II SA/Po 662/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 września 2012r. wniosków o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2012r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia 1. zwolnić Z. K. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla Z. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/K. Witkowicz-Grochowska Skarżący Z. K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W piśmie z 21 sierpnia 2012r. podał, że jedynym źródłem jego utrzymania są środki finansowe i żywność jakie uzyskuje za pracę u znajomych. Z tego dorywczego źródła otrzymuje około 400-500 zł miesięcznie. Przedłożył kopię zaświadczenia z 20 sierpnia 2012r. o zarejestrowaniu w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący podał, że od 29 marca 2011r. jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku w Powiatowym Urzędzie Pracy. Koszty jego utrzymania ponoszą dzieci. Oświadczył, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe, dzieci prowadzą odrębne gospodarstwa domowe. Wskazał, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Skarżący aktualnie utrzymuje się jedynie z pracy dorywczej, która przynosi mu 400-500 zł miesięcznie, pozostałe koszty ponoszą jego dzieci. Wysokość aktualnie otrzymanych dochodów i pomocy pozwala jedynie na zaspokojenie bieżących i koniecznych wydatków. Nie posiada też żadnego majątku, z którego mógłby czerpać dodatkowe dochody. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanego dochodu nie pozwala na poczynienie oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części. Przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że skarżący nie jest również w stanie wygospodarować środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/K. Witkowicz-Grochowska