II SA/Po 635/19

WyrokWSA w Poznaniu2019-11-07

Skład orzekający: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska, Sędzia WSA Wiesława Batorowicz, Asesor WSA Jan Szuma

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu udzielające informacji publicznej, które zdaniem wnioskodawcy nie zawiera pełnego zakresu żądanych informacji, może być traktowane jako decyzja administracyjna, od której przysługuje odwołanie?
Ratio decidendi
Pismo organu udzielające informacji publicznej, nawet jeśli wnioskodawca uważa je za niepełne, nie jest decyzją administracyjną, od której przysługuje odwołanie. Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej. W przypadku uznania, że informacja nie została udzielona w pełnym zakresie, wnioskodawca może domagać się ochrony sądowej w drodze skargi na bezczynność organu.
Stan faktyczny
D. C. zwrócił się do Dyrektora Zakładu Karnego o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej zadań technika działu kwatermistrzowskiego. Dyrektor Zakładu Karnego udzielił odpowiedzi, wskazując ogólny zakres obowiązków. D. C. wniósł "skargę" do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej, uznając pismo za decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej i domagając się jej uchylenia. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej postanowieniem uznał odwołanie za niedopuszczalne, wskazując, że pismo Dyrektora Zakładu Karnego nie było decyzją administracyjną.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 7 listopada 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 listopada 2019 roku sprawy ze skargi D. C. na postanowienie Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] czerwca 2019 roku Nr [...] znak [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania oddala skargę Pismem z [...] stycznia 2019 r. D. C. zwrócił się do Dyrektora Zakładu Karnego we [...] o udostępnieni informacji publicznej poprzez wskazanie zadań i obowiązków technika działu kwatermistrzowskiego Zakładu Karnego we [...]. Pismem z [...] kwietnia 2019 r. ( znak: [...]) Dyrektor Zakładu Karnego we [...] udzielił wnioskodawcy żądnej informacji wskazując, że "zadania i obowiązki, o których mowa we wniosku dotyczą głównie nadzoru nad sprzętem, środków do utrzymania higieny osobistej oraz czystości w oddziale, wizytowania pomieszczeń, utrzymania technicznego infrastruktury oddziału. Ponadto obowiązki obejmują współpracę z innymi funkcjonariuszami oraz wykonywanie innych zadań powierzonych przez przełożonych". D. C., pismem z [...] kwietnia 2019 r., wniósł do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej "skargę" na "decyzję" Dyrektora Zakładu Karnego we [...] z [...] kwietnia 2019 r. ( znak: [...]) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Zdaniem skarżącego decyzja ta nie czyni zadość wnioskowi z [...] stycznia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. D. C. wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji celem ponownego rozpoznania. Postanowieniem z [...] czerwca 2019r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej, orzekł o niedopuszczalności odwołania w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż w dniu [...] stycznia 2019 r. D. C. wniósł o udzielenie informacji publicznej, poprzez podanie informacji na temat zadań i obowiązków technika działu kwatermistrzowskiego w Zakładzie Karnym we [...]. Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. udzielono mu żądanej informacji. Przedmiotowa sprawa nie została zatem załatwiona przez Dyrektora Zakładu Karnego we [...] poprzez wydanie decyzji administracyjnej, a tylko od decyzji administracyjnej przysługiwałaby odwołanie w trybie art. 127 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. D. C. złożył skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Zdaniem skarżącego Dyrektor Zakładu Karnego we [...] w swoim pismem z [...] kwietnia 2019 r. nie udzielił informacji publicznej, bowiem nie wskazał pełnego zakresu zadań i obowiązków pracownika działu kwatermistrzowskiego Zakładu Karnego we [...]. W tej sytuacji pismo to należy uznać za decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Odpowiadając na skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018r. poz. 2107 art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] czerwca 2019 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od pisma z dnia [...] kwietnia 2019 r. Dyrektora Zakładu Karnego we [...] w przedmiocie udostępniania informacji publicznej. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018r. poz. 2096 – dalej w skrócie: "K.p.a."). Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Niedopuszczalność odwołania, o której mowa w tym przepisie, może wynikać zarówno z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Do przyczyn niedopuszczalności odwołania o charakterze podmiotowym zaliczyć należy przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę nie mającą do tego legitymacji (np. przez osobę trzecią), bądź przez osobę nie mającą zdolności do czynności prawnych. Natomiast do przyczyn niedopuszczalności odwołania o charakterze przedmiotowym zalicza się w szczególności brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego, czy też wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych, a także nieistnienie w sensie prawnym przedmiotu zaskarżenia tj. nieistnienie decyzji administracyjnej w znaczeniu prawnym, w sytuacji, gdy zaskarżona czynność organu nie jest decyzją, lecz czynnością materialno-techniczną (por. wyrok NSA z 4 lipca 2013 r. o sygn. akt II OSK 585/12 oraz z dnia 18 maja 2017 r. o sygn. akt I OSK 2394/15 - dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl ). Zgodnie bowiem z treścią art. 127 § 1 K.p.a. odwołanie przysługuj jedynie od decyzji administracyjnej. Ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm. – dalej w skrócie: "u.d.i.p.") w art. 16 przewiduje wydanie decyzji administracyjnej jedynie w dwu przypadkach: w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej i w przypadku umorzenia postępowania, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy. Artykuł 16 ust. 1 u.d.i.p. ma zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji, a spełniony jest warunek przedmiotowy - informacja ma charakter informacji publicznej i podmiotowy - podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji lub gdy konieczne jest umorzenie postępowania. Ponadto zauważyć należy, iż niedopuszczalne jest wydanie decyzji odmownej, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu komentowanej ustawy. Jej przepisy nie znajdują bowiem wówczas zastosowania, a tym samym nie może być stosowany art. 16 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej następuje natomiast w formie czynności materialno-technicznej, co wynika z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. W tym przypadku nie wydaje się decyzji administracyjnej. W sytuacji gdy wnioskodawca uznaje, iż udostępnienie jej informacji publicznej nie nastąpiło zgodnie z wnioskiem (nie udzielono informacji w pełnym, żądanym zakresie lub podmiot zobowiązany uznał, iż żądana informacja nie stanowi informacji publicznej) to może domagać się sądowej ochrony w drodze skargi na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia jej żądanej informacji (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w z 21 listopada 2019 r. o sygn. akt I OSK 4288/18 – niepubl.) Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznanej sprawie stwierdzić należy, iż w piśmie z [...] kwietnia 2019r. Dyrektor Zakładu Karnego we [...] udzielił informacji publicznych żądanej przez skarżącego w piśmie z [...] stycznia 2019r. W piśmie tym nie wyrażono stanowiska o odmowie udostępnienia tej informacji w jakimkolwiek zakresie lub o umorzeniu postępowania w tym przedmiocie. Pismo to zawierało zatem treść, dla której przepisy u.d.i.p. nie przewidywały formy decyzji administracyjnej. W tej sytuacji Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej prawidłowo uznał, iż odwołanie od powyższego pisma Dyrektora Zakładu Karnego we [...] jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych i zasadnie zastosował przepis art. 134 k.p.a. Podnoszona przez skarżącego zarzuty dotyczące udostępnienia informacji publicznej w niepełnym zakresie mogą ewentualnie podlegać ocenie przez sąd administracyjny w drodze merytorycznego rozstrzygnięcia skargi na bezczynność organu (tj. Dyrektora Zakładu Karnego we [...]) w udostępnieniu informacji publicznej, co jednak wykracza po za granice niniejszej sprawy, której przedmiotem jest kontrola postanowienia Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z [...] czerwca 2019 r. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 3 i art. 120 P.p.s.a

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło