II SA/Po 604/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi K. R. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie zarzutów na prowadzenie postępowania egzekucyjnego; I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) z dnia (...) Nr (...) II. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ B. Drzazga /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska Decyzją nr (...) z dnia (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) nakazał K. R. F. jako właścicielowi budynku mieszkalnego przy ul. (...) w (...), doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego poprzez rozbiórkę wprowadzonych do obiektu, wcześniej nie istniejących, elementów polegającą na rozbiórce części chodnika przesłaniających studzienki podokienne (świetliki), rozbiórce przemurowań piwnicznych otworów okiennych oraz zabezpieczenie studzienek podokiennych przez zastosowanie znanych w tym zakresie rozwiązań. Od powyższego rozstrzygnięcia K.R.F. odwołał się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzory Budowlanego w P., który decyzją z dnia (...) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja ta jest ostateczna i prawomocna. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) wystawił przeciwko K.R.F. tytuł egzekucyjny nr (...) obejmujący obowiązki wynikające z decyzji z dnia (...) oraz wydał w dniu (...) postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. K.R.F. pismem z dnia (...) wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, wskazując w nim m.in., iż obowiązek wynikający z tytułu wykonawczego jest niewykonalny. Podniósł, że w celu wykonania obowiązku wystąpił do Burmistrza Gminy (...) z wnioskiem o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego – chodnika na ul. (...) w (...). Decyzją nr (...) z dnia (...) Burmistrz (...) nie zezwolił na zajęcie pasa drogowego wymienionej ulicy, argumentując, że wykonanie otworów w chodniku naruszałoby konstrukcję nawierzchni i spowodowałoby zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Pismo zobowiązanej w opisanym wyżej zakresie potraktowano jako zarzut do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...), na podstawie art. 34 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie uwzględnił zarzutu i podtrzymał obowiązek wykonania czynności określonych w treści tytułu wykonawczego nr (...) z dnia (...) W uzasadnieniu podniósł, iż zobowiązana nie wykonała czynności określonych w decyzji z dnia (...), organ nadzoru budowlanego nie został poinformowany ani przez zobowiązaną, ani przez Burmistrza (...) o odmowie udzielenia zezwolenia na zajęcie pasa drogi ul. (...), kserokopię decyzji Burmistrza dołączono dopiero w dniu złożenia zarzutu, wobec czego w dniu (...) zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne mające na celu przymuszenie zobowiązanej do wykonania nakazanych czynności. Od postanowienia z dnia (...) K.R.F złożył zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...). W dniu (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) wystąpił do Samorządowego Kolegium odwoławczego w (...) o zbadanie legalności decyzji Burmistrza (...) z dnia (...). Jednocześnie postanowieniem z tej samej daty zawiesił, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, postępowanie w sprawie zażalenia K.R.F do czasu rozstrzygnięcia przez SKO w (...) jego wniosku. Decyzją z dnia (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza (...) z dnia (...), odmawiającej wydania K.R.F. zezwolenia na zajęcie pasa drogowego ulicy (...) w (...) w celu wykonania otworów w chodniku do okien piwnicznych w budynku nr (...). Postanowieniem z dnia (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) podjął postępowanie zawieszone w dniu (...), wskazując na ustąpienie przyczyn uzasadniających zawieszenie. K. R. F. w dniu (...) wniósł od powyższego postanowienia zażalenie do Generalnego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...), wskazując, że decyzja SKO nie była ostateczna. Równocześnie pismem z dnia (...), skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o uchylenie decyzji z dnia (...). Decyzją z dnia (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) uchyliło w całości własną decyzję z dnia (...) oraz stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza (...) z dnia (...). W postępowaniu toczącym się przez Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w (...) w dniu (...) wydane zostało postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego w (...) z dnia (...) o podjęciu zawieszonego postępowania. W ocenie GINB fakt wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia (...) nie oznaczał, że ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania Od powyższych rozstrzygnięć K. R. F. wniósł skargi do Sądów Administracyjnych – w (...) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...), oraz w (...) na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) z dnia (...), zarzucając mu naruszenie art. 97 § 2 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...) wyrokiem z dnia (...), sygn. akt (...), uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) oraz poprzedzającą ją decyzję SKO z dnia (...). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia (...), sygn. akt (...), uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...)z dnia (...) oraz poprzedzające je postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) z dnia (...). . W ocenie sądu zarówno Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jak i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego błędnie przyjęli, że ustała już przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania. Tym samym podjęcie postępowania na tym etapie sprawy było przedwczesne. Niezależnie od toczących się postępowań w przedmiocie stwierdzenia prawidłowości decyzji Burmistrza Miasta (...) w sprawie nie udzielenia zgody na zajęcie pasa ruchu drogowego oraz stwierdzenia nieprawidłowego podjęcia zawieszonego postępowania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...), organ ten postanowieniem z dnia (...), po rozpatrzeniu zażalenia K. R. F. , utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) z dnia (...) o nie uwzględnieniu zarzutu. W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) wyeliminowała z obrotu prawnego decyzję Burmistrza (...) o odmowie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Tym samym przestała istnieć przyczyna uniemożliwiająca wykonanie obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego nr (...) i decyzji z dnia (...). Od powyższej decyzji K. R. F. wniósł skargę do Sądu. W uzasadnieniu podał, że powyższe postanowienie narusza art. 97 § 2 kpa poprzez podjęcie zawieszonego postępowania, pomimo, że nie ustała przyczyna jego zawieszenia, art. 106 § 1 kpa poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia przed ostatecznym rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) oraz art. 8 kpa poprzez wydanie postanowienie naruszającego zaufanie obywateli do organów państwa. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) o nie uwzględnieniu zarzutu niewykonalności obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego nr (...). Postanowienie to organ odwoławczy wydał po podjęciu postępowania zawieszonego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, uznając, że przyczyna zawieszenia – którą było rozstrzygnięcie przez SKO w (...)kwestii ewentualnej nieważności decyzji Burmistrza (...)z dnia (...) – ustała. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) błędnie zastosował przepis artykułu 97 § 2 kpa poprzez przyjęcie, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) rozstrzygająca o nieważności decyzji Burmistrza (...), odmawiającej wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, była ostateczna. Z przymiotu ostateczności, na gruncie art. 16 § 1 kpa korzysta jedynie taka decyzja lub postanowienie, co do których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji. Ponieważ wskazana decyzja Kolegium nie była ostateczna organ administracji błędnie podjął zawieszone postępowanie. Postanowienie to było przedwczesne, w efekcie czego za przedwczesne uznać należy również wydanie zaskarżonego postanowienia nie uwzględnieniu zarzutu niewykonalności obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego. Podkreślić należy, iż wyrokiem z dnia (...) Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...), uchylił postanowienie WINB w (...) z dnia (...) o podjęciu zawieszonego postępowania oraz utrzymujące je w mocy postanowienie GINB z dnia (...). Również postanowienie organu I instancji z dnia (...) o nieuwzględnieniu zarzutu wydano z naruszeniem prawa, nie wyjaśniając dostatecznie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Podkreślić należy, iż w dacie wydawania tegoż postanowienia w obrocie prawnym funkcjonowała decyzja Burmistrza (...) z dnia (...) o odmowie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego ul. (...). Decyzja ta nadal nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, bowiem w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...) z dnia (...). uchylone zostały obie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...)stwierdzające jej nieważność. Organ I instancji winien był więc dokonać oceny czy decyzja ta w istocie powoduje niewykonalność obowiązku objętego tytułem wykonawczym nr (...), od czego się uchylił. Organ I instancji w ogóle nie rozważył kwestii wpływu wymienionej decyzji Burmistrza (...) na wykonalność obowiązku ciążącego na skarżącej. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż postanowienia organów obu instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 97 § 1 pkt 4, art. 7, art. 77 § 1 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wada ta skutkować musi uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) z dnia (...). Ponownie rozpoznając sprawę należy mieć na uwadze rozważania sądu przytoczone wyżej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 powyższej ustawy. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ B. Drzazga /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska