II SA/Po 582/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lipca 2012 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie o sygnaturze II SA/Po 438/11 postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący Z. K. w skardze o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 438/11 wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez całkowite zwolnienie go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Swoją sytuację majątkową przedstawił w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania składanym w przed sądami powszechnymi. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2011r. przyznano Z. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w całości, a postanowieniem referendarza sądowego WSA w Poznaniu z dnia 28 marca 2012 r. ustanowiono dla Z. K. adwokata z urzędu. Prawo pomocy nie zostało cofnięte. Zgodnie z sentencją uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r. (sygn. akt II GPS 2/10, publ. www.cbois.gov.pl) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) przyznane stronie w sprawie ze skargi na podstawie art. 244 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), obejmuje postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie. W tej sytuacji skarżący, którego zwolniono od kosztów sądowych w całości w sprawie dotyczącej odmowy przyznania uprawnień kombatanckich, jest całkowicie zwolniony z obowiązku wnoszenia kosztów sądowych także w postępowaniu wznowieniowym w tej sprawie. Nadto, wyjaśnić należy, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych pozostaje aktualne jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia tych kosztów. Nie ma interesu prawnego w domaganiu się zwolnienia od kosztów sądowych osoba, która nie ma obowiązku ich uiszczenia. W takiej sytuacji zwolnienie od kosztów sądowych w drodze postanowienia nie może być ponownie przyznane i w konsekwencji należy oddalić kolejny wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 258 §2 pkt 7 p.p.s.a.), gdyż żądanie obejmujące wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe, skoro wnioskodawca z takiego zwolnienia już korzysta. Podkreślić także należy, że ocena żądania skarżącego w zakresie przyznania prawa pomocy jest dopuszczalna pomimo tego, że wniosek nie został złożony na właściwym urzędowym formularzu PPF, o którym mowa w treści przepisu art. 252 § 2 p.p.s.a. Jeżeli żądanie zwolnienia od kosztów sądowych zostaje zgłoszone pomimo tego, że strona nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, to przyjąć należy, że warunkiem dopuszczalności rozpoznania wniosku nie jest jego przedstawienie na prawidłowym urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W takiej sytuacji bowiem, podstawą rozstrzygnięcia o żądaniu strony nie są dane o stanie majątkowym i rodzinnym oraz dochodach wnioskodawcy (art. 252 § 1 p.p.s.a.). Jeśli ujawnienie informacji o stanie majątkowym i rodzinnym osoby jest zbyteczne dla rozstrzygnięcia o żądaniu strony postępowania, to tym samym nie aktualizuje się obowiązek przesłania wnioskodawcy formularza wniosku o prawo pomocy w rozumieniu § 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. Nr 227, poz. 2245). W konsekwencji żądanie skarżącego dotyczące zwolnienia od kosztów sądowych należało rozpoznać, gdyż nie ziściły się okoliczności warunkujące pozostawienie wniosku bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i §2 pkt 6 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska