II SA/Po 649/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr) Protokolant st. sekr. sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2006r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] marca 2004r. Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 500,-zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W. Batorowicz /-/ J. Szaniecka /-/ A. Łaskarzewska Dnia [...] września 1999r. A Sp. z o.o. w W. złożyła wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na działkach położonych w O. przy ul. [...] i ul. [...] – oznaczonych numerami cz. [...];[...];[...];[...];[...];[...];[...]; [...];[...];[...],[...],[...],[...],[...]. Sposób zagospodarowania terenu określono na dwa budynki handlowo-usługowe, w części jedno, w części dwukondygnacyjne. Powierzchnię zabudowy określono na około [...] m², wysokość 7-10m². Dnia [...] września 2000r. wydano postanowienie, mocą którego zawieszono na okres 12 miesięcy postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie obiektów handlowo-usługowych w O. przy ulicy [...] - [...]. W uzasadnieniu wywiedziono, że dnia [...] czerwca 2000r. została podjęta uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta O. w rej. ulic [...],[...], Al. [...] i [...]. Działki, na których prowadzona jest inwestycja znajdują się w obrębie na terenie objętym powyższą uchwałą. W uzasadnieniu odwołano się do art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy przez postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2000r. ([...]). Skargi złożone do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zostały odrzucone. Dnia [...] sierpnia 2001r. Prezydent Miasta O. wydał postanowienie o nr [...] mocą którego zawieszono postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie obiektów handlowo-usługowych w O. przy ulicy [...],[...] do czasu uchwalenia planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego. Podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano w art. 45 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym dla obszarów, dla których zgodnie z art. 13 ut. 1 istnieje obowiązek sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Dnia [...] marca 2004r. Prezydent Miasta O. decyzją nr [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie obiektów handlowo-usługowych na terenie działek [...];[...];[...];[...];[...]; [...];[...], części działki [...] oraz na terenie działek nr [...],[...],[...],[...],[...]. Po rozpoznaniu odwołania A Spółka z o.o. w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2004r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Skargę do tut. Sądu na decyzję organu II instancji złożył "A" Spółka z o.o. w W. Zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że zarzuty odwołania dotyczą w istocie treści uchwały i mogą być podnoszone w postępowaniu toczącym się ze skargi na nie. Zdaniem skarżącego dopiero po sporządzeniu raportu w wznowieniu Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. będzie można stwierdzić czy konkretna inwestycja wpływa na środowisko. Stwierdzenie przez Prezydenta przed sporządzeniem raportu wpływu inwestycji na środowisko jest niedopuszczalne. Ustawodawca nie zakazuje realizacji inwestycji wymienionych w Rozporządzeniu, a jedynie uzależnia ich powstawanie od uprzedniego stwierdzenia oddziaływania na środowisko. Fakt ten może być stworzony dopiero po sporządzeniu raportu. Tym samym zaś wydanie decyzji bez sporządzenia raportu było niedopuszczalne. W skardze zwrócono też uwagę na nadmierne wydłużenie procesu załatwiania niniejszej sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. W przedmiotowej sprawie organy administracji dopuściły się naruszenia przepisów postępowania. Wydanie decyzji nastąpiło mimo zawieszonego postępowania. W aktach znajdują się bowiem dwa postanowienia Prezydenta Miasta O., pierwsze z nich wydane dnia [...] września 2000r., drugie nosi datę [...] sierpnia 2001r. Brak postanowień w ponowieniu podjęcia uprzednio zawieszonych postępowań. Zgodnie zaś z art. 102 kpa w czasie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej może podejmować czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia i zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego. Wydanie decyzji merytorycznej, kończącej postępowanie nie sposób zaliczyć do tego rodzaju czynności. Dążąc do załatwienia sprawy organ zobowiązany był do podjęcia postępowania. Konieczność każdorazowego podjęcia zawieszonego postępowania wynika z jednoznacznej treści art. 97 § 2 kpa. W myśl postanowień tego przepisu gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania organ administracji publicznej podejmuje postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Przepisy procedury nie przewidują instytucji ustania zawieszenia z mocy prawa. A zatem nawet w dniach, gdy postępowanie zawieszono na ściśle oznaczony czas bądź do chwili zdarzenia, które nastąpiło, konieczne jest podjęcie postępowania w drodze odrębnego postanowienia, które podlega zaskarżeniu tak w trybie instancji jak i przed sądem administracyjnym. Organy administracji rozstrzygając sprawę merytorycznie dopuściły się naruszenia wyraźnie określonych w przepisach reguł postępowania administracyjnego. Uniemożliwiły stronom uczestniczenia we wszystkich stadiach procesu. Podjęte czynności nie zadośćuczyniły zasadzie dwuinstancyjności z art. 15 kpa. Na postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania służy stronom zażalenie. Waga naruszeń skutkować musiała zdaniem Sądu uchyleniem decyzji organów obydwu instancji w myśl art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Mając na względzie fakt, że stwierdzono uchybienia przepisom postępowania skutkować musiały uchyleniem decyzji organów obydwu instancji. Sąd zaniechał badania zasadności zarzutów skargi. Ponownie rozpoznając sprawę organy administracji podejmą zawieszone postępowanie jeszcze raz rozstrzygną merytorycznie. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 kodeksu postępowania administracyjnego. Jak w punkcie III rozstrzygnięto w oparciu o art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/ W. Batorowicz /-/ J. Szaniecka /-/ A. Łaskarzewska jw