II SA/Po 679/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Radzicka Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant st.ref.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem; oddala skargę. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ A. Łaskarzewska /-/ G. Radzicka Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 66 pkt 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zmianami) oraz art. 104 k.p.a. nakazał właścicielom budynku położonego na nieruchomości przy ul. [...] w P., tj. J. S., A. B. oraz P. R. zdemontowanie instalacji gazu płynnego z butli w pomieszczeniu piwnicznym tego budynku, które użytkuje skarżący J. S. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, iż przeprowadzone czynności kontrolne na ww. nieruchomości wykazały istnienie nieprawidłowości związanych z użytkowaniem znajdującego się na nim budynku. Stwierdzono istnienie kuchenki gazowej zasilanej z butli na gaz propan-butan w pomieszczeniu piwnicznym, którego wysokość nie przekracza 2,10 m, co narusza przepis § 157 ust. 6 oraz § 172 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 czerwca 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 15 poz. 40). Organ I instancji wskazał ponadto, iż zainstalowanie wskazanej kuchenki narusza przepis § 157 ust. 5 powołanego rozporządzenia z uwagi na istnienie w budynku instalacji zasilanej z sieci gazu ziemnego. Organ wskazał, iż takie użytkowanie budynku zagraża życiu lub zdrowiu ludzi oraz bezpieczeństwu mienia, co wyczerpuje hipotezę normy prawnej zawartej w art. 66 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący J. S. nie zgodził się na usunięcie wskazanych nieprawidłowości i wniósł o jej uchylenie decyzji, wskazując na naruszenie przepisów prawa budowlanego oraz przepisów k.p.a. Skarżący wskazał na nieprawne przyłączenie budynku do zewnętrznej sieci gazowej, bowiem jako jeden ze współwłaścicieli budynku nie wyraził zgody na wykonanie tych prac, a nadto na trwającą nadal budowę budynku, który nie jest zamieszkany. Skarżący wniósł o wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji nakazującej zlikwidowanie wskazanego przyłącza gazowego, jak również przyłącza energetycznego, przyłączenia do jego kanalizacji sanitarnej, zewnętrznej oraz wewnętrznej, przyłącza wodociągowego. Decyzją [...] stycznia 2001 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego, zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał na zakres prowadzonego przez organ I instancji postępowania oraz treść wydanej w jego wyniku decyzji, która w ocenie organu odwoławczego znajduje uzasadnienie w zgromadzonym materiale dowodowym. Organ II instancji wskazał ponadto, iż prawidłowość nałożenia obowiązków na współwłaścicieli nieruchomości wynika z treści aktu notarialnego, na mocy którego pozostali dwaj współwłaściciele nabyli jej własność w drodze umowy cywilno-prawnej. W skardze na powyższą decyzję skarżący J. S. wniósł o jej uchylenie, jako naruszającej jego interes prawny oraz niezgodnej z przepisami prawa budowlanego. Skarżący zakwestionował uznanie budynku istniejącego na wskazanej nieruchomości za budynek mieszkalny, z uwagi na trwającą jego budowę. Wyjaśnił, iż szereg prac budowlanych na tej nieruchomości wykonanych zostało przez pozostałych jej współwłaścicieli w warunkach samowoli budowlanej, w tym również przyłączenie budynku do zewnętrznej sieci gazowej. Skarżący podał, iż w tej sprawie interweniował w organach nadzoru budowlanego, a w 1999 r. zgłosił budynek do rozbiórki. Zdaniem skarżącego zagrożenie dla życia i zdrowia powodują działania pozostałych współwłaścicieli budynku, którzy nielegalnie w nim zamieszkują. Skarżący podniósł ponadto, iż do czasu zakończenia procesu o zniesienie współwłasności, który toczy się przed Sądem Rejonowym w Poznaniu, wszelkie działania organów administracji są bezprawne. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w całości podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Organ ten wyjaśnił ponadto, że nie znajdują uzasadnienia zgłaszane przez skarżącego zarzuty braku reakcji organów nadzoru budowlanego na zgłaszane przejawy samowoli budowlanej w przedmiotowym budynku. W tej materii organ wskazał na rozstrzygnięcia obu organów, które zostały przez skarżącego zaskarżone do NSA. Zdaniem organu skarżący błędnie wnioskuje, iż powołane przez niego decyzje Prezydenta Miasta, którymi uchylono czynności materialno-techniczne polegające na zarejestrowaniu zameldowania pozostałych współwłaścicieli nieruchomości oraz ich syna wskazują, iż budynek ten nie może zostać uznany za budynek mieszkalny. Organ podniósł, iż odrębnymi sprawami są legalność użytkowania spornego budynku i zagrożenie bezpieczeństwa wynikające z naruszenia wskazanych w zaskarżonej decyzji I instancji przepisów wykonawczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. W przedmiotowej sprawie decyzja organu II instancji wydana została z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa materialnego