II SA/Po 67/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 kwietnia 2009 r. w sprawie ze skargi W. M. i D. M. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 22 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ Maria Kwiecińska W. M. i D. M. wnieśli skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 22 grudnia 2008 r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2008 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi: A spółka jawna [...] w K. pozwolenia na budowę obejmującą rozbudowę istniejącego budynku handlowo-usługowego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji podnosząc, iż wznoszenie obiektów budowlanych przed rozpoznaniem sprawy przez sąd zawsze łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków; co prawda ryzyko prowadzenia w tym czasie robót budowlanych obciąża inwestora, ale skutki powstania budynku w miejscu, w którym być go nie powinno, będą niewątpliwie obciążać nieruchomość skarżących z uwagi na ewidentne zacienianie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku na działce skarżących – [...], naruszające § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 p.p.s.a. stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367). Jak już wspomniano, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest stwierdzenie istnienia w konkretnej sprawie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak w post. WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). Analiza akt sprawy administracyjnej wskazuje na to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzasadnione. Dodać należy, iż ze względu na wydanie ostatecznej decyzji administracyjnej przez organ II instancji, decyzja organu I instancji jest ostateczna i wykonalna. W ocenie Sądu ewentualne negatywne skutki dokonania rozbudowy obiektu budowlanego inwestorów w granicy z działką skarżących – według skarżących polegające na występowaniu zacieniania pomieszczenia mieszkalnego w ich budynku – nie powodują niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody skarżącym lub trudnych do odwrócenia skutków. Domniemane zacienianie (co do tej okoliczności stanowiska skarżących i organu są sprzeczne) nie jest skutkiem trwałym, nieodwracalnym, bowiem usunięcie takiego stanu może nastąpić między innymi w wyniku rozbiórki lub odpowiedniego zmniejszenia parametrów tej ściany rozbudowywanego obiektu, która ma przebiegać w granicy z działką skarżących. Z kolei inwestor, przystępując do realizacji spornej inwestycji, powinien liczyć się z ryzykiem związanym z uchyleniem przez sąd decyzji o pozwoleniu na budowę, zatem wzgląd na ochronę interesu spółki A nie stanowi uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W konsekwencji stwierdzić należy, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki do udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł, jak w sentencji. /-/ Maria Kwiecińska