II SA/Po 622/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić zażalenie /-/A. Łaskarzewska Postanowieniem z dnia 08.10.2009 r., sygn. II SA/Po 622/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) odrzucił skargę kasacyjną K. K . Postanowienie Sądu doręczono skarżącemu skutecznie 19.10.2009 r. (k.33) wraz prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia, a także o tym, że zażalenie winno zostać sporządzone przez uprawniony podmiot. Jednocześnie skarżący został pouczony o możliwości skorzystania z instytucji prawa pomocy. Pomimo to, w dniu 23.10.2009 r. do Sądu wniesione zostało samodzielnie sporządzone zażalenie K. K., zatytułowane "odwołanie od decyzji II SA/Po 622/09 z dnia 8.10.09" (k.34). Art. 194 § 4 ppsa w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 ppsa, w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. W myśl art. 175 §2 ppsa. zażalenie może sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem ponadto prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, zażalenie może być sporządzone przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 ppsa). Sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez osobę niewymienioną w art. 194 § 4 ppsa jest nieusuwalnym brakiem powodującym odrzucenie zażalenia w oparciu o art. 178 w zw. z art.197 §2 ppsa. Zgodnie bowiem z treścią art. 197 §2 ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei z mocy art. 178 ppsa sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jeżeli więc, skarżący został prawidłowo pouczony o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a pomimo to nienależąc do żadnej z kategorii podmiotów, które mogą samodzielnie sporządzić takie zażalenie, wniósł do Sądu sporządzone osobiście zażalenie w tej sprawie, to takie zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną jako niedopuszczalne należało odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 ppsa w związku z art. 197 § 2 ppsa i art. 194 § 4 ppsa orzekł jak w postanowieniu. /-/A. Łaskarzewska