II SA/Po 61/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-06-10

Skład orzekający: Barbara Kamieńska, Maria Kwiecińska, Danuta Rzyminiak-Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wzrost wartości nieruchomości, stanowiący podstawę naliczenia opłaty, może być odnoszony do kryterium faktycznego wykorzystania nieruchomości, gdy jej przeznaczenie było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego w art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie w sprawie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, ponieważ podobny stan faktyczny i prawny był przedmiotem pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego. Zawieszenie miało na celu oczekiwanie na rozstrzygnięcie kwestii konstytucyjności przepisu art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w kontekście faktycznego wykorzystania nieruchomości.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie dotyczącą opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, naliczonej w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W operacie szacunkowym przyjęto faktyczny sposób użytkowania nieruchomości, mimo że ostatnio obowiązujący plan z 1994 r. utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.sekr.sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2009r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] listopada 2008r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; postanawia zawiesić postępowanie /-/ D. Rzyminiak – Owczarczak /-/ B. Kamieńska /-/ M. Kwiecińska Skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Decyzja organu II instancji dotyczyła decyzji Burmistrza Miasta T. z dnia [...] 2008 r., ustalającej opłatę tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwałą Rady Miejskiej Turku z dnia 2 czerwca 2005 r. Nr XXVII/300/05 nieruchomość, której skarżący był w tym czasie współwłaścicielem, przeznaczona została pod zabudowę [...] i ustalono stawkę służącą naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Według treści operatu szacunkowego z dnia [...] 2008 r. bezpośrednio przed uchwaleniem planu miejscowego na terenie objętym planem nie obowiązywał inny plan zagospodarowania przestrzennego, ani decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ostatnio obowiązującym miejscowym planem obejmującym przedmiotową nieruchomość był ogólny plan zagospodarowania przestrzennego T. z 1994 r., który utracił moc prawną na podstawie art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dniem 31 grudnia 2003 r. W operacie szacunkowym będącym podstawą ustalenia przedmiotowej opłaty przyjęto, iż działka skarżących jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, w zabudowie bliźniaczej (lewy segment), a na cele ustalenia powyższej opłaty przyjęto faktyczny sposób użytkowania nieruchomości wynikający z jej dotychczasowej zabudowy. W sprawie o sygn. II SA/Kr 778/07 rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, która dotyczyła podobnego stanu faktycznego, Sąd zadał pytanie prawne Trybunałowi Konstytucyjnemu, zarejestrowane pod sygn. P 58/08, które zostało sformułowane w następujący sposób: czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 z późn. zm.) w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy - jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Z uwagi na to, iż w sprawie niniejszej zachodzi podobny stan faktyczny i prawny, Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania, co nastąpiło na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/D. Rzyminiak-Owczarczak B.Kamieńska /-/ M. Kwiecińska / Za nieobecnego sędziego uzasadnienie wyroku podpisał sędzia /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak/ BR

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło