II SA/Po 623/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie wydania prawa jazdy postanawia odrzucić skargę /-/ E. Podrazik Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2016 r. M. M. zwrócił się do Prezydenta Miasta o wymianę prawa jazdy w związku z upływem ważności dotychczasowego dokumentu. W dniu [...] sierpnia 2016 r. Prezydent Miasta wydał M. M. prawo jazdy nr [...] w zakresie kat. AM, T, C+E, C1+E, B+E, C1, B, B1. W dniu [...] sierpnia 2016 r. M. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na opisaną czynność Prezydenta Miasta, kwestionując wskazaną w wydanym mu dokumencie datę ważności prawa jazdy w zakresie kat. C, CE, C1, C1E. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę wskazał, że tego samego dnia, w którym nastąpiło wniesienie skargi do sądu administracyjnego skarżący złożył pismo wzywające organ do usunięcia prawa. Następnie w piśmie z dnia [...] września 2016 r. organ wskazał, że prawo jazdy wydane zostało zgodnie z art. 39j ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 39k ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001 r. (tekst jed. Dz. U. 2013 poz. 1414). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jednocześnie, jak wskazuje § 3 powyższego artykułu, w przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. W takim przypadku zgodnie z art. 53 § 2 ppsa skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia stronie odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2016 r. wydania skarżącemu prawa jazdy. Tym samym skarżący wniósł skargę na czynność dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego musi zostać poddana ocenie wyczerpania środków zaskarżenia, ze szczególnym uwzględnieniem art. 52 § 3 powyższej ustawy. Jak wynika z akt sprawy skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Wezwanie powyższe nastąpiło równocześnie z wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Jednakże w myśl cytowanego wyżej przepisu art. 52 § 3 ppsa wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa musi nastąpić przed wniesieniem skargi do sądu – wymogu tego nie spełnia wniesienie wezwania równocześnie (w tej samej dacie) z wniesieniem skargi. W konsekwencji skarżący w niniejszej sprawie nie wyczerpał środków zaskarżenia – skarga do sądu została wniesiona przedwcześnie. Tym samym wniesioną skargę uznać należało za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Jednocześnie Sąd zauważa, że pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środków zaskarżenia co do przedmiotowej czynności zawarte w piśmie organu z dnia [...] sierpnia 2016 r. nie było pełne – skarżącego nie poinformowano o terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a jedynie o terminie wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W związku z tym Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Chociaż przepis art. 112 kpa odnosi się expresis verbis do decyzji administracyjnych, powinien on również znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie. Błędne pouczenie strony, która występowała w postępowaniu administracyjnym bez profesjonalnego pełnomocnika, o terminie i sposobie zaskarżenia kwestionowanego aktu, zamknęło stronie drogę do jego kontroli przez sąd. Jednocześnie Sąd podkreśla, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego fakt mylnego lub niepełnego pouczenia strony o trybie i sposobie złożenia środka odwoławczego nie wpływa na bieg terminu do wniesienia tego środka, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności (wyrok NSA z 21 grudnia 2005 r., sygn. akt I OSK 271/05). Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (w tym wypadku terminu do wniesienia skargi) należy wnieść w terminie 7 dni; jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu należy dokonać uchybionej czynności (w niniejszej sprawie ponownie wnieść skargę do sąsu). W tym stanie rzeczy skarga M. M. z dnia [...] września 2016 r. jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ E. Podrazik