II SA/Po 617/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Polska Sp. z.o.o. z siedzibą w J. na decyzję Wojewody z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia 1.) umorzyć postępowanie 2.) zwrócić skarżącej kwotę 500 zł (słownie: pięćset zł) /-/ W. Batorowicz Skargą z dnia (...) lipca 2009 r. "A" Polska Sp. z.o.o z siedzibą w J., zaskarżył opisaną powyżej decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty W. z dnia (...) kwietnia 2009 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla " B" S.A. z siedzibą w P., na budowę budynku handlowo – usługowego branży spożywczo – przemysłowej wraz z niezbędnymi urządzeniami związanymi z funkcją obiektu na nieruchomości położonej w W. przy ulicy (...). Pismem z dnia 01 grudnia 2009 r. "A" Polska Sp. z.o.o z siedzibą w J. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. Ze zbędnością wydania wyroku mamy do czynienia przede wszystkim wówczas, gdy skarżący, zgodnie z postanowieniami art. 60 powyższej ustawy, skutecznie cofnął skargę (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, s. 290, 495). Sąd co do zasady jest związany cofnięciem skargi, które oznacza, iż skarżący rezygnuje z realizacji prawa do sądu, w tym wypadku z poddania kontroli sądowej aktu organu administracji. W niniejszej sprawie Sąd nie doszukał się okoliczności wskazujących na niedopuszczalność cofnięcia skargi. Wobec tego należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe. W związku z powyższym, zaktualizował się obowiązek zwrotu uiszczonego wpisu, znajdujący uzasadnienie w treści art. 232 § 1 powyższej ustawy. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz br