II SA/Po 584/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. M. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2015r. Nr [...] w przedmiocie realizacji umowy o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych). /-/ E. Brychcy Skarżący Ł. M. reprezentowany przez adw. A. T.-W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na czynność w postaci pisma Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z [...] maja 2015r. stanowiącą odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym skarżący domagał się stwierdzenia bezskuteczności czynności wyrażonej w piśmie z [...] kwietnia 2015r. oraz zwrotu kwoty [...] zł z tytułu nienależnie pobranych świadczeń na podstawie umowy o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o odrzucenie skargi, gdyż sprawa załatwiana była w trybie postępowania skargowego, na co nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Organ wskazał, że poinformowano skarżącego, iż sprawie realizacji umowy o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych strażaka Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej jest organem właściwym w trybie postępowania skargowego, a w konsekwencji nie jest władny do wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej, ani do realizacji roszczeń finansowych strażaka. Dokonanie ewentualnych rozliczeń wynikających z umowy o podwyższenie kwalifikacji zawodowych należy do właściwości pracodawcy, którego status posiada Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej. Skierowanie do szkoły i związane z tym zawarcie umowy o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych należą do właściwości kierownika jednostki organizacyjnej, w której strażak pełni służbę. Zatem roszczenia skierowane do Komendanta Wojewódzkiego PSP są bezpodstawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na czynność organu wydaną po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, polegająca na poinformowaniu skarżącego, że w sprawie realizacji umowy o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych strażaka Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej jest organem właściwym w trybie postępowania skargowego, a w konsekwencji nie jest władny do wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej, ani do realizacji roszczeń finansowych strażaka. Zgodnie z definicją sformułowaną w doktrynie decyzja administracyjna jest władczym, jednostronnym oświadczeniem woli organu administracji publicznej, opartym na przepisach prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie (M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, w: M. Wierzbowski (red.), Prawo administracyjne, s. 282). Również należy zwrócić uwagę na orzecznictwo wskazujące, iż w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się tylko takie akty lub czynności, które zawierają element władztwa administracyjnego (postanowienie NSA z 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 766/12). W niniejszej sprawie brak podstaw prawnych do wydania, jak tego domaga się skarżący decyzji administracyjnej, czy innego orzeczenia wydanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygającego sprawę co do istoty, kończącego postępowanie lub od którego służy zażalenie, które mogłoby stanowić akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a. Między stronami została zawarta bowiem umowa o kształcenie, na podstawie skierowania do szkoły pożarniczej, celem podniesienia kwalifikacji zawodowych, które nie zawiera elementu władztwa administracyjnego. Umowa reguluje bowiem kwestie związane ze współfinansowaniem przez pracodawcę kosztów kształcenia strażaka oraz ciążące w związku z tym na nim obowiązki o informowaniu o zaliczeniu bądź nie kolejnych semestrów nauki. W tym kontekście Sąd uznał, że zarzuty podnoszone przez skarżącego nie mieszczą się w zakresie kognicji sądów administracyjnych. Odnoszą się one bowiem do sposobu załatwienia sprawy dotyczącej jego wniosku o zwrot zapłaconych należności z tytułu niewywiązania się z umowy o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych. Z przepisów obowiązującego prawa nie wynika natomiast, aby sprawa taka powinna być rozstrzygnięta w drodze decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Wskazać bowiem należy, że z przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U z 2013r., poz. 1340 ze zm.) nie wynika, by kwestia sporna w niniejszej sprawie związana z realizacją umowy o kształcenie rozpoznawana była w drodze decyzji administracyjnej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, przywołana ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. nie określa, aby forma decyzji administracyjnej była wymagana także w przypadku realizacji umowy o podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że rozpoznając sprawę dotyczącą realizacji umowy o podnoszenie kwalifikacji zawodowych strażaka organ administracyjny nie orzeka w sposób władczy w kwestii uprawnień strażaka wynikających z tej umowy, ani nie nakłada nią jakichkolwiek obowiązków, a jedynie wyraża konsekwencje wynikające z niedochowania przez strażaka obowiązku udzielenia informacji o zaliczeniu kolejnych semestrów nauki. W świetle zaprezentowanych wyżej rozważań prawnych nie budzi wątpliwości, że w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej nie miał obowiązku wydania decyzji administracyjnej, ani żadnego innego władczego rozstrzygnięcia z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji Sąd stwierdza, że niniejsza sprawa nie podlega właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem właściwość ta nie wynika także z przepisów szczególnych (art. 3 § 3 P.p.s.a.), to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jako niedopuszczalna. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. /-/ E. Brychcy