II SA/Po 650/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Skomra (spr.) Sędzia WSA Robert Talaga Protokolant: starszy sekretarz sądowy Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2025 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 czerwca 2025 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, zasiłku celowego specjalny i zasiłku celowego zwrotnego oddala skargę. Decyzją z 24 czerwca 2025 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "Kolegium" lub "SKO") po rozpoznaniu odwołania G. M. (dalej: "Skarżąca"), utrzymało w mocy decyzję z 17 lutego 2025 r. nr [...] Prezydenta Miasta [...] (dalej: "organ I instancji"). Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z 17 lutego 2025 r. organ I instancji odmówił Skarżącej przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego, celowego socjalnego i celowego pod warunkiem zwrotu części lub całości zasiłku na żywność w wys. [...] zł, leki i leczenie w wys. [...] zł, ogrzewanie w wys. [...] zł, odzież i obuwie w wys. [...] zł, przedmioty niezbędnego użytku domowego w wys. [...] zł, drobne naprawy i remonty w wys. [...] zł oraz krzywdy i szkody w wys. [...] zł. W treści uzasadnienia organ I instancji wyjaśnił, że po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego w dniu 06 lutego 2025r. organ ustalił, że Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i jest osobą długoletnio chorującą z orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności na stałe. W toku prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku (grudzień 2024 r.) dochód strony stanowiło: świadczenie z ZUS w wys. [...] zł oraz pożyczka gotówkowa w wys. [...] zł (kwota pożyczki w wys. [...] zł rozliczona na 12 miesięcznych rat). Łączny miesięczny dochód Skarżącej ustalono na kwotę [...] zł. Odwołanie od ww. decyzji złożyła Skarżąca niezgadzając się z jej argumentacją. SKO w [...] w uzasadnieniu przywołanej na wstępie decyzji wyjaśniło, że prawo do większości świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej uzależnione jest od spełnienia kryterium dochodowego. Jednocześnie wskazało, że z konstrukcji art. 8 ust. 1 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1283 z późn. zm., dalej: "u.p.s.") nie wynika, że spełnienie kryterium dochodowego jest wystarczającą przesłanką otrzymania świadczenia. W ocenie Kolegium ustawodawca wyraźnie podkreśla, że niskie dochody powinny być związane z okolicznościami uzasadniającymi udzielenie pomocy, w tym w szczególności z przesłankami określonymi w art. 7 u.p.s., z wyłączeniem ubóstwa, co sugeruje swoistą tożsamość ubóstwa z niskimi dochodami określonymi w ust. 1 ww. artykułu. Mając na względzie powyższe Kolegium wskazało, że ze zgromadzonego w toku postępowania przez organem I instancji materiału dowodowego wynika, że łączny miesięczny dochód Skarżącej to kwota [...]zł. SKO uznało, że dochód ten przekracza próg określony w art. 8 ust. 1 pkt. 1 u.p.s. tj. kwotę [...]zł miesięcznie. Z tych względów zdaniem Kolegium odmowa przyznania zasiłku celowego uregulowanego w art. 39 u.p.s. jest zasadna. Jednocześnie SKO podkreśliło, że ustalenia faktyczne organu I instancji, nie budzą wątpliwości i nie były one również kwestionowane przez Skarżącą na żadnym etapie postępowania. Kolegium nie znalazło także podstaw do przyznania na gruncie art. 41 u.p.s. specjalnego zasiłku celowego oraz zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu jego części lub całości, wskazując, że przesłankami udzielenia świadczeń normowanych jest przekroczenie kryterium dochodowego oraz wystąpienie szczególnie uzasadnionego przypadku. W ocenie SKO w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności szczególnie uzasadnione, wyjątkowe, które dawałaby podstawę do przyznania przez organ tego świadczenia. SKO wyjaśniło także, że świadczenia przewidziane w u.p.s. mają charakter wyłącznie pomocniczy, wpierający osoby. Uprawnienia wynikające z ww. ustawy mają charakter subsydiarny, co oznacza, że uzupełniają one środki i możliwości osoby objętej systemem świadczeń społecznych. W ocenie Kolegium żądana przez Skarżącą kwota odszkodowania, nie mieści się w katalogu niezbędnych potrzeb bytowych, o których mowa w art. 39 u.p.s. SKO zwróciło uwagę, że decyzja w przedmiocie zasiłku celowego oparta jest na konstrukcji uznania administracyjnego, co oznacza, że organ nie ma obowiązku rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z żądaniem strony, nawet w przypadku spełnienia przez nią wszystkich przesłanek przyznania świadczenia. Jednocześnie wyjaśniło, że organy administracji publicznej, realizując zadania z zakresu pomocy społecznej i działając w granicach uznania administracyjnego, uprawnione są do rozdzielenia pozostających w ich dyspozycji środków finansowych pomiędzy osoby ubiegające się o świadczenia z pomocy społecznej, nie mając jednocześnie obowiązku, ani nawet możliwości, zaspokojenia wszystkich potrzeb zgłaszanych przez osoby ubiegające się o świadczenia. Realizując wskazane zadania organy muszą mieć na uwadze zarówno zasady i cele pomocy społecznej, określone w art. 3 ust. 1-4 u.p.s. jak i fakt, że na realizację wymienionych zadań posiadają ograniczony budżet, którym muszą zarządzać. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła Skarżąca zarzucając naruszenie prawa materialnego oraz błędne ustalania i przewlekłość postępowania. Mając na względzie powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi Skarżąca zakwestionowała ustalenia organów wskazując, że osiąga dochód w wysokości [...] zł miesięcznie, który nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych wydatków tj. na wyżywienie, ubiór i faktury. Skarżąca wskazała, że podstawowe potrzeby życiowe musiała finansować z zaciągniętego w banku kredytu. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej również jako: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w oparciu o powyższe kryteria wykazała, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, zarówno procesowym, jak i z przepisami ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1283 ze zm., dalej: "u.p.s."), które stanowiły materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia. Niniejsza sprawa dotyczy rozstrzygnięcia, w granicach którego G. M. odmówiono przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego, celowego specjalnego, celowego pod warunkiem zwrotu części lub całości zasiłku na żywność w wys. [...] zł, leki i leczenie w wys. [...] zł, ogrzewanie w wys. [...] zł, odzież i obuwie w wys. [...] zł, przedmioty niezbędnego użytku domowego w wys. [...] zł, drobne naprawy i remonty w wys. [...] zł oraz krzywdy i szkody w wys. [...] zł. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.s., pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1 u.p.s.). Zadaniem pomocy społecznej jest zapobieganie sytuacjom, o których mowa w art. 2 ust. 1, przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem (art. 3 ust. 2 u.p.s.). Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy (art. 3 ust. 3 u.p.s.). Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej (art. 3 ust. 4 u.p.s.). Z art. 8 ust. 1 u.p.s. wynika zasada, że prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobom lub rodzinom spełniającym odpowiednie kryteria dochodowe określone w tym przepisie, z zastrzeżeniem art. 40, art. 41, art. 53a i art. 91 u.p.s. Świadczeniami pieniężnymi z pomocy społecznej są zaś m.in. zasiłek celowy i specjalny zasiłek celowy (art. 36 pkt 1 lit. c) u.p.s.). Zgodnie z art. 39 ust. 1 u.p.s. w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. W myśl art. 39 ust. 2 u.p.s. zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych i leczenia, ogrzewania, w tym opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. W przypadku przekroczenia kryterium dochodowego przyznanie świadczenia celowego na ogólnych zasadach jest w świetle przepisów u.p.s. niemożliwe i kwestia ta nie podlega uznaniu organów. Wynika to wprost z art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s., który ustanawia kryterium dochodowe. I tak, w myśl tego przepisu, prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, art. 41, art. 53a i art. 91, przysługuje: 1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty [...]zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej", 2) osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty [...]zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym na osobę w rodzinie", 3) rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, zwanej dalej "kryterium dochodowym rodziny" - przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. Sąd w pierwszej kolejności wskazuje, że w rozpoznawanej sprawie organy rozstrzygające w sprawie prawidłowo wskazały, iż dochód Skarżącej w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, to jest w grudniu 2024 r. przekraczał kryterium dochodowe uprawniające do przyznania skarżącej zasiłku celowego na podstawie art. 39 u.p.s. Organ I instancji ustalił, że dochód G. M. (prowadzącej jednoosobowe gospodarstwo domowe) z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, czyli z lipca 2024 r., przekroczył kryterium dochodowe wynikające z u.p.s. Organ I instancji uwzględnił dochód z emerytury w wysokości [...] zł oraz kwotę [...]zł wynikającą z rozliczonego na 12 miesięcy zaciągniętego w dniu 06.05.2024 r. kredytu/pożyczki w kwocie [...]zł (dowód: k. 5 akt admin. organu I instancji – Harmonogram spłaty pożyczki udzielonej skarżącej przez [...]). Przy czym nawet po uwzględnieniu składki zdrowotnej w wysokości [...] zł (patrz kserokopia pisma ZUS Oddział w [...] z dnia 6 lutego 2025 r. w aktach sprawy – k. 6 akt adminisracyjnych) samo tylko świadczenie emerytalne G. M. wynosi [...] zł i jest wyższe aniżeli wskazane powyżej kryterium dochodowe. Wobec tego brak podstaw do przyznania zasiłku celowego uzależnionego od spełnienia kryterium dochodowego. W tym miejscu odnosząc się do wskazanej w skardze kwoty emerytury [...] zł wskazać należy, że zgodnie z art. 8 ust. 3 u.p.s. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych i koszty uzyskania przychodu; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Tym samym brak było podstaw do odliczenia od dochodu Skarżącej potrąceń niealimentacyjnych w wysokości [...] zł na rzecz wydziału zasiłków. Rozpatrując możliwość przyznania zasiłku celowego na zakup żywności Prezydent zaznaczył, że zgodnie z § 1 uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia 28 stycznia 2014r. w sprawie zasad zwrotu wydatków za posiłki oraz zasiłki okresowe i zasiłki celowe, przyznane pod warunkiem zwrotu będące w zakresie zadań własnych gminy oraz wydatki na zasiłki celowe przyznane pod warunkiem zwrotu na zakup posiłku lub żywności nie podlegają zwrotowi jeżeli dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 200% kryterium dochodowego uprawniającego do przyznania świadczeń z pomocy społecznej w związku z § 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej i dla jednoosobowego gospodarstwa wynosi ono [...] zł. W niniejszej sprawie dochód Skarżącej uwzględniając emeryturę (bez składki zdrowotnej) oraz pożyczkę wyniósł łącznie [...] zł, a tym samym przekroczył wyżej wskazane kryterium dochodowe. Organy rozstrzygające w niniejszej sprawie w sytuacji braku podstaw – ze względu na przekroczenie kryterium dochodowego – do przyznania Skarżącej świadczenia w formie zasiłku celowego w trybie art. 39 u.p.s zasadnie również oceniły, czy okoliczności sprawy uzasadniają rozważenie potrzeb Skarżącej w kategoriach specjalnego zasiłku celowego lub zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu, o których mowa w art. 41 pkt 1 i 2 u.p.s. Przepis ten stanowi, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi (pkt 1), a także zasiłek okresowy, zasiłek celowy lub pomoc rzeczowa, pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową (pkt 2). Sąd wyjaśnia, że przepis ten w sposób niebudzący