II SA/Po 647/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 07 października 2015r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2015r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia 1. zwolnić J. K. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla J. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący J.K. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF uzasadniał, że sam prowadzi swoje gospodarstwo domowe, utrzymuje się jedynie z renty w wysokości [...]zł miesięcznie. Ponosi koszty leczenia, rehabilitacji oraz żywności. Skarżący podał, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości czy oszczędności. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić jakichkolwiek należności sądowych. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy w niniejszej sprawie pozwala na przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i ponosi koszty swojego utrzymania oraz zwiększone wydatki związane z leczeniem. Nie posiada majątku nieruchomego, czy wartościowych przedmiotów, z których mógłby czerpać dochody na pokrycie kosztów niniejszego postępowania. Doświadczenie życiowe wskazuje, że przy dochodach skarżącego, po zaspokojeniu podstawowych niezbędnych kosztów utrzymania, nie pozostają mu wolne środki, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych oraz wolnorynkowego wynagrodzenia adwokata w niniejszej sprawie. Należało zatem przyznać skarżącemu prawo pomocy w całości. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska