II SA/Po 670/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA D. Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "A" A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak Dnia 31 maja 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniesiona została przez A. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "A" A. B. skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) maja 2010 r. uchylającą decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia (...) czerwca 2009 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia (...) stycznia 2008 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku zakładu przetwórstwa mięsa na działce nr (...) w R. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w treści którego powołano się jedynie na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy. stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367). Jak wskazuje analiza orzecznictwa sądów administracyjnych, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (B.Dauter [w:] B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, komentarz dot. art. 61 § 3 p.p.s.a.). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.). Ponadto, wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący nie wykazał, w czym konkretnie upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując w tym zakresie własnej oceny, Sąd niebezpieczeństwa takiego również nie dostrzegł. Przede wszystkim podkreślić, iż w istocie zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu – jej wydanie nie prowadzi do nałożenia na żaden podmiot obowiązków administracyjnych ani też nie powoduje przyznania żadnemu podmiotowi praw. Zaskarżoną decyzją uchylono jedynie decyzję organu I instancji, odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji ustalającej warunki zabudowy. W konsekwencji organ Burmistrz został zobowiązany do ponownego rozpoznania przedmiotowej sprawy. Tym samym zaskarżona decyzja nie spowodowała zmiany stanu ukształtowanego decyzją w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Gdyby zatem nawet Sąd uwzględnił wniosek skarżącego i wstrzymał wykonanie decyzji zaskarżonej, to nie miałoby to żadnego praktycznego znaczenia dla skarżącego, albowiem wstrzymanie decyzji zaskarżonej nie oznaczałoby automatycznie wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej warunki zabudowy, która przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak MK