II SA/Po 650/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Dwornicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka Skarżąca A. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wnioskodawczyni pomijając uzasadnienie wniosku podała jedynie, że prowadzi gospodarstwo domowe z mężem i małoletnim synem. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku wnioskodawczyni podała, że posiada dom o powierzchni [...] m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni [..] ha. Oświadczyła że jedynym jej dochodem jest zasiłek wychowawczy w kwocie [...] zł. Podstawową zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest konieczność ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania jej i rodziny. Oznacza to, że na wnioskodawczyni spoczywa ciężar wykazania, że jej sytuacja majątkowa i finansowa jest na tyle trudna, iż nie ma możliwości poniesienia chociażby części kosztów sądowych związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Z treści przepisu art. 243 §1 i art. 252 §1 p.p.s.a. wynika obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, który zawierać powinien oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Tymczasem wniosek skarżącej nie sprostał wymogom tego przepisu, był bowiem niepełny i nie dostarczał informacji dotyczących rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawczyni, więc informacji niezbędnych do jego merytorycznego rozstrzygnięcia. W oparciu o przepis art. 255 p.p.s.a. wnioskodawczyni została zobowiązana do osobistego uzupełniania wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 10 września 2009r. podał, że wszelkie dokumenty do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów zostały przesłane bezpośrednio przez skarżącą do Sądu. W aktach sądowych sprawy nie znalazły się żadne dokumenty służące uzupełnieniu w trybie art. 255 p.p.s.a. wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego na formularzu PPF. Wnioskodawczyni mimo wezwania, które stworzyło dodatkową możliwość uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy i wykazania, że rzeczywiście zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa tego prawa, nie przedłożyła żadnych uzupełniających informacji, które mogłyby jednoznacznie wskazać na wysokość środków finansowych jakimi rzeczywiście dysponuje oraz jakich transakcji tymi środkami dokonuje. Posiadając gospodarstwo rolne nie podała rodzaju i wielkości aktualnie prowadzonej produkcji rolnej, a zwłaszcza rocznej wartości przychodu ze sprzedaży tej produkcji, ani wysokości kosztów związanych z prowadzeniem tego gospodarstwa. W tym przedmiocie wnioskodawczyni nie ustosunkowała się także do wezwania o przedłożenie oświadczenia dotyczącego otrzymywanych dopłat z Agencji Rynku Rolnego i Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Bez odpowiedzi pozostało także wezwanie o podanie, czy prowadzona jest działalność gospodarcza, a jeżeli tak, to z jakim skutkiem finansowym. W związku z tym nie podano, czy składane są zeznania podatkowe, które odzwierciedlają wszystkie rzeczywiste dochody jakie uzyskała strona w poprzednim roku podatkowym. Wnioskodawczyni nie przedłożyła także wyciągów z rachunku bankowego, które odzwierciedlają obroty i wskazują na wysokość środków finansowych jakimi strona realnie dysponuje. Nadto nie wyszczególniono też kosztów niezbędnego utrzymania rodziny, które również wskazują na zdolności finansowe strony ubiegającej się o prawo pomocy do uiszczenia kosztów niniejszego postępowania chociażby w części. Wobec braku pełnej informacji o rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawczyni niemożliwa okazała się prawidłowa ocena realnych możliwości płatniczych. Wobec powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżąca zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa prawa pomocy chociażby w części. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy, jak orzeczono w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka