II SA/Po 630/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki "A" z siedzibą w P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ B.Kamieńska Skargę na decyzję w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej, jakiej dopuścili się I. i W.K., wniósł w marcu 2002r. w imieniu Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A M.B., legitymujący się pełnomocnictwem E.S. – pełniącego funkcję Prezesa jednoosobowego Zarządu Spółki. Spółka nie wykazała, aby M.B. był jej pracownikiem i twierdziła, iż stosownie do art. 42 ust. 2 obowiązującej wówczas ustawy o NSA w związku z art. 33 § 1 kpa, może ją reprezentować w postępowaniu sądowym osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych (pismo z dnia [...] maja 2004r. – k. 34 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny – właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – zważył, co następuje: Nie jest trafne stanowisko strony skarżącej, iż M.B. może ją reprezentować w niniejszym postępowaniu. Pełnomocnik ustanowiony przez stroną w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 33 § 1 kpa może korzystać z przyznanego mu umocowania do działania w imieniu strony również w postępowaniu sądowoadministracyjnym tylko wtedy, gdy osoba ta należy równocześnie do kręgu osób, którym może przysługiwać przymiot pełnomocnika także w rozumieniu art. 87 kpc. Wniosek taki należało wyprowadzić z art. 59 ustawy o NSA, która obowiązywała w dacie wniesienia skargi. W art. 59 ustawy o NSA nie został bowiem wymieniony art. 33 § 1 kpa, a zatem w kwestii pełnomocników należało sięgać do przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Przepisy art. 87 kpa wymieniają jako osoby mogące być pełnomocnikami osób prawnych adwokata lub radcę prawnego, współuczestnika sporu oraz pracowników osoby prawnej, albo jej organu nadrzędnego. Podobne uregulowania zawierają przepisy art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Skoro pomimo wezwania skarżącej spółki do uzupełnienia tego braku formalnego skargi, skarżąca nie wykazała, aby reprezentujący ją pełnomocnik należał do kręgu osób dopuszczonych do udziału w tym charakterze w postępowaniu przed sądem administracyjnym, ani nie umocowała właściwego pełnomocnika w postępowaniu sądowym, należało skargę odrzucić na podstawie art. 46 § 3, 57 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ B.Kamieńska