II SA/Po 684/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-05-29

Skład orzekający: Robert Talaga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, w tym w postępowaniu kasacyjnym?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest właściwy do wydawania postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu z urzędu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Dotyczy to również kosztów postępowania kasacyjnego, które są częścią postępowania przed sądem drugiej instancji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wcześniej skarżący został zwolniony z kosztów sądowych i ustanowiono dla niego pełnomocnika z urzędu. Sąd pierwszej instancji przyznał już część kosztów. Pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną, która została oddalona. Wniosek o przyznanie kosztów dotyczy postępowania kasacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi W. K. od Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu przed sądem drugiej instancji opłatę wraz z podatkiem VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 29 maja 2018 roku Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia przyznać adwokatowi W. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu przed sądem drugiej instancji opłatę w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]), podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]) /-/ R. Talaga Postanowieniem z dnia 9 października 2015 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił skarżącego Z. Ł. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowił niego adwokata jako pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 20 listopada 2015 roku Okręgowa Rada Adwokacka w P. wyznaczyła osobę adwokata W. K. jako pełnomocnika z urzędu dla skarżącego Z. Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 24 lutego 2016 roku przyznał adwokatowi W. K. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] zł, w tym [...] zł tytułem podatku od towarów i usług. Pismem z dnia 20 kwietnia 2016 roku pełnomocnik skarżącego wniósł w jego imieniu skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej nawet w części za postępowanie kasacyjne. Z akt sprawy wynika, że w dniu 14 marca 2018 roku pełnomocnik skarżącego nie stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem z tego samego dnia o sygnaturze I OSK 1370/16. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokatowi lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. W myśl przepisu § 2 rozporządzenia z 2015 roku koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia z 2015 roku opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W rozpoznawanej sprawie, mając na uwadze podjęte przez pełnomocnika czynności procesowe, uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu, zgodnie zatem z § 4 ust. 1 i ust 2 rozporządzenia z 2015 roku, należało ustalić opłatę za czynności adwokata w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia 2015 roku, a więc w wysokości [...] zł (50% z [...] zł). Opłatę za udzielenie pomocy prawnej skarżącej podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę [...] zł zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia 2015 roku. Pełnomocnikowi należało zatem przyznać opłatę w łącznej wysokości [...] zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 c, § 21 ust. 1 pkt 2 lit b oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia z 2015 roku, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło