II SA/Po 604/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 października 2009 r. w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia oddalić wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ W.Batorowicz A. K. wniosła skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2009 r., którą utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2008 r. w przedmiocie nałożenia kary w wysokości 10 000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania przebudowanej i nadbudowanej części budynku opisanego w przedmiotowym postanowieniu. Następnie skierowała do tutejszego Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpatrzenia skargi. We wniosku nie wskazała żadnych okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest zatem wysokość wymierzonej kary, a jedynie możliwość jego wykonania i prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia, a także wniosku o wstrzymanie, jest postanowienie organu II instancji utrzymująca w mocy postanowienie organu I instancji o nałożeniu kary w wysokości 10 000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawiera uzasadnienia. Również w skardze nie podano okoliczności istotnych dla ustalenia, czy zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku. Wprawdzie w odwołaniu od postanowienia I instancji skarżąca wskazał, iż jej sytuacja rodzinna nie pozwala jej na wykonanie całej budowy i dlatego przystąpiła do zgłoszenia zakończenia budowy części budynku, jednak okoliczności te nie wskazują, iż wykonanie postanowienia może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody skarżącej, poprzez spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto odwołanie pochodzi z grudnia 2008 r. i nie stanowi dowodu faktycznej aktualnej sytuacji materialnej skarżącej. Skoro skarżąca nie wykazała, ani nawet nie uprawdopodobniła, iż szkoda może zostać faktycznie wyrządzona, bądź trudne do odwrócenia skutki rzeczywiście wystąpią, to nie było podstaw do uwzględnienia wniosku. W ocenie Sądu orzeczenie o nałożeniu kary i związana z tym nieunikniona dolegliwość nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Niewątpliwie wykonanie postanowienia może łączyć się z dolegliwością dla strony, np. z obniżeniem dochodu strony, jednak nie oznacza to automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może jedynie wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. W sprawie nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania instytucji z art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy należało na podstawie powołanego przepisu oraz § 5 p.p.s.a. orzec jak w sentencji. /-/ W.Batorowicz