyzji Starosty P. z dnia (...) listopada 2005 r. przedmiotowe postępowanie winno być prowadzone w oparciu o możliwość zaistnienia przesłanek, o jakich mowa w art. 50 ust. 1 pkt. 2 i 4 ustawy Prawo budowlane, a więc przesłanek dotyczących prowadzenia robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (art. 50 ust. 1 pkt. 4 powyższej ustawy), lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane). Jak następnie wskazano, lokalizacja przedmiotowej sieci uzbrojenia terenu została uzgodniona w opinii Starosty P. z dnia (...) września 2005 r., nr (...). W powyższym świetle, w opinii organu odwoławczego, uznać należało, że na przedmiotowej działce powstała zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym kompaktowa stacja transformatorowa o przekładni "15,75/0,42kV", a ściślej: spełniająca te wymogi "małogabarytowa stacja transformatorowa typu (...) nr fabr. (...) (B., ul. (...))". Usytuowanie tej stacji na działce jest zgodne z projektem zagospodarowania terenu, co wynika z protokółów oględzin przeprowadzonych przez PINB (w dniu (...) sierpnia 2009 r. oraz w dniu (...) października 2010 r.), lecz również z prostego porównania odpowiedniego fragmentu projektu zagospodarowania terenu z inwentaryzacją geodezyjną powykonawcza z dnia (...) czerwca 2006 r., a więc z dokumentem urzędowym, któremu przysługuje domniemanie prawdziwości tego, co zostało w nim stwierdzone. Ponadto odległości stacji od granicy działki precyzyjne wskazane w sporządzonym przez uprawnionego geodetę szkicu polowym są także zgodne z odległościami przedstawionymi na rys. E-2 ("Plan zagospodarowania dz. (...) - trasy linii kablowych"), stanowiącym fragment zatwierdzonego projektu budowlanego. Co więcej, również przebieg wszystkich linii kablowych (dwie linie SN i dwie linie nn) jest zgodny z zatwierdzonym projektem budowlanym, przesądzając, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki wadliwości prowadzonej inwestycji, określone w art. 50 ust. 1 pkt. 4 ustawy Prawo budowlane. Odnosząc się, do możliwości zastosowania w sprawie art. 50 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane organ odwoławczy wskazał, iż w przypadku, gdy zatwierdzony projekt budowlany został opracowany m.in. przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane w zakresie sieci i instalacji elektroenergetycznych i został on sprawdzony przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych (stosowna pieczęć na projekcie zagospodarowania terenu), a roboty budowlane wykonano w sposób zgodny z zatwierdzonym projektem budowlanym, co potwierdzają wykonane przez osoby uprawnione do wykonywania prace kontrolno-pomiarowe badań transformatora (z dnia (...) marca 2006 r. i z dnia (...) kwietnia 2006 r.) i stacji transformatorowej (z dnia (...) marca 2006 r.), a ponadto w protokole oględzin z dnia (...) października 2010 r. organ odnotował, że "stacja transofrm. stanowi obiekt zamknięty i nie stanowi zagrożenia" oraz, iż "nie zachodzi" zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia, to należy stwierdzić, że w tym zakresie roboty budowlane nie były wykonywane "w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska". WINB podkreślił również, że kwestie związane z podnoszonym przez odwołujących się naruszeniem przepisów w zakresie ochrony przeciwpożarowej w przypadku przedmiotowej inwestycji były już szczegółowo rozpatrywane przez właściwe organy administracji architektoniczno-budowlanej obydwu instancji (tzn. przez Starostę P. i Wojewodę) w toku wznowionego postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, a wznowione postępowanie zakończone zostało odmową uchylenia decyzji dotychczasowej (tj. decyzji Starosty P. z dnia (...) listopada 2005 r., sygn. (...)). Podsumowując swoje rozważania organ odwoławczy podkreślił, iż skoro jedynymi przesłankami do podjęcia działań przez organy nadzoru budowlanego w sprawie "zabudowy działki nr ewidencyjny (...) położonej przy zbiegu ul. (...) i (...) w B., gm. T." mogły być okoliczności wskazane przez ustawodawcę w art. 50 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy Prawo budowlane, a przeprowadzone postępowanie administracyjne wskazuje, iż żadna z tych przesłanek w sprawie nie występuje, to istotnie wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne było bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 kpa). Jak podkreślono w przedmiotowej sprawie roboty budowlane były wykonywane legalnie tzn. na podstawie i zgodnie z pozwoleniem na budowę udzielonym przez właściwy organ administracji publicznej. Na marginesie powyższych rozważań WINB wskazał, iż organ pierwszej instancji wadliwie nie objął zakresem postępowania całej inwestycji, lecz jedynie jej część dotyczącą działki nr (...), to za niecelowe uznać należało uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 22 czerwca 2011 r. M. L. (sprawa została zarejestrowana pod sygnatura II SA/Po 581/11) oraz w dniu 10 czerwca 2011 r. E. L. (sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Po 580/10) wnosząc o jej uchylenie jak i uchylenie poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) grudnia 2011 r. W skargach powtórzono zarzuty określone w odwołaniu od decyzji organu I instancji dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego określonych w § 12 ust. 1 i 3, art. 226 § 1 oraz 271 ust. 2, § 272 i § 273 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; naruszenie art. 3 ust. 2, art. 5 ust. 1, 8 i 9, art. 33, 49, 55, 81, 84 oraz art. 84a ustawy Prawo budowlane; naruszenie przepisów ochrony przeciwpożarowej w szczególności przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej jak i rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów poprzez niezastosowanie, a w konsekwencji naruszenie określonych w rozporządzeniu sposobów i warunków ochrony przeciwpożarowej przewidzianej dla budynków oraz innych obiektów budowlanych jak i naruszenie przepisów postępowania administracyjnego określonych w art. 7, 8, 77, 80 i 84 kpa. Dodatkowo zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie przepisów dotyczących planowania przestrzennego określonych w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. 2 sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1587) oraz braku powołania w zaskarżonych decyzjach aktualnie obowiązujących tekstów jednolitych ustaw. Uzasadniając powyższe zarzuty wskazano w pierwszej kolejności, iż organy administracji publicznej zaniechały dokonania pomiarów odległości stacji transformatorowej wykonanej na działce nr (...), od granic z nieruchomością skarżącego, ograniczając się wyłącznie do sporządzenia odręcznych szkiców i map, co w opinii skarżącego uznać należało za niewystarczające. Zaniechano również zbadania aktualności certyfikatów stacji transformatorowej i urządzeń w niej zamontowanych jak i pomijano składane w trakcie postępowania żądania skarżącego dotyczące przeprowadzenia czynności kontrolnych. Skarżący zakwestionowali również sposób dokonania uzgodnień przeciw pożarowych i BHP w decyzji o pozwoleniu na budowę jak i podnieśli, iż w toku postępowania organy całkowicie zaniechały zbadania prawidłowości załączonych do akt sprawy dokumentów w tym decyzji o pozwoleniu na budowę, w sytuacji, gdy stacja nie została jeszcze oddana do użytkowania oraz nie skontrolowały, czy osoby prowadzące prace związane z budową stacji mają właściwe kwalifikacje. Organy nadzoru budowlanego pominęły również przedłożony skarżących dowód w postaci opinii biegłego, z której wynika, iż przedmiotowa stacja może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia najbliższych mieszkańców, jak i nie zleciły samodzielnie wykonania stosownej ekspertyzy. W dalszej kolejności skargi powtórzono zarzut dotyczące naruszenia przepisów technicznych dotyczących zachowania odległości stacji transformatorowej od granicy z działką sąsiednią, który to zarzut podparto argumentem o niemożności zlokalizowania przedmiotowej stacji na działce nr (...) z uwagi na zapisy studium zagospodarowania przestrzennego gminy. W odpowiedzi na skargi Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu wniósł o odrzucenie skargi E. L. z uwagi na wniesienie jej po terminie oraz o oddalenie skargi M. L. Pismem procesowym z dnia 21 lipca 2011 r. E. L. wskazał, iż jego skarga została wniesiona osobiście w siedzibie organu w dniu 10 czerwca 2011 r., a więc w ostatnim dniu do jej wniesienia. Na dowód powyższej okoliczności skarżący przedłożył kopię skargi opatrzoną prezentatą urzędu z datą 10 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 06 października 2011 r. połączył skargi E. L. i M. L. do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy i dalszego ich prowadzenia pod sygn. akt II SA/Po 580/10. Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 22 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżących – adwokat W. M. przedłożył do akt sprawy kserokopię karty stanowiącej wyciąg z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę trafostacji, zgodnie z którym odległość stacji od obiektów z otworami okiennymi powinna wynosić 10 m, gdy tymczasem odległość ta wynosi jedynie 7 m. Również na mapie ewidencyjnej zatwierdzonej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń, stanowiącej załącznik do projektu budowlanego brak jest obowiązujących parametrów określających odległość pomiędzy budynkiem skarżących, a stacją transformatorową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jej zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to konieczność dokonania przez sąd oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony. Przedmiotem toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym postępowania jest kwestia prawidłowości rozstrzygnięć organów administracji publicznej w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zabudowy działki o nr ewidencyjnym (...) położonej przy ul. (...) i (...) w B., gmina T. Odnosząc się do zarzutów Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczących niedopuszczalności skargi E. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazuje w pierwszej kolejności, iż jak wynika z przedłożonej przez niego w dniu (...) lipca 2011 r. kopii skargi opatrzonej prezentatą urzędu z datą (...) czerwca 2011 r., E. L. wniósł skargę z zachowaniem 30 dniowego ustawowego terminu do wniesienia skargi, zakreślonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym brak było podstaw do odrzucenia skargi, o co wnosił organ w odpowiedzi na skargę. Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności wniesionych skarg, Sąd wskazuje, iż przedmiotowa stacja transformatorowa została zlokalizowana na działce nr (...) na podstawie ostatecznej decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego wydanej w dniu (...) czerwca 2005 r. przez Wójta Gminy T. (nr (...)) oraz ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Starostę P. (Nr (...) z dnia (...) listopada 2005 r.). Jak wynika z akt sprawy decyzja Starosty P z (...) listopada 2005 r. była przedmiotem kontroli w trybie wznowienia postępowania, jednakże ostateczną decyzją z dnia (...) grudnia 2006 r., Wojewoda odmówiły jej uchylenia, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia 20 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Po 86/07, skargę na powyższą decyzję oddalił. Równocześnie budowa stacji transformatorowej na działce nr (...) stanowi jedynie część inwestycji objętej decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia (...) listopada 2005 r. polegającej na wykonaniu linii kablowej SN-15W, linii kablowej nn oraz zabudowy złącz kablowych ZK-3 dla kompleksu obiektów dydaktyczno-sportowych w B., która to inwestycja nie została jeszcze ukończona, a inwestor nie uzyskał decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W konsekwencji, jak prawidłowo uznał organ II instancji w zaskarżonej decyzji, w przedmiotowej spawie postępowania kontrolne może być prowadzone jedynie pod kątem zaistnienia przesłanek, o jakich mowa w art. 50 ust. 1 pkt. 2 i 4 ustawy Prawo budowlane, a więc pod względem ustalenia, czy roboty budowlane są prowadzone w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (art. 50 ust. 1 pkt. 2 powyższej ustawy), lub też roboty powyższe są prowadzone w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt. 4 ustawy Prawo budowlane). Uznanie, iż przedmiotowe postępowanie może być prowadzone jedynie w oparciu o art. 50 ust.1 pkt. 2 i 4 ustawy Prawo budowlane determinuje również zakres czynności, do podjęcia których uprawnione są organy nadzoru budowlanego. W szczególności na organach nadzoru budowlanego, którymi są Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego spoczywa obowiązek rozważania, czy inwestor prowadzi roboty budowlane w sposób przewidziany ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę lub w przepisach prawa budowlanego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 07 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA/Wa 952/99, LEX 54192). Podkreślenia wymaga, iż w ramach prowadzenia postępowania, o jakim mowa w art. 50 ustawy Prawo budowlane, organy nadzoru budowlanego nie są uprawnione do dokonywania kontroli samej decyzji o pozwoleniu na budowę, na podstawie której realizowana jest inwestycja będąca przedmiotem czynności kontrolnych. Tak długo bowiem, jak inwestor legitymuje się ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę jest on uprawniony do prowadzenia robót budowlanych na warunkach określonych w posiadanej decyzji. Za niedopuszczalne uznać tym samym należy ingerowanie przez organy nadzoru budowlanego w prawidłowość samego projektu budowlanego, a w szczególności rozważanie, na etapie prowadzonego postępowania kontrolnego w zakresie prowadzonych, a nie zakończonych jeszcze robót budowlanych, kwestii związanych z prawidłowym zakreśleniem w decyzji o pozwoleniu na budowę odległości od nieruchomości sąsiednich, czy też zgodności inwestycji z zasadami planowania i zagospodarowania przestrzennego obowiązującymi na terenie, na którym prowadzona jest inwestycja. Okoliczności powyższe mogą stanowić jedynie podstawę do ewentualnego wzruszenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie nadzwyczajnym, nie mogą zaś być przedmiotem kontroli organów nadzoru budowlanego w ramach postępowania, o jakim mowa w art. 50 ustawy Prawo budowlane. Dodatkowo podkreślenia wymaga, że to nie organy nadzoru budowlanego są organami właściwymi w trybie nadzwyczajnym do wzruszenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W konsekwencji za nietrafne uznać należało podniesione w skargach zarzuty dotyczące sposobu dokonania uzgodnień przeciw pożarowych i BHP w decyzji o pozwoleniu na budowę jak i zaniechania zbadania prawidłowości załączonych do akt sprawy dokumentów w tym decyzji o pozwoleniu na budowę pod kątem jej zgodności z przepisami technicznymi dotyczących zachowania odległości stacji transformatorowej od granicy z działką sąsiednią. Jak wyżej wskazano zarzuty powyższe, dotyczące wadliwości samej decyzji o pozwoleniu na budowę, nie mogą być przedmiotem postępowania kontrolnego prowadzonego przed właściwymi organami nadzoru budowlanego. Celem postępowania, o jakim mowa w powyższym artykule jest bowiem wyłącznie kwestia rozważanie, czy inwestor dopuścił się samowolnego odstępstwa od warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, w zakresie uzasadniającym doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z posiadaną przez niego decyzją lub obowiązującymi przepisami prawnymi. Jak wskazuje analiza zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ powyższu, rozstrzygając przedmiotową sprawę, w pierwszej kolejności rozważył, czy roboty budowlane były prowadzone w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. W ramach prowadzonego postępowania ustalono, że kompaktowa stacja transformatorowa powstała na działce nr (...) zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym – jej usytuowanie na działce jest zgodne z projektem zagospodarowania terenu, co wynika nie tylko z protokółów oględzin przeprowadzonych przez PINB (w dniu (...) sierpnia 2009 r. oraz w dniu (...) października 2010 r.) lecz również z porównania odpowiedniego fragmentu projektu zagospodarowania terenu z inwentaryzacją geodezyjną powykonawcza z dnia (...)czerwca 2006 r., a więc z dokumentem urzędowym, któremu przysługuje, jak trafnie wskazał organ w zaskarżonej decyzji, domniemanie prawdziwości na mocy art. 76 § 1 kpa. Ponadto odległości stacji od granicy działki wskazane w sporządzonym przez uprawnionego geodetę szkicu polowym są zgodne z odległościami przedstawionymi na rys. E-2 ("Plan zagospodarowania dz. (...) - trasy linii kablowych"), stanowiącym fragment zatwierdzonego projektu budowlanego. Również przebieg wszystkich linii kablowych (dwie linie SN i dwie linie nn) jest zgodny z zatwierdzonym projektem budowlanym. Tym samym zebrane w sprawie dokumenty przesądzają w opinii Sądu, iż inwestycja została wykonana na zasadach i warunkach określonych w pozwoleniu na budowę, co powoduje, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 50 ust. 1 pkt. 4 ustawy Prawo budowlane, uzasadniające podjęcie dalszych czynności w sprawie. Ustaleń powyższych nie podważają również zarzuty podniesione przez pełnomocnika skarżących podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 22 listopada 2011 r., gdyż zebrany przez organy administracji publicznej materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, co do prowadzenia robót budowlanych w zgodzie z zatwierdzonym projektem zabudowy. Odnosząc się do możliwości prowadzenia robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, powtórzyć należy za Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcia, aby w sprawie została spełniona powyższa przesłanka. Po pierwsze, projekt budowlany na podstawie którego zrealizowano przedmiotową stację transformatorową został opracowany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane w zakresie sieci i instalacji elektroenergetycznych, jak i został sprawdzony przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych (stosowna pieczęć na projekcie zagospodarowania terenu). Również same roboty budowlane wykonano w sposób zgodny z zatwierdzonym projektem budowlanym. Okoliczność