II SA/Po 616/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska /spr./ Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant st.ref.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2005 r. sprawy ze skargi A.U. i A.T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego; I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...], II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz każdego ze skarżących kwotę po 10,- zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska /-/ A.Łaskarzewska Dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 50 ust. 1 i art. 70 ust. 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane postanowieniem wstrzymał użytkowanie obiektu budowlanego - garażu - jako warsztatu elektromechanicznego, zlokalizowanego w C. przy ul. [...] przez A.U. i A.T. W uzasadnieniu wywiedziono, iż wystąpieniem z dnia [...]r. Powiatowa Komenda Państwowej Straży Pożarnej w C. zawiadomiła, że A.U. i A.T. użytkują obiekt budowlany nie posiadając zgody na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Potwierdziły to oględziny obiektu z dnia [...]r. podczas, których stwierdzono, że w budynku o charakterze garażu prowadzona jest działalność o profilu elektromechaniki pojazdowej. Z art. 70 ust. 2 pkt 2 prawa budowlanego wynika, że podjęcie w obiekcie działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego lub pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony środowiska wymaga pozwolenia Starosty, w tym wypadku C. Z uwagi na wypełnienie w niniejszej sprawie faktycznych dyspozycji powyższego przepisu należało orzec jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli A.U. i A.T. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zdaniem organu odwoławczego materiał zgromadzony w sprawie był wystarczającym do wydania niniejszego postanowienia. Inwestorzy zmienili sposób użytkowania obiektu bez uzyskania stosownego pozwolenia. Rację miał organ I instancji, że w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 50 ust. 1 prawa budowlanego. Zachodzi bowiem użytkowanie obiektu w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Powyższe zdaniem organu odwoławczego uzasadnia również treść art. 71 ust. 1 pkt 2 cyt. prawa budowlanego. Zgodnie z nim poprzez zmianę sposobu użytkowania obiektu rozumie się podjęcie w obiekcie lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego. Skargę na powyższe postanowienie złożyli A.U. i A.T. W uzasadnieniu nadmienili, że użytkowany przez nich obiekt nigdy nie pełnił roli garażu. Od 50 lat był warsztatem różnych branż usługowych. Żądanie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania jest więc niezasadne. Skarżący spełnili wszelkie zalecenia Powiatowego Państwowego Komendanta Straży Pożarnej w C. Eliminuje to całkowicie zagrożenie, co do bezpieczeństwa ludzi i mienia. Fakt, że obiekt zagraża bezpieczeństwu ludzi ze względu na ogrzewanie obiektu piecem na paliwo stałe nie znalazło potwierdzenia w protokole Powiatowego Komendanta. Gdyby jednak piec był powodem wstrzymania użytkowania obiektu, w każdej chwili można dokonać jego likwidacji lub wymiany na inny. Zarzucili Inspektorowi Budowlanemu popełnienie licznych uchybień. Bliżej ich nie sprecyzowano. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że dokonując ponownej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego przeprowadzonego postępowania nie dopatrzono się naruszenia przepisów prawa. Argumentacja skargi pozostaje bez wpływu na wydane postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, jednak z innych przyczyn aniżeli wywiedli skarżący. Organy administracji przyjęły, iż skarżący dokonali zmiany sposobu użytkowania obiektu w rozumieniu art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. prawa budowlanego (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm). Nie mając pozwolenia właściwego organu podjęli w obiekcie działalność, zmieniając warunki bezpieczeństwa pożarowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska. W budynku garażowym prowadzą działalność o profilu elektromechaniki pojazdowej. Zdaniem Sądu wbrew stanowisku organów administracji przeprowadzone postępowanie nie wykazało, by w niniejszej sprawie doszło do zmiany sposobu użytkowania, w rozumieniu art. 71 ust. 2 pkt 2 prawa budowlanego. Z akt sprawy nie wynika w jaki sposób prowadzona działalność zmienia warunki bezpieczeństwa pożarowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony środowiska. Organy obydwu instancji nie podjęły się choćby próby wyjaśnienia tej zmiany w swych uzasadnieniach. Wywody tam zawarte kończą się jedynie lakonicznym stwierdzeniem, iż nastąpiła zmiana w rozumieniu art. 71 ust. 2 pkt ... cyt. prawa budowlanego, przytoczono treść przepisu. Przy tak lakonicznych wywodach organów i braku jakichkolwiek dowodów w tym względzie w aktach sprawy, nie sposób przyjąć by w istocie wystąpiła opisana zmiana sposobu użytkowania. Powyżej opisane braki czynią kontrolę sądowoadministracyjną w tym zakresie za niemożliwą do przeprowadzenia. Organy administracji tego rodzaju postępowaniem dopuściły się naruszenia przepisu art. 7, 77 § 1, 80, 8, 107 § 3 kpa. Podkreślić w tym miejscu należy, iż w sytuacji dokonania samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, zgodnie z art. 51 ust. 4 przepisy ustępu 1 - 3 tego artykułu stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że zbędne jest wydawanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych i należy od razu wydać decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 w związku z art. 71 ust. 3, określającą czynności jakie należy wykonać w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Mając na względzie powyższe stwierdzić należało, iż w sprawie doszło do naruszenia zacytowanych wyżej przepisów procedury oraz prawa materialnego w zakresie art. 71 ust. 3 w związku z art. 50 ust. 1 cytowanego prawa budowlanego. Zaistniały zatem przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 p.pkt a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dlatego orzeczono jak w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 cyt. ustawy. Jak w pkt. III rozstrzygnięto na zasadzie art. 152 wymienionej wyżej ustawy. /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska /-/ A.Łaskarzewska MK