II SA/Po 678/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną /-/ M. Kwiecińska Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, odrzucił skargę na wymienioną powyżej decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia (...) lipca 2010 r. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 stycznia 2011 r. (k. 48 akt sądowych). Datowanym na dzień 24 stycznia 2011 r. ustanowiony postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 października 2010 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej – adwokat J. R., przedłożyła do tut. Sądu pismo o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 29 grudnia 2010 r. W dniu 11 lutego 2011 r. skarżąca B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z art. 175 § 1 powyższej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Równocześnie skargę kasacyjną należy wnieść w terminie 30 dni od daty doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu art. 175 § 1 powyższej ustawy przez radcę prawnego lub adwokata, ale przez skarżącą, pomimo, że nie jest ona żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 powyższej ustawy, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r. I CZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202). Równocześnie skarżąca wnosząc skargę kasacyjną w dniu 11 lutego 2011 r. naruszyła trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej określony w art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Na marginesie powyższych rozważań Sąd wskazuje, że postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 października 2010 r. ustanowiony został na rzecz skarżącej profesjonalny pełnomocnik. Pismem z dnia 24 stycznia 2011 r. wskazał on na brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżącej przysługuje jednakże prawo do wystąpienia do właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej z wnioskiem o zmianę pełnomocnika, jeżeli, jak wywodzi skarżąca w treści skargi, nie jest ona zadowolona z działań przez niego podejmowanych. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 oraz art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedmiotową skargę kasacyjną jako niedopuszczalną odrzucił. /-/ M. Kwiecińska