wątpliwości przesądza o wyjątkowym charakterze specjalnego zasiłku celowego, względnie zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu. Przypadek powodujący przyznanie świadczenia na podstawie art. 41 u.p.s. nie może należeć do przypadków zwykłych, powszechnych, zazwyczaj występujących. Szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu przywołanego przepisu to taka sytuacja życiowa osoby lub rodziny, która ponad wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów kwalifikacyjnych w stosunku do istniejącego stanu rzeczy pozwala stwierdzić, że tak drastyczne, czy tak dotkliwe w skutkach i ingerujące w plany życiowe zdarzenia nie należą do zdarzeń codziennych, ale do zdarzeń nadzwyczajnych. Są to zdarzenia występujące okazjonalnie, wymagające wielu niefortunnych zbiegów okoliczności, czy wykraczające poza możliwości ludzkiej zapobiegliwości (por. W. Maciejko, P. Zaborniak, Ustawa o pomocy społecznej, Komentarz, Warszawa 2008 r., s. 202). O tym, czy w sprawie zaistniał "szczególnie uzasadniony przypadek" każdorazowo rozstrzyga organ orzekający w sprawie, po rozważeniu wszystkich istotnych okoliczności, w oparciu o wszechstronnie zebrany materiał dowodowy. Specjalny zasiłek celowy powinien być traktowany jako wyjątkowa, szczególna pomoc doraźna na konkretny cel bytowy w sytuacji, gdy uzyskiwany dochód przekracza ustawowe kryterium dochodowe, a nie jest możliwe uzyskanie potrzebnych środków w ramach własnych działań strony i zwyczajnych świadczeń z pomocy społecznej. Przyznanie tego rodzaju zasiłku powinno uwzględniać okoliczności konkretnej sprawy (w tym indywidualną sytuację strony i ogólną sytuację pozostałych potrzebujących) oraz cele i zadania pomocy społecznej (art. 2 pkt 1, art. 3 pkt 1 u.p.s.). Odstępstwo od konieczności spełnienia kryterium dochodowego powoduje, że przyznanie pomocy takim osobom, w sytuacji ograniczonych środków finansowych i dużej liczby uprawnionych oraz osób oczekujących na wsparcie, wymaga wyjątkowych okoliczności. Zdaniem Sądu decyzja odmawiająca przyznania Skarżącej pomocy finansowej (leki i leczenie, odzież i obuwie, żywność, przedmioty niezbędnego użytku) nie została podjęta z przekroczeniem granic uznania administracyjnego. Uznanie administracyjne obejmuje prawo organu do oceny hierarchii zgłaszanych potrzeb, które należy rozpoznać w kontekście ogólnej liczby osób ubiegających się o pomoc oraz zgłoszonych przez nie żądań. Rozpoznając wniosek organ obowiązany jest wziąć pod uwagę nie tylko sytuację materialną Skarżącej, ale również sytuację życiową innych osób i rodzin, często bez żadnego dochodu, zgłaszających się w tym samym czasie po pomoc na zaspokojenie najpilniejszych potrzeb bytowych. Osoby ubiegające się o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej muszą zatem liczyć się z tym, że nie każdy ich wniosek i nie w pełnym zakresie zostanie automatycznie uwzględniony, gdyż rodzaj, forma i rozmiar świadczenia muszą być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie tej pomocy. Zwłaszcza, że organy pomocy społecznej są upoważnione do limitowania rozmiaru przyznawanych świadczeń z uwagi na ograniczone środki finansowe, które muszą rozdzielać pomiędzy stale rosnącą liczbę osób wymagających wsparcia. Wskazywana przez Skarżącą sytuacja życiowa (z jednej strony trudna ze względu na stan zdrowia i niepełnosprawność, a z drugiej strony stabilna z uwagi na posiadanie stałego dochodu przekraczającego kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej), nie jest sytuacją, która – jako taka – może zostać zakwalifikowana jako "szczególnie uzasadniony przypadek" w rozumieniu art. 41 pkt 1 u.p.s. Jakkolwiek charakter zgłaszanych potrzeb w postaci zakupu leków, zakupu ubrań opłacenia rachunków związany jest z zaspokojeniem potrzeb bytowych Skarżącej, niemniej sytuacja Skarżącej jest w swoisty sposób stabilna, albowiem Skarżąca pobiera emeryturę oraz od dłuższego czasu korzysta z pomocy opieki społecznej, choć nie w