II SA/Po 585/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o dokonanie wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 września 2010 r. w sprawie ze skargi T.C. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej P. – G. z dnia [...] 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia dochodzenia postanawia odmówić dokonania wykładni postanowienia /-/ J.Szaniecka Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. II SA/Po 585/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) odrzucił skargę T. C. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej P. – G. w przedmiocie odmowy wszczęcia dochodzenia. Postanowienie wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o prawie pomocy doręczone zostało skarżącemu skutecznie w dniu [...]2010 r. (k. 111). Pismem sporządzonym [...]2010 r. skarżący wniósł o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 września 2010 r.(k.113). W obszernym uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazał, iż w art. 3 § 2 ppsa mowa jest o uprawnieniach i obowiązkach wynikających z przepisów prawa, natomiast "przepisy prawa" obejmują nie tylko przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, ale również inne przepisy, w tym również przepisy kodeksu postępowania karnego. W ocenie wnioskodawcy jego skarga na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej P. – G. została przez WSA w Poznaniu rozpatrzona "niezgodnie z art. 3 § 1,3, § 2 pkt 4 i 145 § 1 i 2 ppsa". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 w zw. z art. 166 ppsa Sąd, który wydał postanowienie, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Wykładnia orzeczenia może być dokonana zarówno z urzędu jak i na wniosek strony. Wykładni podlega zarówno sentencja jak i uzasadnienie orzeczenia. Konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie II str. 345).W orzecznictwie sądowym podkreśla się przy tym, że wniosek o wykładnię orzeczenia nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem składu orzekającego w sprawie. Wykładnia nie może też opierać się na nowej ocenie sprawy pod względem prawnym czy faktycznym, ani prowadzić do zmiany merytorycznej samego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z 10.07.2008 r., sygn. I OZ 465/08). W ocenie Sądu wskazane przez T. C. postanowienie nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 ppsa. W sposób jasny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny odrzucenia skargi na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej P. – G.. Analiza złożonego przez skarżącego wniosku prowadzi natomiast do wniosku, iż – w istocie - jest on polemiką ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawartym w postanowieniu z dnia 16.09.2010 r. Jednakże, żądanie wnioskodawcy stanowiące polemikę ze stanowiskiem Sądu wykracza poza wykładnię wyroku sformułowana wart. 158 ppsa. Skoro zatem postanowienie z dnia [...].2010 r. jest kompletne, zawiera rozstrzygnięcie, którego treść nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 ppsa, a jego uzasadnienie w sposób klarowny wskazuje na przyczyny odrzucenia skargi, to podnoszone przez skarżącego zarzuty nie mogły przesądzić o zasadności złożonego wniosku. Jeżeli natomiast wolą skarżącego jest wzruszenie postanowienia WSA w Poznaniu z [...].2010 r. powinien on - stosownie do treści doręczonego mu wraz z tym postanowieniem pouczenia - skorzystać z możliwości złożenia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ J.Szaniecka