II SA/Po 587/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2016r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ Izabela Paluszyńska Pismem z dnia 20 lipca 2016r. W. G. (dalej jako Skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, opisaną w rubrum postanowienia. Zaskarżoną decyzją SKO w P. utrzymało w mocy decyzję SKO w P. nr [...] z dnia [...] 2015r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji SKO w P. z dnia [...] maja 2015r. nr [...] o uchyleniu decyzji Starosty [...] z dnia [...] 2010r. nr [...] odmawiającej rejestracji ciągnika rolniczego [...] nr [...] na rzecz [...] A. s.j. w [...] i o nakazanie rejestracji tego ciągnika na rzecz [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo – akcyjna z siedzibą w [...]. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nazwany wnioskiem o zawieszenie zaskarżonej decyzji. Z uwagi na fakt, że w ustawie przewidziana jest instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a nie zawieszenia, tak został potraktowany wniosek Skarżącego. Skarżący napisał, że zaskarżona decyzja nie ma podstaw prawnych oraz legalizuje czyny niedozwolone, organ działa w interesie jednej ze stron i to w sposób świadomy legalizując czyny niedozwolone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył , co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości albo w części zaskarżonego aktu lub czynności, ponadto Sąd może również wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), po stronie Skarżącego, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Złożony w przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący w żaden sposób nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z poniesieniem przez Skarżącego ryzyka znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreśla, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla Skarżącego wywołać realizacja decyzji, zanim decyzja zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki wobec siebie, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Zauważyć należy, że wykonanie każdej decyzji pociąga za sobą określone konsekwencje, zaś jej uchylenie powoduje, że wykonanie aktu okazuje się zbędne. Istotą ochrony tymczasowej jest jednak przeciwdziałanie takim skutkom wydanego aktu, wobec Skarżącego, które to skutki byłyby trudne do naprawienia pomimo przywrócenia stanu sprzed wydania decyzji - co nie zachodzi w przedmiotowej sprawie. Wniosek nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podniósł zarzuty dotyczące prawidłowości decyzji, a nie argumenty przemawiające za jej wstrzymaniem. Tymczasem Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest zatem niedopuszczalne. Kontrola, czy postępowanie poprzedzające wydanie decyzji przez Starostę było należycie, zgodnie z prawem przeprowadzone odbędzie się na rozprawie. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/Izabela Paluszyńska