II SA/Po 613/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2010 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego; postanawia odrzucić skargę. /-/ E. Brychcy W dniu 2 sierpnia 2010 r. M. C. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego. Sąd pismem z dnia 17 września 2010 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie pouczono skarżącego o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W odpowiedzi z 22 września 2010 r. skarżący podał, że wnosi "zażalenie na wyjaśnienie tej sprawy za wpłaty 100 zł do Sądu. Co to za wpłata? (...) Proszę o wycofanie tej sprawy, nie będę szukał adwokatów i nie będę płacił, ja nie czuję się winien." W tej sytuacji Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy jego intencją było wniesienie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 września 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, czy może złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem przyjęcia, w razie braku odpowiedzi, że zamiarem skarżącego było wniesienie zażalenia. Skarżący odpowiadając podał, że "wycofuje skargę i prosi o zaprzestanie wszelkich działań w tym zakresie". W związku z powyższym Sąd uznał, że jego pismo z 22 września 2010 r. nie jest ani zażaleniem na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu, ani wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, lecz stanowi wniosek o cofnięcie skargi. Niedopuszczalne jest jednak rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi, albowiem skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, tj. nie uiszczono od niej wpisu (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 27 października 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 570/08, Lex nr 504546). Zgodnie zaś z przepisem art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z uwagi zatem na nieuiszczenie wpisu przez skarżącego na wezwanie Sądu na podstawie powołanego przepisu należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Brychcy