tak dużym stopniu jak tego oczekuje. W tym miejscu należy też podkreślić, że nie jest tak, że organ w ogóle lekceważy potrzeby Skarżącej. Sądowi wiadomym jest z innych spraw toczących się przed tutejszym Sądem i na co zwróciły również uwagę organy, iż Skarżąca otrzymuje regularnie pomoc. Pokreślenia wymaga, że przyznanie bądź odmowa przyznania specjalnego zasiłku celowego uzależniona jest nie tylko od tego, w jakim stopniu podstawowe potrzeby wnioskodawcy mogą zostać zaspokojone z jego własnych środków, ale przede wszystkim od wystąpienia szczególnych okoliczności, w związku z którymi konieczne jest udzielenie wsparcia pomimo przekroczenia kryterium dochodowego. Tym niemniej, jak słusznie zauważyły organy rozstrzygające w sprawie, Skarżąca ma możliwość zaspokojenia swoich potrzeb. Gdy chodzi o konkretne potrzeby wyspecyfikowane we wniosku o pomoc celową, to wskazać należy, że dopuszczalna była odmowa udzielenia pomocy na zakup leków. Wprawdzie G. M. powoływała się wycenę leków, to jednakże w żadnym stopniu nie umotywowała potrzeby medycznej ich przyjmowania. Najważniejsze jest jednak to, że zakup leków w rozważanym mógłby być rozważany w kategoriach specjalnego zasiłku celowego, gdy tymczasem okoliczności sprawy nie pozwalają przyjąć, iż pokrycie wskazanej potrzeby jawi się jako szczególnie uzasadniony przypadek. Skarżąca żadnych okoliczności, które podpadałyby pod art. 41 u.p.s., nie przedstawiła. W kwestii środków finansowych na zakup odzieży Prezydent zasadnie wskazał, że sukcesywnie zakupując odzież oraz gospodarując racjonalnie posiadanym dochodem Skarżąca jest w stanie zaspokoić własnymi możliwościami wskazaną potrzebę. Zadaniem pomocy społecznej jest jedynie wspomaganie w działaniach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb, a nie zagwarantowanie stałego źródła utrzymania i bezwarunkowego zaspokajania wszystkich żądań wnioskodawców. Odnośnie kosztów remontu oraz zakupu wyposażenia Sąd uznał za zasadne przywołanie trafnej argumentacji Prezydenta, że Skarżąca nie wykorzystuje wszystkich możliwości w celu poprawy swojej sytuacji życiowej. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko przedstawione w decyzjach, że samotne utrzymywanie dużego domu nakazuje rozważyć możliwość jego wynajęcia lub sprzedaży i w to miejsce zakupu odpowiedniego dla Skarżącej lokalu mieszkalnego. Kontrastując fakt dysponowania przez Skarżącą znacznym majątkiem w postaci posiadanej nieruchomości z celami instytucji pomocy społecznej, Sąd uznaje za konieczne wskazanie, że nie można za uzasadnione społecznie i prawnie dopuszczalne uznać przejęcia przez państwo na siebie wszystkich kosztów utrzymania Skarżącej, w szczególności w sytuacji, gdy Skarżąca może podjąć działania, które mogą poprawić jej sytuację życiową i majątkową. Zadaniem pomocy społecznej, jako subsydiarnej działalności państwa oraz samorządu, nie jest bowiem sfinansowanie wszystkich potrzeb wnioskodawcy, a jedynie udzielenie wsparcia, limitowanego możliwościami finansowymi organu. Jako zupełnie bezzasadne Sąd uznał żądania Skarżącej dotyczące przyznania jej zadośćuczynienia w wysokości ponad 20 milionów zł. Jest to żądanie w sposób jaskrawy i bezdyskusyjny wykraczające poza zakres niezbędnej potrzeby bytowej w rozumieniu przepisów zasiłkowych. Reasumując, Sąd nie przeczy, że sytuacja finansowa Skarżącej jest trudna, jednak wobec uzyskiwanych dochodów i posiadanego majątku nie można dopatrzeć się, aby znajdowała się ona w okolicznościach szczególnie dotkliwych, które uzasadniałyby przyznanie jej świadczeń wymienionych w zaskarżonej decyzji. Stanowisko organów co do tego, że przedstawiona przez Skarżącą sytuacja nie stanowi "szczególnie uzasadnionego przypadku", zostało odpowiednio umotywowane. Decyzja odmowna została należycie uzasadniona i rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. Sąd nie dopatrzył się przy tym jakichkolwiek uchybień w przeprowadzonym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.