II SA/Po 676/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 04 października 2012 r. sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak Postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...]) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] 2012 r. Nr [...] o nałożeniu na R. i K. M. grzywny w celu przymuszenia w wysokości [...].000 zł związku z nie wykonaniem obowiązków nałożonych ostateczną decyzją z dnia [...] 2011 r. Nr [...]. R. M., działający w jego imieniu radca prawny G. W., wniósł skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., żądając uchylenia wydanych w obu instancjach postanowień. Wraz ze skargą wniesiono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu tego wniosku podano, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podano, że nałożona grzywna oraz opłaty towarzyszące stanowią dla skarżącego znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. natomiast po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest katalogiem zamkniętym. Jednocześnie, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym przepis zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może przy tym opierać się wyłącznie na samych twierdzeniach strony. Sąd musi bowiem opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko, a ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426). Nadto z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu. W opinii Sądu dolegliwość finansowa związana z obowiązkiem uiszczenia grzywny stanowi istotę zastosowania tego środka przymusu w postępowaniu egzekucyjnym i tym samym nie może przesądzać sama przez się o ziszczeniu się przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., szczególnie, że strona skarżąca może uniknąć uiszczenia nałożonej grzywny w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Powoływanie się przez stronę na dolegliwość nałożonej grzywny, nie może stanowić przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej. Funkcją grzywny w celu przymuszenia, jest bowiem stworzenie stanu ekonomicznego zagrożenia, które skłoni zobowiązanego do wykonania nałożonego obowiązku. W ocenie Sądu, pełnomocnik strony skarżącej wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wykazał przesłanek uzasadniających takie wstrzymanie. Użyte w powołanym przepisie nieostre pojęcia "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji, czego w omawianym przypadku nie uczyniono. W świetle argumentacji pełnomocnika strony, nie można ustalić okoliczności uzasadniających wniosek, co zdaniem Sądu wymaga odwołania się do materiałów źródłowych oraz danych obrazujących sytuację finansową skarżącego. W sytuacji, gdy skarżący nie wykazał istnienia w odniesieniu do jego sytuacji przesłanek wstrzymania wykonania skarżonego aktu, zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, która ma charakter wyjątku od reguły wykonalności ostatecznego rozstrzygnięcia organu administracji, byłoby nieuzasadnionym jej nadużyciem. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak