II SA/Po 592/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świstak Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2022 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego oddala skargę Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. ([...].) Burmistrz Miasta i Gminy S. odmówił J. L. przyznania pomocy w formie zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego na opłatę pocztową w wysokości [...] zł, dopłatę do zakupu piżamy w wysokości [...] zł oraz na zakup drugiej piżamy. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia przywołano art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 39 ust. 1 i ust. 2, art. 17 ust. 1 pkt 5, art. 41 pkt 1 w zw. z art. 106 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia [...] marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1876). W uzasadnieniu decyzji Burmistrz wyjaśnił, że wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2021 r. J. L. (zwana dalej także "skarżącą") zwróciła się do Ośrodka Pomocy Społecznej w S. o pomoc. Na podstawie przeprowadzonego [...] kwietnia 2021 r. rodzinnego wywiadu środowiskowego i przedłożonych dokumentów, ustalono, że faktyczny dochód skarżącej składa się z zasiłku stałego w wysokości [...] zł i dodatku mieszkaniowego w wysokości [...] zł, co łącznie daje [...] zł. Biorąc pod uwagę art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (dalej zwanej także "u.p.s."), Burmistrz uznał, że dochód skarżącej przekracza kryteriom dochodowe pomocy społecznej o kwotę [...]zł. Burmistrz zaznaczył, że uwzględniając, iż skarżąca jest osobą schorowaną i niepełnosprawną w umiarkowanym stopniu, została na jej rzecz zaplanowana pomoc na zakup żywności, środków czystości, dwóch specjalistycznych past do zębów, środków ochrony osobistej przeciw COVID-19, na dopłatę do czynszu, uregulowanie należności za energię elektryczną oraz refundację poniesionych kosztów w związku z dwukrotnym pobytem u lekarza w P. na łączną kwotę [...]zł. Ponadto wskazano, że skarżąca otrzyma wsparcie w formie niepieniężnej na zakup leków - skierowanie do apteki na kwotę [...]zł. Podniesiono ponadto, że w okresie od [...] stycznia 2021 r. do [...] kwietnia 2021 r. skarżąca otrzymała wsparcie na łączną kwotę [...]zł oraz, że pomoc dla skarżącej jest udzielana systematycznie co miesiąc. Odnosząc się do sposobu realizacji wsparcia finansowego na dopłatę do czynszu co miesiąc Burmistrz wskazał, że w braku zgody skarżącej na bezpośrednie przelewanie udzielonego wsparcia finansowego na konto zarządcy, koszty opłaty w wysokości [...] zł są uzasadnione. Natomiast w zakresie pomocy na zakup piżamy, Burmistrz wyjaśnił, że decyzją z [...] marca 2021 r., nr [...], udzielono skarżącej wsparcia na częściowy zakup piżamy w wysokości [...] zł, a skarżąca tą pomoc odebrała w dniu [...] marca 2021 r. Uznano zatem, że brak jest podstaw do ponownego udzielenia wsparcia na taki sam cel, mając dodatkowo na uwadze refundację skarżącej zakupu koszuli nocnej w wysokości [...] zł na mocy decyzji z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] Dodano, że na dzień sporządzenia aktualizacji wywiadu skarżąca nie okazała dokumentu potwierdzającego, że jej stan zdrowia wymaga leczenia szpitalnego, dostarczając jedynie dokumentację medyczną, z której wynika, że jest w trakcie diagnostyki tyreologicznej. Z uwagi na powyższe uznano, że nie ma potrzeby udzielenia wsparcia na zakup drugiej piżamy. Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. J. L. wniosła odwołanie, zarzucając rozstrzygnięciu organu I instancji niezgodność z prawem. Według skarżącej, skoro jest osobą przewlekle chorą oraz niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, a jej dochód jest nieznacznie wyższy niż kryterium dochodowe, niezbędna jest pomoc pieniężna wskazana we wniosku z dnia [...] kwietnia 2021r. Skarżąca dodała, że argumenty podane w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r. nie powinny być powodem odmowy przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego lub specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 39 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 41 u.s.p. Organ bowiem nie wykazał, że skarżąca byłaby w stanie sama zabezpieczyć zgłoszoną potrzebę, a także, że nie jest to niezbędna potrzeba bytowa w sytuacji, w jakiej się wówczas znalazła. Decyzją z dnia [...] maja 2021 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, działając na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256) w zw. z art. 2, art. 3, art. 4, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 39 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 41 u.p.s. oraz § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2018 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych ora kwot świadczeń z pomocy społecznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1358). W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że zapadłe rozstrzygnięcie przy uwzględnieniu postanowień art. 2, art. 3, art. 4, art. 8 ust. 1 pkt. 1, art. 39 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 41 u.p.s., nie narusza granic uznania administracyjnego i w stanie faktycznym sprawy jest zgodne z prawem. Zdaniem Kolegium wydanie zaskarżonej decyzji poprzedzone było postępowaniem wyjaśniającym, w ramach którego zaktualizowano wywiad środowiskowy oraz opracowano wykaz świadczeń udzielonych skarżącej w okresie od [...] stycznia 2021 r. do [...] kwietnia 2021 r. Czynności te, zdaniem Kolegium, umożliwiły Burmistrzowi prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. Kolegium uznało, iż samotnie gospodarująca skarżąca posiada stały dochód faktyczny w wysokości łącznej [...] zł z tytułu zasiłku stałego oraz z tytułu dodatku mieszkaniowego. Poza tym Kolegium wzięło pod uwagę, iż skarżąca otrzymuje szeroką pomoc finansową, a miesięcznie przeciętnie jest to kwota ok. [...] zł, która zaspokaja podstawowe potrzeby bytowe skarżącej (żywność, leki, media). Kolegium podkreśliło, że pomoc finansowa świadczona przez organy pomocowe ma tylko wspierać, a nie może zastępować strony w staraniach aby zaspokajać potrzeby we własnym zakresie. Mając powyższe na uwadze Kolegium uznało, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. Burmistrz zgodnie z prawem - działając w granicach uznania administracyjnego – odmówił skarżącej przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego na poniesienie kosztów opłaty pocztowej w kwocie [...]zł, na dopłatę do zakupu piżamy w kwocie [...]zł oraz na zakup drugiej piżamy. Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. J. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nr [...], zaskarżając ją w całości. W uzasadnieniu skargi, skarżąca wyjaśniła swoje potrzeby, w szczególności zdrowotne, podnosząc, że wnioskodawca pomoc finansowa na zakup piżamy powiązana jest z jej stanem zdrowia, a także aktualną cały czas pandemią [...] Wskazała, że kwota [...]zł jest niewystarczająca na zakup piżamy. Dodała, że zakupiona koszula nocna nie jest odpowiednim ubraniem w miesiącach zimowych. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] lipca 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] sierpnia 2021 r., sygn. akt II SPP/Po [...], ustanowiono dla skarżącej adwokata, którego wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w P. w osobie ad L.. Pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymała w całości skargę złożoną samodzielnie przez skarżącą, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2021 r., a także o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone nawet w części. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. (zasady prawdy obiektywnej), polegające na niepodjęciu wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy poprzez skupienie się tylko na fakcie otrzymywanych przez skarżącą uprzednio pomocy w formie zasiłków, a pominięciu wyjątkowo trudnej sytuacji skarżącej przejawiającej się nie tylko w jej stanie majątkowym, ale również w licznych problemach zdrowotnych, potwierdzonych dokumentacją medyczną obecną w aktach sprawy, a także pominięciu faktu, iż próg przyznania zasiłku celowego na podstawie art. 39 ust. 1 i ust. 2 u.p.s. został przez skarżącą przekroczony nieznacznie, jedynie o niecałe [...] złotych, co uzasadnia uznanie jej przypadku za szczególnie uzasadniony, a tym samym rozpoznanie sprawy nastąpiło bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącej; 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 § i k.p.a. oraz art 80 k.p.a., polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji bez wyczerpującego zbadania i rozpatrzenia materiału dowodowego, co doprowadziło do wadliwej oceny sytuacji zdrowotnej skarżącej, a w konsekwencji naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów; 3. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 41 pkt 1 u.p.s., poprzez wydanie decyzji odmownej w sprawie przyznania pomocy finansowej w formie specjalnego zasiłku celowego w kwocie [...]zł z przeznaczeniem na poniesienie opłaty pocztowej oraz na dopłatę do zakupu piżamy w kwocie [...]zł oraz zakup drugiej piżamy, pomimo że sytuacja życiowa skarżącej jest wyjątkowa, w szczególności w zakresie jej stanu majątkowego (przewyższenie jedynie o niecałe [...] złotych progu uzasadniającego przyznanie zasiłku celowego) i zdrowotnego (liczne schorzenia uniemożliwiające normalne funkcjonowanie, zatrudnienie oraz powodujące częste pobyty w placówkach leczniczych) i nie była ona w stanie sama jej przezwyciężyć, a zatem istniała przesłanka w postaci szczególnie uzasadnionego przypadku udzielania pomocy społecznej w postaci specjalnego zasiłku celowego. Powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącej rozwinął w uzasadnieniu pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej zwana także "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przeprowadzając kontrolę sądowoadministracyjną zgodnie z przedstawionymi wyżej zasadami, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza S. o odmowie przyznania skarżącej pomocy finansowej w formie zasiłku celowego, specjalnego zasiłku celowego i zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu części lub całości zasiłku na potrzeby zgłoszone wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Skarżąca J. L. zwróciła się do Burmistrza S. o przyznanie jej pomocy na koszty opłaty pocztowej w wysokości [...] zł, dopłatę do zakupu piżamy w wysokości [...] zł oraz na zakup drugiej piżamy. W opinii Sądu zaskarżone decyzje nie naruszają prawa. Po pierwsze, stwierdzić należy, że J. L. jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i posiada niewielki, ale stały dochód w postaci zasiłku stałego i dodatku mieszkaniowego, które to świadczenie w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku przekraczało kryterium dochodowe ubiegania się o zasiłek celowy. Dochód brutto skarżącej wynosił [...] zł. Organy obu instancji słusznie zauważyły, iż kwota ta przekracza kryterium dochodowe o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Tym samym skarżąca nie kwalifikowała się do uzyskania pomocy w oparciu o przepis art. 39 powołanej ustawy. W tym miejscu wskazać należy, że w przypadku przekroczenia kryterium dochodowego, nawet o kwotę niewysoką, przyznanie świadczenia celowego na ogólnych zasadach jest w świetle przepisów prawa niemożliwe i kwestia ta nie podlega uznaniu organów. Wynika to wprost z powołanego art. 8 ust. 1 u.p.s. Zaznaczyć w tym miejscu należy, ze ustawa o pomocy społecznej nie zawiera przepisu umożliwiającego zastosowanie tzw. zasady "złotówka za złotówkę", jaka wyrażona jest w art. 3 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 111), zgodnie z którą w przypadku przekroczenia kwoty uprawniającej daną rodzinę do zasiłku rodzinnego, o której mowa w ust. 3, zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego przysługują w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny. Pomimo ustalenia dotyczącego kryterium dochodowego konieczne było rozważenie ewentualnej, potencjalnej możliwości przyznania skarżącej wnioskowanych świadczeń z uwzględnieniem okoliczności, w jakich się znalazła. Na podstawie art. 41 pkt 1 u.p.s. "w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe" może być przyznane świadczenie w postaci specjalnego zasiłku celowego lub zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu. Organy obu instancji obszernie pod tym kątem przeanalizowały sytuację skarżącej przyjmując końcowo, że nie zaistniały nadzwyczajne okoliczności pozwalające udzielić skarżącej pomocy na tej podstawie. Jak wskazano, art. 41 pkt 1 u.p.s. posługuje się pojęciem ogólnym, niedookreślonym i nieposiadającym definicji ustawowej "szczególnie uzasadnionego przypadku". W doktrynie przyjmuje się, iż przesłanka ta występuje wówczas, gdy sytuacja życiowa osoby lub rodziny, ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów interpretacyjnych istniejącego stanu rzeczy, pozwala stwierdzić, że jest nadzwyczajna, dotkliwa w skutkach i głęboko ingerująca w plany życiowe, a wynika ze zdarzeń nienależących do zdarzeń codziennych. Są to zdarzenia występujące okazjonalnie, wymagające wielu niefortunnych zbiegów okoliczności, czy wykraczające poza możliwości ludzkiej zapobiegliwości (por. W. Maciejko, P. Zaborniak, Ustawa o pomocy społecznej, Komentarz, Warszawa 2008 r., s. 202). Tożsamą wykładnię przepisu art. 41 pkt 1 u.p.s. przyjęto również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. m.in. wyroki z 28 sierpnia 2008 r., I OSK 1416/07 oraz z 12 maja 2011 r., I OSK 164/11, z dnia 16 maja 2018 r. o sygn. akt I OSK 179/18, czy z dnia 16 listopada 2018 r. o sygn. akt I OSK 3072/18 – opublikowany na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Specjalny zasiłek celowy powinien być zatem traktowany jako wyjątkowa, szczególna pomoc doraźna na konkretny cel bytowy w sytuacji, gdy uzyskiwany dochód przekracza ustawowe kryterium dochodowe, a nie jest możliwe uzyskanie potrzebnych środków w ramach własnych działań strony i zwyczajnych świadczeń z pomocy społecznej. Przyznanie tego rodzaju zasiłku powinno uwzględniać okoliczności konkretnej sprawy (w tym indywidualną sytuację strony i ogólną sytuację pozostałych potrzebujących) oraz cele i zadania pomocy społecznej (art. 2 pkt 1, art. 3 pkt 1 u.p.s.). Odstępstwo od konieczności spełnienia kryterium dochodowego powoduje, że przyznanie pomocy takim osobom, w sytuacji ograniczonych środków finansowych i dużej liczby uprawnionych oraz osób oczekujących na wsparcie, wymaga wyjątkowych okoliczności. W ocenie Sądu decyzja odmawiająca przyznania J. L. pomocy finansowej nie została podjęta z przekroczeniem granic uznania administracyjnego. Wskazywana przez skarżącą, a znana organom, jej sytuacja życiowa (z jednej strony trudna ze względu na stan zdrowia i niepełnosprawność, a z drugiej strony polepszona przez posiadanie na ten czas stałego dochodu przekraczającego kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej), nie jest sytuacją, która – jako taka – może zostać zakwalifikowano jako "szczególnie uzasadniony przypadek" w rozumieniu art. 41 pkt 1 u.p.s. Jakkolwiek charakter części zgłaszanych potrzeb (zakup odzieży niezbędnej w codziennym życiu) związany jest z zaspokojeniem podstawowych potrzeb bytowych skarżącej, niemniej sytuacja skarżącej jest w swoisty sposób stabilna i "niezaskakująca". Skarżąca od dłuższego czasu korzysta z pomocy opieki społecznej (akta sprawy obejmują dokumentację od lipca 2019 roku), choć nie w tak dużym stopniu jak tego oczekuje, jak i nie zaistniały w jej sytuacji nowe nadzwyczajne okoliczności, uzasadniające przyznanie pomocy w oparciu o art. 41 u.p.s. w szerszym zakresie, aniżeli to dotąd czyniono. W odniesieniu do zgłoszonych potrzeb organy trafnie zauważyły, iż koszt zakupu znaczka pocztowego (2,50 zł) skarżąca może ponieść we własnym zakresie. Natomiast odnośnie kosztów dopłaty do wcześniej przyznanej kwoty na zakup pidżamy oraz na zakup drugiej organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] marca 2021 r., udzielono skarżącej wsparcia na częściowy zakup piżamy w wysokości [...] zł, a skarżąca tą pomoc odebrała. Ponadto z akt sprawy wynika, że decyzją z tego samego dnia zrefundowano skarżącej zakup koszuli nocnej w wysokości [...] zł. Nadto organy wskazały, że na dzień sporządzenia aktualizacji wywiadu skarżąca nie okazała dokumentu potwierdzającego, że jej stan zdrowia wymaga natychmiastowego leczenia szpitalnego. Skarżąca była w trakcie diagnostyki. Jeszcze raz należy zaznaczyć, iż art. 41 u.p.s. w sposób jednoznaczny wskazuje na wyjątkowy charakter specjalnego zasiłku celowego. O możliwości jego przyznania nie decyduje bowiem dochód strony, lecz sytuacja życiowa, w której się ona znalazła. Przyznanie bądź odmowa przyznania specjalnego zasiłku celowego uzależniona jest nie tylko od tego, w jakim stopniu podstawowe potrzeby wnioskodawcy mogą zostać zaspokojone z jego własnych środków, ale przede wszystkim od wystąpienia szczególnych okoliczności, w związku z którymi konieczne jest udzielenie wsparcia pomimo przekroczenia kryterium dochodowego. Szczególne przypadki, o których mowa w tym przepisie, muszą być wyraziste i odbiegające od sytuacji osób kwalifikujących się do otrzymania pomocy przy spełnieniu kryterium dochodowego. Oceniając sprawę w świetle okoliczności zaistniałych w niniejszej sprawie Sąd brał pod uwagę, że skarżąca jest osobą posiadającą niewielki stały dochód, jak i to, że otrzymuje, mimo przekroczenia kryterium dochodowego, świadczenia celowe na niektóre pilne potrzeby (w okresie od [...] stycznia 2021 r. do [...] kwietnia 2021 r. skarżąca otrzymała wsparcie na łączną kwotę [...]zł), a pomoc ta jest udzielana systematycznie, co miesiąc. Sąd nie przeczy, że sytuacja finansowa skarżącej jest trudna, jednak wobec uzyskiwanych dochodów nie można dopatrzeć się, aby znajdowała się ona w okolicznościach szczególnie dotkliwych, które uzasadniałyby przyznanie jej świadczeń wymienionych w zaskarżonej decyzji. Ubocznie Sąd wskazuje, że przedstawiona wyżej ocena dotycząca szczególnie uzasadnionego przypadku z art. 41 u.p.s. odnosi się tylko do niniejszej sprawy i nie oznacza, że wykluczone jest udzielenie skarżącej pomocy na inne potrzeby. Każda sprawa oceniana jest przez organ indywidualnie. W tym stanie rzeczy Sąd – na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę uznając, że organy trafnie przyjęły, iż nie zachodziły przesłanki przyznania J. L. pomocy celowej w postaci zasiłku celowego albo specjalnego zasiłku celowego (względnie zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu) na wnioskowane cele. Sprawa niniejsza została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na które została skierowana w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tj. Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm., aktualnie: Dz.U. z 2021 poz. 2095). W świetle tego przepisu przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda strony na rozpoznanie w tym trybie nie jest zatem konieczna. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia [...] lipca 2021 r. (k. 1 akt sąd.) sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne w trybie wyżej opisanym. Jednocześnie do stron postępowania Sąd skierował informację o możliwości przedstawienia, w terminie 14 dni, stanowiska w sprawie (uzupełnienie dotychczasowego stanowiska). Zauważyć należy, że pełnomocnik skarżącej przedstawił takie stanowisko w piśmie z dnia [...] stycznia 2022 r. (k. 83 – 84 akt sąd.).