II SA/Po 596/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. Ś. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi /-/ A. Łaskarzewska Dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga A. Ś. z dnia [...] r. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r. ([...]). W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku skarżący podniósł, że zbyt późno odebrał awizo i tym samym skróceniu uległ czas na przygotowanie pisma odwoławczego. Jak wynika z akt administracyjnych decyzję W. Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. A. Ś. odebrał osobiście. Na potwierdzenie odbioru decyzji widnieje jego własnoręczny podpis i data [...] r. W decyzji organu II instancji zawarto pouczenie, że skarga do sądu przysługuje za pośrednictwem W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w terminie 30 dni od otrzymania rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W niniejszej sprawie zatem termin 30-dniowy na złożenie skargi biegł od dnia [...] r. (data otrzymania decyzji), o czym skarżący był poinformowany. Fakt uprzedniego awizowania przesyłki nie ma dla biegu terminu do zaskarżenia znaczenia, albowiem w przypadku osobistego pobrania jej (przesyłki) termin ten rozpoczyna swój bieg dopiero od tej daty. W niniejszym wypadku od [...] r. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż skarżący nie wykazał by uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło nie z jego winy. Stąd orzeczono jak w sentencji. /-/ A. Łaskarzewska