II SA/Po 591/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji dotyczącej ustalenia warunków zabudowy terenu oddala skargę. /-/ M. Kwiecińska /-/ A. Zieliński /-/ B. Drzazga Decyzją z dnia (...) 2006 r., nr (...), Burmistrz Gminy Z. ustalił na rzecz B. K., warunki zabudowy dla działki o nr ew. (...) położonej w obrębie geodezyjnym Z. przy ulicy (...). Inwestycja miała dotyczyć dobudowy, przebudowy i nadbudowy wraz ze zmianą konstrukcji dachu budynku mieszkalnego na wyżej wymienionej działce. Decyzja powyższa stała się prawomocna w dniu (...) 2006 r. Pismem z dnia (...) 2007 r. T. G., właścicielka działki sąsiedniej, wniosła o wznowienie postępowania w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy, zakończonego decyzją z dnia (...) 2006 r. Argumentując swój wniosek wnioskodawczyni podała, że będąc stroną postępowania bez swojej winy nie brała w nim udziału. Tym samym wyczerpana została przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowania zakończonego prawomocną decyzją określona w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa). Burmistrz Gminy Z., postanowieniem z dnia (...) 2007 r., nr (...), orzekł o wznowieniu postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej dobudowę, przebudowę i nadbudowę wraz ze zmianą części konstrukcji dachu budynku mieszkalnego na działce nr (...) położonej w Z. przy ulicy (...), uznając, że T. G., jako strona postępowania nie została o nim poinformowana i nie brała w nim udziału. Pismami z dnia (...) 2007 r. oraz (...) 2008 r. T. G. podniosła, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić okoliczność, że nadbudowa budynków, na nieruchomości sąsiedniej, naruszy statykę budynku znajdującego się na jej nieruchomości oraz spowoduje konieczność poniesienia przez nią określonych kosztów. Ponadto planowane prace naruszają § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Wniosła także o zobowiązanie B. K. do przeprowadzenia ekspertyzy budowlanej oceny technicznej budynku znajdującego się na nieruchomości wnioskodawczyni. Decyzją z dnia (...) 2007 r., nr (...), Burmistrz Gminy Z. odmówił uchylenia decyzji nr (...) z dnia (...) 2006 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej dobudowę, przebudowę i nadbudowę wraz ze zmianą części konstrukcji dachu budynku mieszkalnego na działce nr (...) położonej w Z. przy ulicy (...). Uzasadniając decyzję organ I instancji wskazał, że zarzuty podnoszone przez T. G. w trakcie trwającego postępowania, odnosiły się do warunków technicznych, rozpatrywanych na etapie postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, stąd Burmistrz nie brał ich pod uwagę rozpatrując przedmiotową sprawę. Zdaniem organu I instancji spełnione zostały warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), stąd brak było podstaw do uchylenia decyzji dotychczasowej. Odwołanie na powyższą decyzję wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. T. G. Wskazała, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa poprzez niewłaściwe zastosowanie Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2003 r. Nr 164 poz. 1588) poprzez uznanie, że przepisy powyższego rozporządzenia odnoszą się do planowanej inwestycji, gdy tymczasem odnoszą się one wyłącznie do nowej zabudowy, za którą, zdaniem odwołującej, nie może być uznana nadbudowa istniejącego budynku. Ponadto wydana decyzja naruszyła interes prawny T. G. oraz była niezgodna z przepisami odrębnymi – Prawem budowlanym oraz rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odwołująca podtrzymała swoje stanowisko, że zapisy decyzji były nieprecyzyjne bowiem nie wskazywały precyzyjnie, który z budynków jest przedmiotem decyzji. Jednocześnie organ I instancji dopuścił się naruszenia art. 7 oraz 77 kpa, nie rozpatrzył bowiem całości materiału dowodowego zebranego w sprawie, jak również zasad ogólnych określonych w art. 8, 11 oraz 12 Kodeksu. Odwołująca ponowiła również swój wniosek o zobowiązanie B. K. do przeprowadzenia ekspertyzy budowlanej oceny technicznej budynku znajdującego się na nieruchomości odwołującej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., decyzją z dnia (...) 2007 r., nr (...), uchyliło decyzję Burmistrza Gminy Z. z dnia (...) 2007 r. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolegium wskazało, że w sytuacji gdy stwierdzono zaistnienie przesłanki dającej podstawy do wznowienia postępowania organ administracji, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa powinien był uchylić decyzję dotychczasową i wydać nową decyzję co do istoty sprawy, lub też, na podstawie art. 151 § 2 kpa, ograniczyć się do stwierdzenia, że zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem prawa oraz wskazać okoliczności, z powodu których nie uchylił przedmiotowej decyzji. Tym samym, zdaniem organu II instancji, rozstrzygnięcie Burmistrza Gminy Z. było błędne. Ponadto decyzja o warunkach zabudowy została wydana bez uzyskania uzgodnienia wymaganego przepisem art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem treść decyzji z dnia (...) 2006 r. stała w sprzeczności z projektem decyzji uzgodnionym z Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków w P., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz stanowiło przesłankę wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 6 kpa. Skargę na powyższą decyzją wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego T. G. Zdaniem skarżącej zarówno organy I jak i II instancji dopuściły się naruszenia art. 7 i 77 kpa, poprzez niewyczerpujące zbadanie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności nie przeprowadzenie ekspertyzy technicznej budynku znajdującego się na jej nieruchomości. Skarżąca podtrzymała również swoje dotychczasowe stanowisko, że decyzja organu I instancji narusza przepisy prawa budowlanego oraz nieprecyzyjnie wskazuje który z budynków jest przedmiotem decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku spełnienia enumeratywnie wymienionych przesłanek określonych w art. 61 ust. 1 powyższej ustawy. Na etapie postępowania dotyczącego wydania warunków zabudowy organ administracji publicznej zobligowany jest stać na straży określonego ładu przestrzennego i stwierdzić, czy planowana inwestycja jest do pogodzenia z istniejącym porządkiem planistycznym. Przedmiotem badania na tym etapie nie są natomiast wymagania techniczne, określone w szczególnych przepisach budowlanych normujących warunki wydania pozwolenia na budowę. Decyzja o warunkach zabudowy nie jest jednoznaczna z rozpoczęciem robót budowlanych, stanowi jedynie warunek konieczny dla możliwości wystąpienia do właściwego organu administracji o uzyskanie pozwolenia na budowę. Wbrew również zarzutom skarżącej przez pojęcie nowej zabudowy, o której mowa w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, należy rozumieć również także odbudowę, rozbudowę i nadbudowę obiektu (por. Z.Niewiadomski Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne - Komentarz Wyd. C.H.Beck W-wa 2006 str. 498). Prawidłowo zatem organ administracji uznał, iż w niniejszej sprawie istnieją przesłanki do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Za prawidłowe również uznać należy wznowienie postępowania przez organ administracji z uwagi na zaistnienie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt. 4 kpa. Skarżąca – T. G., jako właściciel sąsiedniej nieruchomości, ma bowiem przymiot strony w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, i co jest okolicznością bezsporną, w postępowaniu poprzedzającym wydanie przez Burmistrza Gminy Z. decyzji z dnia (...) 2006 r. Nr (...) nie brała udziału. W przypadku stwierdzenia istnienia podstaw do uchylenia dotychczasowej decyzji, organ administracji wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy, co wynika z art. 151 § 1 pkt 2 kpa, lub też, na podstawie art. 151 § 2 kpa, w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 kpa, organ administracji publicznej ogranicza się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 kpa) - taka sytuacja jednak w niniejszej sprawie nie zachodziła. Prawidłowo zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżoną decyzją uchyliło w całości decyzję Burmistrza Gminy Z. z dnia (...) 2007 r. Nr (...) znak (...), którą to decyzją odmówił on uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, swojej decyzji z dnia (...) 2006 r. ustalającej warunki zabudowy dla B. K. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Skoro bowiem w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka do wznowienia postępowania, a nie zachodziła żadna z sytuacji o których mowa w art. 151 § 2 kpa oraz art. 146 § 2 kpa odmowa we wznowionym postępowaniu uchylenia decyzji o warunkach zabudowy, naruszała przepis art. 151 § 1 pkt 2 kpa. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) 2007 r. otwiera drogę do ponownego rozpoznania, tym razem już z udziałem T. G., wniosku o wydanie warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej dobudowę, przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego na działce ew. Nr (...) położonej w Z. przy ul. (...). Jest ona zatem korzystna dla skarżącej, przy ponownym bowiem merytorycznym rozpoznaniu sprawy organ I instancji będzie zobowiązany rozpatrzyć zarzuty i wnioski składane przez skarżącą. Wskazując na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. odpowiada prawu, co po myśli art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1279 ze zm.) uzasadnia oddalenie skargi. /-/ B.Drzazga /-/ A.Zieliński /-/ M.Kwiecińska MK