i procesowego. Rozpatrując zarzuty skarżącego należy przede wszystkim odnieść się do prawidłowości rozstrzygnięcia zawartego w decyzji organu I instancji, w myśl którego na skarżącego oraz pozostałych współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości - uczestników postępowania, nałożony został obowiązek zdemontowania istniejącej kuchenki gazowej, której istnienie narusza wskazane przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. Zaskarżona decyzja organu II instancji rozstrzygnięcie to utrzymała bowiem w mocy. Skarżący podnosi, iż przedmiotowego obiektu nie można zaliczyć do budynków mieszkalnych, wywodząc na tej podstawie zarzut naruszenia przepisów prawa budowlanego. W niniejszej sprawie nakładając obowiązek zdemontowania kuchenki organ I instancji powołał przepis art. 66 pkt 3 ww. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji. Zgodnie z tym przepisem w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem bądź w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Z przepisu tego wynika więc uprawnienie dla organów nadzoru budowlanego do nakładania na podmioty posiadające tytuł prawny do budynku obowiązków mających na celu usunięcie nieprawidłowości, stanu niezgodnego z przepisami. Organy nadzoru budowlanego, w ramach przysługujących im uprawnień, dokonują nadzoru i kontroli nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego. Kontrola ta obejmuje nie tylko budynki mieszkalne, ale wszystkie obiekty budowlane oraz roboty budowlane, zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w ww. ustawie Prawo budowlane. Kontrola ta obejmuje ocenę zgodności z obowiązującymi przepisami wykonanych robót i powstałego w ich wyniku obiektu budowlanego lub jego części, przy czym na mocy ww. przepisów celem działania organu nadzoru budowlanego jest doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z wymogami technicznymi oraz obowiązującymi przepisami prawa. W niniejszej sprawie organ I instancji wskazał na naruszenie przepisów powołanego rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie, słusznie uznając, że wskazane nieprawidłowości stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa tak ludzi jak i mienia. Przepisy tego rozporządzenia, zgodnie z §2 ust. 1 stosuje się przy budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie, modernizacji oraz zmianie sposobu użytkowania budynków i budowli podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 207 ust. 3. Tym samym również w odniesieniu do przedmiotowego budynku wymogi określone w tym rozporządzeniu mają moc obowiązującą, niezależnie od tego czy jest on zamieszkiwany lub czy został oddany do użytkowania. Skarżący kwestionuje również zasadność nałożenia obowiązku na niego, podczas gdy jego zdaniem to pozostali współwłaściciele nieruchomości naruszyli przepisy prawa, przyłączając budynek do zewnętrznej sieci gazowej bez jego zgody. Odnosząc się do tych zarzutów należy po pierwsze wyjaśnić, iż w razie ustalenia w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, że istnieje materialnoprawna przesłanka do zastosowania przepisu art. 66 Prawa budowlanego, organ wydaje decyzję administracyjną skierowaną do właściciela obiektu budowlanego lub współwłaścicieli, jeżeli obiekt stanowi współwłasność. Właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Rozstrzygnięcie to bowiem nie jest uzależnione od tego, czy toczy się postępowanie cywilne o zniesienie współwłasności, a rozliczenia pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości nie należą do sfery spraw administracyjnych, jak też w tym przypadku nie mają wpływu na treść orzeczenia organów nadzoru budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 24.01.2002 r. sygn. IV S.A. 472/00 opubl. "Wspólnota" 2002 nr 8 poz. 51). Na mocy art. 66 pkt 3 ustawy Prawo budowlane działania organów nadzoru budowlanego mają na celu usunięcie istniejącego zagrożenia dla ludzi i mienia, stąd nie jest również słuszne stwierdzenie skarżącego, iż do czasu zakończenia prowadzonych spraw o zniesienie współwłasności organy administracji powinny powstrzymać się od działań odnoszących się do budynku, którego jest współwłaścicielem. Odnosząc się do kwestionowania przez skarżącego legalności istnienia przyłącza do sieci zewnętrznej gazu ziemnego należy wskazać, iż w aktach sprawy znajduje się tekst prawomocnego orzeczenia w sprawie pozwolenia na budowę przyłącza energetycznego, gazowego i wewnętrznej instalacji gazu na przedmiotowej posesji, a niezależnie od tego pomieszczenie, w którym zainstalowano kuchenkę, nie spełnia wymogów prawa, co do ich wysokości ustalonych dla pomieszczeń, w których może zostać zamontowana kuchenka zasilana gazem z butli. W opisanej sytuacji, Sąd nie mógł uwzględnić skargi i dlatego orzekł o jej oddaleniu, w oparciu o art. 151 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271, zm. Dz.U. 2003 Nr 228 poz. 2261). /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/A. Łaskarzewska /-/G. Radzicka