II SA/Po 675/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2009 r. z urzędu na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. W. i Z. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia zawiesić postępowanie. /-/ A.Łaskarzewska Dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wydał postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...], którym organ I instancji wymierzył inwestorom – I. i Z. W. karę w wysokości 50 000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku [...]. Do tutejszego Sądu wpłynęła skarga inwestorów na postanowienie organu II instancji. Organ I instancji, jako podstawę prawną wydanego postanowienia wskazał między innymi art. 57 ust. 7 i art. 59f ust. 1 ustawy Prawo budowlane powołując w uzasadnieniu te przepisy, jako stanowiące podstawę naliczenia kary. Organ II instancji w uzasadnieniu również wskazał na art. 57 ust. 7 powyższej ustawy, jako obligujący organ nadzoru budowlanego do wymierzenia kary w wysokości określonej w przepisach prawa. Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. (sygn. akt II OSK 568/06) Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytania prawne: 1. "czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.", 2. "czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postępowanie wszczęte na skutek zadanego przez NSA powyżej opisanego pytania prawnego, jest nadal w toku. Z uwagi na fakt, że podstawą obliczenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu jest art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) odsyłający do odpowiedniego stosowania przepisu art. 59f ust. 1 tej ustawy, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Orzeczenie Trybunału stanowi więc zagadnienie wstępne w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić z urzędu do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na zadane pytanie prawne. Wobec powyższego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ A.Łaskarzewska