II SA/Po 683/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na Wojewodę w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie organu; postanawia odrzucić skargę /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak Pismem z dnia 21 maja 2014 r. J. M. wniósł skargę, "na podstawie art. 101 ustawy z 8.03.1990 r. i inne", na "organ Wojewody w zakresie łamania obowiązujących od 1983 r. do 2006 r. planów zagospodarowania rejon "A". Uzasadniając skargę podniesiono, że właściwe organy administracji publicznej – Wydziały Infrastruktury i Rolnictwa, Nadzoru, Prawny oraz Kontroli, od kilku lat wykazują bezczynność i podejmują działania naruszające interes prawny skarżącego poprzez uniemożliwienie korzystania mu z nieruchomości będącej jego własnością. Skarżący opisał postępowania w których uczestniczył, konkludując, że obecnie pozostawiona została mu jedynie droga administracyjna, w tym poprzez skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Następnie wyjaśniono, że skarżący wnosi o: "przywrócenie prawa według MPZP z 1983, 1985, 1991 i 2006 r., unieważnienie decyzji, postanowień adm. na realizację inwestycji niezgodnie z tymi MPZP od 1989 r.; wstrzymanie realizacji uchwał Rady Miasta do czasu rozpatrzenia przez SKO w P.; administracyjne wstrzymanie działalności firmy "A", ul (...), produkcja i wypał porcelany w budynku mieszkalnym od 05/2006 - całodobowa 4 m granica (...); wskazanie samowoli budowlanych firm graniczących z moimi posesjami wg pism GIOŚ jaka zastosował organ I Pow. Inst.. Nadzoru Budowlanego w C., które unieważnił organ II Wlkp. WIWBUD (...); przeprowadzenia wizji lokalnej ze skarżącym; zasądzenia odszkodowania wobec urzędników za 20 – letnie uciążliwości" W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że zarzuty w niej zawarte można sprowadzić do nienależytego – w ocenie skarżącego, wykonywania zadań przez Wojewodę oraz pracowników Urzędu Wojewódzkiego. Zdaniem organu wniesiona skarga stanowi skargę powszechną, która nie mieści się w zakresie sądowej kontroli administracji publicznej. Podniesiono, że wnoszone przez skarżącego skargi na działanie jednostek samorządu, na którymi sprawuje nadzór Wojewoda, były rzetelnie i terminowo rozpatrywane. Pismem procesowym z dnia 11 lipca 2014 r. skarżący sprecyzował, że wniesiona przez niego skarga dotyczy naruszania "prawa miejscowego" w postaci miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego od 1983 do 2006 r. Skarżący zarzucił, iż organy Wojewody nie dokonały analizy zgodności uchwał zgodnie z art. 238 § 1 Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego określony został w art. 3 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Artykuł 3 § 2 pkt 1 - 8 powyższej ustawy wskazuje, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzję administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). Tak zakreślony zakres kognicji sądów administracyjnych wyłącza możliwość prowadzenia postępowania w przypadku wniesienia skargi na akty lub czynności, które, zgodnie z obowiązującymi przepisami postępowania administracyjnego, nie zostały wprost poddane kontroli sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi może być tylko indywidualnie określony akt lub czynność organów administracji publicznej, mogący zostać zakwalifikowany jako jedna z form działalności administracji, o jakiej mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za niedopuszczalne jest tym samym wnoszenie skarg, w których skarżący żąda przeprowadzenia kontroli legalności działalności określonego organu, bez równoczesnego określenia aktu, jaki ma zostać poddany kontroli. W ramach postępowania sądowoadministracyjnego niedopuszczalne jest również wnoszenie skarg powszechnych, a więc skarg, których przedmiotem jest jedynie krytyka nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników. Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniesiona przez skarżącego skarga, jak zasadnie wywodzi Wojewoda, dotyczy w istocie zarzutów nienależytego wykonywania zadań przez organy administracji publicznej, samorządowej. Na podstawie treści skargi nie sposób natomiast określić, jaki konkretnie akt lub czynność (bezczynność) organu administracji publicznej jest przedmiotem skargi, tym bardziej, że w żadnym z żądań skargi nie zakwestionowano działań podejmowanych w ramach konkretnych postępowań administracyjnych, prowadzonych na etapie wnoszenia skargi. Zarzuty odnoszą się do braku nadzoru i kontroli nad wydziałami w ramach struktury organizacyjnej Urzędu Wojewódzkiego. Zawarte w skardze żądania, sprecyzowane następnie w piśmie z dnia 11 lipca 2014 r., dotyczą również nie skorzystania przez Wojewodę z czynności nadzoru, jakie może wykonywać na mocy przepisów ustaw o samorządzie terytorialnym. Tymczasem sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII kpa, a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne kpa). Wnosząc przedmiotową skargę skarżący wywodzi, że składane przez niego do Wojewody skargi w trybie skargi powszechnej, w tym na działalność PINB, nie odniosły skutku. Do skargi załączono kserokopie pism jakie otrzymał w rozpatrzeniu takich skarg. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi jest czynnością materialno-techniczną (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r., sygn. akt III SA 1636/97, nie publikowany), od której nie wnosi się ani środka odwoławczego, ani skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach (tak w przypadku sposobu załatwienia takiej skargi, jak i w przypadku bezczynności organu w sprawie o załatwienie takiej skargi). W świetle powyższego uznać należało, że przedmiotowa skarga nie może zostać uznana za wniesioną w jednej ze spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym skarga podlega odrzuceniu w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak