II SA/Po 624/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lutego 2014 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia zwolnić K. K. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad zapłacony wpis od skargi. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania. Po wezwaniu do wykonania zarządzenia o uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, opłata została zapłacona (k. 96 akt sąd.). W dniu 4 lutego 2014 r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. We wniosku wnioskodawca oświadczył, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się jedynie z pomocy społecznej i uzyskuje świadczenie w wysokości [...] zł oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł. miesięcznie. Oświadczył, że nie posiada żadnej nieruchomości, oszczędności, ani innych wartościowych ruchomości. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Oznacza to, że swoim zakresem obejmuje obowiązek poniesienia kosztów postępowania jakie wystąpią w przyszłości, po dniu wniesienia wniosku o prawo pomocy. Nadmienić należy, że zwolnienie od kosztów sądowych oznacza zwolnienie od obowiązku zarówno wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków – art. 241 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych dotyczy jedynie tych opłat i wydatków, których uiszczenie jest aktualne na dzień złożenia wniosku o prawo pomocy (patrz. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Warszawa 2005, str. 627). W niniejszej sprawie przyjąć należy, że datą złożenia wniosku o prawo pomocy jest dzień nadania wniosku na poczcie w dniu 4 lutego 2014 r. (k. 107 akt sąd.). Zatem wniosek skarżącego o prawo pomocy nie obejmuje wpisu sądowego od skargi, który został uiszczony w dniu 22 stycznia 2014 r. Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych wydatkach bieżącego utrzymania siebie oraz rodziny. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na zwolnienie od pozostałych kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Aktualnie utrzymuje się jedynie z pomocy społecznej. Wysokość realnie otrzymywanych środków wskazuje w sposób oczywisty, że z trudem zaspokajają podstawowe potrzeby koniecznego swojego utrzymania. Nie posiada majątku nieruchomego, ani oszczędności, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych. Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska