II SA/Po 669/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2013 r. sprawy ze skargi G. L. o wymierzenie Prezydentowi Miasta P. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 sierpnia 2012 r. o sygn. akt II SA/Po 315/12 p o s t a n a w i a odrzucić skargę Wniesionym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pismem z dnia (...) czerwca 2013 r. G. L. złożyła skargę nazwaną skargą na bezczynność i niewykonanie w całości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 02 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Po 315/12 przez Prezydenta Miasta P. W uzasadnieniu skargi G. L. wskazała, iż do tej pory nie został wykonany powołany powyżej wyrok Sądu z dnia 02 sierpnia 2012 r., w ten sposób, że nie rozstrzygnięto kwestii przyznania jej dodatku mieszkaniowego za okres od (...) czerwca do (...) sierpnia 2012 r. Skarżąca podniosła, że w wykonaniu wyroku Sądu przyznano jej jedynie świadczenie za okres od (...) grudnia 2011 r. do (...) maja 2012 r. oraz od (...) września 2012 r. do (...) lutego 2013 r. Prezydent Miasta P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W piśmie Prezydenta wskazano, że wnioskiem z dnia (...) listopada 2011 r. G. L. wystąpiła do organu o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego na częściowe pokrycie opłat związanych z zajmowanym lokalem mieszkalnym nr (...) na os. P. w P. Decyzją z dnia (...) stycznia 2012 r. odmówiono jej przyznania powyższego świadczenia, z uwagi na fakt, że umowa najmu przedmiotowego lokalu została jej wypowiedziana. Rozstrzygnięcie powyższe zostało utrzymane w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) marca 2012 r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 02 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 315/12 uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium z dnia (...) marca 2012 r. oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji wskazując na braki w prowadzonym postępowaniu administracyjnym w zakresie ustalenia faktu wypowiedzenia skarżącej umowy najmu. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji decyzją z dnia (...) stycznia 2013 r. przyznał skarżącej dodatek mieszkaniowy od dnia (...) grudnia 2011 r. do (...) maja 2012 r., a więc na okres 6 miesięcy. Organ podkreślił, że następny wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego skarżąca złożyła w dniu (...) sierpnia 2012 r. W jego rezultacie organ przyznał skarżącej dodatek mieszkaniowy na okres od (...) września 2012 r. do (...) lutego 2013 r. Wyjaśniono, że wydając decyzję z dnia (...) stycznia 2013 r. wykonano wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 02 sierpnia 2012 r. Zwrócono również uwagę, że przyznanie skarżącej dodatku na okres od (...) czerwca 2012 r. do (...) sierpnia 2012 r. wymagałoby złożenia prze nią wniosku w ostatnim miesiącu wypłaty przyznanego dodatku mieszkaniowego. Złożony w dniu (...) sierpnia 2012 r. wniosek umożliwił organowi przyznanie jej wnioskowanego świadczenia od dnia (...) września 2012 r., a organ nie był uprawniony do przyznania jej dodatku w okresie od (...) czerwca do (...) sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia rozważenia, czy organy administracji publicznej wykonały wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 02 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Po 315/12 przez Prezydenta Miasta P. Rozpoznawana w przedmiotowej sprawie skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywna, o której mowa w powołanym powyżej przepisie stanowi nie tylko środek dyscyplinujący organ do określonego zachowania się, ale przede wszystkim ma charakter represyjny. Stąd też jej celem jest przede wszystkim zapewnienie skuteczności wyroków sądów administracyjnych poprzez dyscyplinowanie organu do podjęcia stosownych działań, Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie skarżąca zarzuciła organowi I instancji niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia z dnia 02 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Po 315/12. Zawisła wówczas przed Sądem sprawa dotyczyła odmowy przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego od dnia (...) grudnia 2011 r. do dnia (...) maja 2012 r. na podstawie wniosku skarżącej z dnia (...) listopada 2011 r. Równocześnie zakreślony przez skarżąca przedmiot niniejszego postępowania – skarga na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia z dnia 02 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Po 315/12 – powoduje, że rozpoznając skargę Sąd jest uprawniony jedynie do dokonania oceny, czy Prezydent Miasta P. wykonał zalecenia zawarte w wyroku z dnia 02 sierpnia 2012 r. i rozpoznał wniosek skarżącej o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego złożony w dniu (...) listopada 2011 r. W tym miejscu należy zauważyć, że skarżąca wniosła już uprzednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia z dnia 02 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 315/12. I tak, wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Po 99/13, Sąd oddalił skargę G. L. na wymierzenie Prezydentowi Miasta P. grzywny za niewykonanie wyroku z dnia 02 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 315/12. W uzasadnieniu wyroku z dnia 22 maja 2013 r. Sąd podkreślił, że analiza czynności organu dokonywanych w ramach postępowania prowadzonego w wyniku uchylenia decyzji w sprawie odmowy przyznania skarżacej dodatku mieszkaniowego, prowadziła do wniosku, iż organ I instancji, stosując się do wytycznych Sądu, co do dalszego postępowania nie pozostawał w bezczynności ani nie prowadził postępowania przewlekle, czym mógłby się narazić na zarzut niewykonania wyroku w sprawie. W rezultacie przeprowadzonego postępowania wniosek skarżącej z dnia (...) listopada 2011 r. o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego został rozstrzygnięty decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia (...) stycznia 2013 r., mocą której Prezydent Miasta P. przyznał jej dodatek mieszkaniowy na okres 6 miesięcy, od dnia (...) grudnia 2011 r. do (...) maja 2012 r. Spowodowało to brak podstaw do uznania, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 02 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 315/12 nie został wykonany. Innymi słowy, w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2013 r. przesądzono, że wyrok z dnia 02 sierpnia 2012 r. został wykonany przez organ I instancji – Prezydenta Miasta P., co w rezultacie skutkowało oddaleniem skargi. Wnosząc obecnie skargę w związku z niewykonaniem wyroku tutejszego Sądu z dnia 02 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 315/12, a więc w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), skarżąca w istocie rzeczy domagała się ponownego rozpoznania przez Sąd sprawy, która została prawomocnie już osądzona wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Po 99/13. W sprawie tej, o czym była mowa wyżej, Sąd oddalając skargę skarżącej uznał, że wyrok z dnia 02 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 315/12, został przez organ ponownie rozpoznający sprawę wykonany i to zgodnie ze wskazaniami Sądu. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że ponowna skarga wniesiona przez skarżącą w związku z niewykonaniem wyroku Sądu z dnia 02 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 315/12 jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z powyższym przepisem sąd administracyjny jest zobligowany do odrzucenia skargi, jeżeli została sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona. Niewątpliwie sytuacja powyższa ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż sprawa niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 02 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 315/12 została już prawomocnie osądzona wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r. Zaistniała tym samym powaga rzeczy osądzonej (res iudicata) wykluczająca ponowne rozstrzyganie tej samej sprawy. Merytoryczna ocena zasadności złożonej skargi, w sytuacji, gdy we wcześniejszym, prawomocnym wyroku Sądu wskazano, że organ nie pozostawał w bezczynności stanowiłoby naruszenie powołanej powyżej zasady. Na marginesie powyższych rozważań podkreślić należy, że jak powyżej wskazano, kwestia przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego za okres od (...) lipca do (...) sierpnia 2012 r. nie była przedmiotem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 02 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 315/12, ponieważ wyrok ten dotyczył decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanych w wyniku rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego z dnia (...) listopada 2011 r. Wskazać w tym miejscu należy, na co zwrócono już uwagę w wyroku z dnia 22 maja 2013 r., iż zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Przepis art. 7 ust. 5 powołanej w zdaniu poprzednim ustawy określa, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Ponieważ wniosek skarżącej pochodził z dnia (...) listopada 2011 r., sprawa przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od (...) czerwca do (...) sierpnia 2012 r., o którym wspomina skarżąca w pismach procesowych z dnia (...) kwietnia i (...) maja 2013 r. jest zatem odrębną sprawą administracyjną i powinna była zostać poprzedzone odrębnym wnioskiem, złożonym przed dniem (...) czerwca 2012 r., do czego jednak nie doszło. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawi art. 58 § 1 pkt. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.