powyższą potwierdzają dostarczone przez inwestora dokumenty świadczące o zastosowaniu certyfikowanych materiałów m.in. małogabarytowej stacji transformatorowej typu (...), rozdzielnicy transformatorowej niskiego napięcia do rozdziału energii elektrycznej w energetyce. Również z dostarczonych protokołów sporządzonych przed całkowitym zakryciem robót ziemnych wynika, że kable zostały ułożone na głębokości 70cm, na podsypce piaskowej, przykryte folią niebieską i piaskiem, zaś same prace zostały odebrane przez osoby wykwalifikowane m.in. przez kierownika robót, inspektora nadzoru oraz przedstawiciela "A". Po ułożeniu kabli oraz posadowieniu stacji transformatorowej wykonano pomiary rezystencji izolacji ciągłości żył, uziemienie wokół transformatora i rozdzielnicy - z powyższych pomiarów sporządzono dokumenty (...) i (...), które zawierają stwierdzenia, że badane elementy nadają się do eksploatacji. Wykonano także badanie transformatora SN/nn przy ul. (...) przeprowadzając szereg pomiarów, z których sporządzono protokoły (...), (...), (...) stwierdzające, że urządzenie nadaje się do eksploatacji. Prócz tego sprawdzono również stan linii kablowych, co stwierdzono protokołami: nr (...), (...), które również wypadły pozytywnie. Brak zagrożeń dla bezpieczeństwa ludzi i mienia została również potwierdzony podczas trwania oględzin w dniu (...) października 2010 r., kiedy to organ I instancji ustalił, iż "stacja transofrm. stanowi obiekt zamknięty i nie stanowi zagrożenia". Sąd podkreśla, iż w przedłożonej przez skarżącego w dniu (...) marca 2009 r. opinii biegłego w istocie zakwestionowano lokalizację przedmiotowej stacji transformatorowej, wskazując, iż została ona zlokalizowana zbyt blisko nieruchomości należącej do skarżącego. Wskazuje na to sam cel opinii, którym jest "analiza prawno – użytkowa sposobu posadowienia stacji transformatorowej". Jak wyżej wskazano organy nadzoru budowlanego prowadząc przedmiotowe postępowanie, dotyczące nie zakończonej jeszcze inwestycji, której częścią jest budowa spornej stacji transformatorowej, nie są jednakże władne do dokonania oceny prawidłowości warunków zakreślonych w decyzji o pozwoleniu na budowę. Stąd brak było podstaw do uczynienia zadość żądaniom skarżących, którzy wnosili o powołanie biegłego, który wyjaśniłby wątpliwości dotyczących zgłaszanych nieprawidłowości, co do lokalizacji inwestycji. Jak powyżej wskazano, kwestia lokalizacji spornej stacji transformatorowej nie może być przedmiotem postępowania, o jakim mowa w art. 50 ustawy Prawo budowlane, o ile jest ona zgodna z ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, którą legitymuje się inwestor. W tym miejscu Sąd wskazuje, iż powołany przez skarżącego zarzut naruszenia art. 49 ust. 4 oraz art. 49a ustawy Prawo budowlane poprzez brak rozważania skutków realizacji przedmiotowej inwestycji na środowisko dotyczy jedynie inwestycji prowadzonych bez wymaganego pozwolenia na budowę, co nie ma miejsca w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się natomiast do zarzutu powołania przez organy nadzoru budowlanego numerów dzienników ustaw, odsyłających do nieobowiązujących już tekstów jednolitych ustaw, wskazać należy, iż naruszenie powyższe nie miało wpływu na wynik sprawy. Sąd podkreśla, iż wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie przesądza o legalności inwestycji. Wskazuje ona jedynie, iż obecnie prowadzone roboty budowlane są prowadzone na zasadach i warunkach określonych w ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Co więcej, kwestia bezpieczeństwa nieruchomości skarżących będzie przedmiotem kontroli właściwych organów administracji publicznej również na dalszym etapie procesu inwestycyjnego, a więc w ramach postępowania w przedmiocie uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie całej inwestycji objętej decyzją Starosty z listopada 2005 r. Reasumując dotychczasowe rozważania Sąd wskazuje, że organ II instancji rozstrzygając przedmiotową sprawę prawidłowo orzekł, iż jedynymi przesłankami uzasadniającymi podjęcie działań przez organy nadzoru budowlanego w sprawie zabudowy działki nr (...) mogły być okoliczności wskazane przez ustawodawcę w art. 50 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy Prawo budowlane. Równocześnie z uwagi na fakt, iż przeprowadzone postępowanie administracyjne wskazuje na ich niespełnienie w sprawie postępowanie administracyjne należało umorzyć jako bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 kpa). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.