II SA/Po 597/11

PostanowienieWSA w Poznaniu2011-10-10

Skład orzekający: Edyta Podrazik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy można wstrzymać wykonanie decyzji zezwalającej na usunięcie drzew w sytuacji, gdy skarżący nie wykazali istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej jest możliwe tylko wtedy, gdy skarżący uprawdopodobni, że wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazali takich okoliczności, a istniejące ryzyko związane z niewykonaniem decyzji przemawia przeciwko wstrzymaniu jej wykonania.
Stan faktyczny
Burmistrz Gminy K. wydał decyzję zezwalającą na usunięcie 24 drzew i krzewów na działce w miejscowości S., uzasadniając to koniecznością zachowania minimalnej odległości od linii wysokiego napięcia. Skarżący A. M., Z. M. i G. J. złożyli odwołanie, które zostało uznane za wniesione po terminie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu. Następnie skarżący wnieśli skargę do WSA w Poznaniu, wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując m.in. groźbą wysokiego odszkodowania ze strony B. E. S. S.A. oraz brakiem zagrożenia ze strony drzew.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Burmistrza Gminy K.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M., Z. M., G. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2011 roku, znak [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ E. Podrazik Decyzją z dnia [...] lutego 2011 roku, znak [...], Burmistrz Gminy K. na podstawie art. 83 ust. 1, art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92 poz. 880) zezwolił na usunięcie 24 drzew oraz krzewów rosnących na działce nr [...], położonej w miejscowości S., obręb geodezyjny S. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż rośliny te należało usunąć, ponieważ stan zadrzewienia był niezgodny z normatywną minimalną odległością drzewostanu od przewodów linii o napięciu 220 kV, określoną w Polskiej Normie PN-E-05100-1:1998. Pozostawienie aktualnego stanu zadrzewienia mogłoby zdaniem organu spowodować występowanie zwarć doziemnych i międzyfazowych dolnych torów linii czterotorowej wyżej wymienionej relacji, co z kolei mogłoby prowadzić do zagrożenia dla zdrowia i życia oraz rodziłoby ryzyko pożaru i zawalenia się konstrukcji. Na skutek wniesionego przez skarżących A. M., Z. M. i G. J. odwołania postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 roku, nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 roku A. M., Z. M. i G. J. zaskarżyli powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia [...] lutego 2011 roku. Swoje żądanie skarżący uzasadnili faktem przymuszania ich przez B. E. S. S.A. do wycinki drzew pod groźbą wysokiego odszkodowania. Ponadto, w ich przypadku zachodzić ma niebezpieczeństwo niepowetowanej straty, a wierzchołki drzew obniżone przez wycięcie w zeszłym roku nie powodują już zagrożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek okazał się niezasadny. Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności. Ustawodawca daje jednak możliwość wstrzymania tego aktu bądź czynności po przekazaniu skargi do Sądu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo (1) wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych bądź czynności podjętych we wszelkich postępowaniach, prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności stanowi zatem wyjątek od ogólnej zasady względnej suspensywności skargi. Z tego powodu konieczne jest wskazanie okoliczności uprawdopodabniających, że choć jedna z wymienionych wyżej podstaw faktycznie zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Ciężar ten spoczywa na osobie, która złożyła wniosek. Wprawdzie uprawdopodobnienie wspomnianych faktów nie oznacza konieczności ich udowodnienia, niemniej jednak nie są w tej mierze wystarczające same tylko oświadczenia wnioskodawcy. Powinien on raczej wskazać na konkretne fakty, przemawiające za przyznaniem mu ochrony tymczasowej, a w miarę możności także przedstawić na tę okoliczność dokumenty źródłowe. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że skarżący nie podali żadnych okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie, że wycinka drzew, o jakiej mowa w decyzji z dnia [...] lutego 2011 roku, prowadzi do wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obecnie bowiem kwestia możliwego roszczenia odszkodowawczego ze strony B. E. S. S.A. ma charakter jedynie hipotetyczny. Trzeba przy tym też odnotować, że roszczenie to może hipotetycznie zaktualizować się tylko w przypadku niewykonania decyzji z dnia [...] lutego 2011 roku, a nie w razie jej wykonania. Tym samym doprowadzenie do wycinki drzew nie spowoduje powstania omawianego roszczenia, a zatem także w tym wypadku argumentacja skarżących nie znajduje uzasadnienia. Należy poza tym odnotować, iż opracowanie techniczne nr [...] ze stycznia 2011 roku wyraźnie wskazuje, iż niewykonanie przedmiotowej wycinki drzew może spowodować zwarcia doziemne i międzyfazowe dolnych torów linii czterotorowej, co z kolei prowadziłoby do zagrożenia dla zdrowia i życia (k. 28 akt administracyjnych). Z decyzji z dnia [...] lutego 2011 roku wynika nadto, iż dalsze pozostawienie tych drzew rodzi ryzyko pożaru oraz zawalenia się całej konstrukcji. Argumenty te w ocenie Sądu przemawiają również przeciwko przychyleniu się do wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270). /-/ E. Podrazik

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło