II SA/Po 611/18

Dnia 20 maja 2019 roku Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia przyznać adwokat E. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stronie skarżącej przed sądem drugiej instancji opłatę w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]), podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]) /-/ R. Talaga Postanowieniem z dnia 31 lipca 2018 roku starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych A. K. i ustanowił dla niego adwokata. Pismem z dnia 26 września 2018 roku Okręgowa Rada Adwokacka w P. wyznaczyła adwokat E. S. na pełnomocnika skarżącego z urzędu. Pismem dnia 6 kwietnia 2019 roku adwokat E. S. wniosła sporządzoną w sprawie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w trybie uproszczonym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 stycznia 2019 roku oddalającego skargę. Jednocześnie pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 roku, poz. 18), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia z 2016 roku opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Mając na uwadze powyższe regulacje oraz podjęte przez pełnomocnika czynności procesowe (złożenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej), przy uwzględnieniu rodzaju, stopnia zawiłości sprawy oraz poniesionego przez pełnomocnika nakładu pracy należało uznać, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150 % stawki minimalnej zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 roku. W konsekwencji należało ustalić opłatę za czynności adwokata w wysokości wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia 2016 roku i przyznać adwokatowi, za udzieloną stronie skarżącej nieopłaconą pomoc prawną, wynagrodzenie w wysokości [...] zł (50% z [...] zł). Opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o niej, w kwocie [...] zł (§ 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 roku). W efekcie należało przyznać tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu opłatę w łącznej wysokości [...] zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c), § 21 ust. 1 pkt 2 lit b) oraz § 4 ust. 1-3 rozporządzenia z 2016 roku, orzeczono, jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga