II SA/Po 621/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M.M na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy (-) E. Podrazik Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku podała, że jest rencistką, posiadającą rentę na czas określony do 31 października 2008 r. w wysokości (...) zł miesięcznie, wychowującą dwójkę dzieci. Dodatkowe źródło dochodu stanowią alimenty od męża, w wysokości (...) zł miesięcznie, zasądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia (...) Skarżąca podała, że jest współwłaścicielką, wraz z mężem, z którym pozostaje w separacji, działki nr (...) znajdującej się w (...), na której znajduje się budynek mieszkalny o łącznej powierzchni użytkowej około (...) m2, w tym około (...) m2 powierzchni mieszkalnej. Wnioskodawczyni oświadczyła, że miesięczne konieczne wydatki wynoszą łącznie (...) zł (...) zł za prąd, (..) zł za wodę, (...) zł za wywóz szamba, (...) zł za gaz w butli, (...) zł za wywóz śmieci, (...) zł raty kredytowej, (...) zł za dojazdy do szkoły, (...) zł za przedszkole, (...) zł za leki, (...) zł podatku od nieruchomości). Prócz tego wnioskodawczyni ponosi raz do roku koszt okularów dla młodszej córki, książek do przedszkola i do gimnazjum, mundurka szkolnego, opłatę za komitet rodzicielski oraz koszty opału na zimę, co wyliczyła na łączną kwotę (...) zł rocznie (około (...) zł miesięcznie). Wnioskodawczyni załączyła zaświadczenie z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w (...), że nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej, zeznanie roczne PIT za 2006 r., z którego wynika jej roczny przychód w wysokości (...) zł brutto oraz to, że jej mąż ma inny adres zamieszkania. W dniu (...) Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił o przyznaniu skarżącej prawa pomocy na podstawie art. 249 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) poprzez zwolnienie skarżącej od kosztów postępowania oraz ustanowienia dla niej adwokata z urzędu. Od powyższego postanowienie sprzeciw wnieśli J. i K. M.– uczestnicy postępowania. Podnieśli oni, że przyznanie prawa pomocy nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym, bowiem na przełomie 2007 i 2008 małżonek skarżącej zmienił stolarkę okienną w całym domu, a w 2008 r. małżonkowie nabyli samochód. Ponadto małżonek skarżącej faktycznie zamieszkuje przez cały czas pod adresem przedmiotowej nieruchomości. Zdaniem wnoszących sprzeciw, ponieważ przedmiotowe postępowanie dotyczy właścicieli nieruchomości za nieuzasadnione należy uznać pominięcie sytuacji majątkowej jednego ze współwłaścicieli nieruchomości. Sąd wezwał skarżącą do wypowiedzenia się co do zarzutów zawartych w sprzeciwie oraz do przedstawienia poniższych dokumentów: 1) urzędowo poświadczonych odpisów zeznań PIT skarżącej i jej małżonka za lata 2006 i 2007, 2) przedłożenia odpisu wyroku w sprawie orzeczenia separacji, 3) złożenia oświadczenia w sprawie posiadania samochodu, 4) przedstawienie dokumentów potwierdzających zaciągnięty kredyt oraz wysokość miesięcznych rat, 5) złożenia oświadczenia co do posiadania innych, niż renta inwalidzka, źródeł dochodu, 6) podania miesięcznych dochodów współmałżonka. W odpowiedzi na nie skarżąca podniosła, że jest ona skonfliktowana z J. i K. M. , tym samym nie powinni oni mieć nic do powiedzenia w sprawie jej stosunków majątkowych oraz osobistych. Nie ustosunkowała się do podniesionych w sprzeciwie zarzutów ani nie przedstawiła żądanych przez Sąd dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie, przeciwko któremu wniesiono sprzeciw, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd, na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez referendarza sądowego. Z oświadczenia złożonego przez skarżącą do akt sprawy wynika, iż skarżąca wraz z dwoma córkami utrzymuje się z renty inwalidzkiej i alimentów od męża, uzyskując dochód miesięczny w kwocie ok. (...) zł. Skarżąca oświadczyła, iż jest współwłaścicielką nieruchomości, na której mieszka wraz z córkami. Nie posiada ona przedmiotów wartościowych, ani oszczędności. Ze złożonego przez skarżącą zeznania podatkowego za rok 2006 (nie poświadczonego) wynika, że małżonek skarżącej, z którym jak podtrzymuje, pozostaje w separacji, uzyskał roczne dochody w wysokości (...) zł. Postępowanie w przedmiotowej sprawie dotyczy nakazu wykonania określonych robót budowlanych na działce należącej do skarżącej oraz jej małżonka. Stąd ustalenia sądu administracyjnego będą wywoływały skutki prawne zarówno w sferze praw i obowiązków skarżącej jak i jej małżonka. Ponieważ skarżąca pomimo wezwania sądu nie przedstawiła jakiegokolwiek dowodu świadczącego o tym, że pozostaje z mężem w separacji, sąd nie może opierać się tylko i wyłącznie na jej twierdzeniu. Ponadto wyrok zasądzający alimenty pochodzi z 2001 r., a więc jeszcze przed narodzinami drugiego dziecka i nie był od tego czasu zmieniony. W ocenie Sądu brak przestawienia przez skarżącą dokumentów, do czego została zobowiązana, musi być interpretowane na jej niekorzyść. Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata może zostać przyznane osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może zostać przyznane osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Reasumując, M.M. posiada stałe źródło dochodu w kwocie co najmniej (...) zł miesięcznie, sprawa dotyczy nie tylko jej ale także jej męża, a bez odpowiedzi pozostało wezwanie Sądu o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy, co powoduje, że nie jest znana rzeczywista wysokość dochodów uzyskiwanych przez skarżącą. Wobec faktu, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar udowodnienia, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, w świetle przedstawionych przez skarżącą okoliczności Sąd uznał, że wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Stąd też Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Podrazik