II SA/Po 688/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2009r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego; oddala skargę /-/ A. Łaskarzewska /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ E. Podrazik Dnia [...] lutego 2009r. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w P. decyzją( znak. [...]) odmówił przyznania pomocy finansowej K. K. w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu artykułów biurowych w kwocie 39,94 zł, zakupionych szprych w kwocie w kwocie 7 zł., przesyłek poleconych w kwocie 22,97 zł. usług ksero w wysokości 34,20 zł, płyty CV w wys. 2 zł., koszulek biurowych w wysokości 5 zł., torby rowerowej w kwocie w kwocie 10 zł., zakup karty telefonicznej, na wywołanie zdjęć w sumie 6 zł., na wykonanie naprawy roweru w kwocie 50 zł. W uzasadnieniu przytoczył treść przepisu art. 3 ust. 1,3,4 ustawy z dnia 12.03.2004r. o pomocy społecznej, zgodnie z którym celem pomocy społecznej jest zaspokajanie niezbędnych potrzeb życiowych osób i rodzin, a rodzaj, forma i rozmiar świadczeń powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Potrzeby osób i rodzin winny zostać zaspokojone jeżeli odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej. Wyjaśniono, że K.K. otrzymuje regularną pomoc w formie zasiłku celowego na zakup żywności w wysokości [...] zł. miesięcznie. W ocenie organu pomoc finansowa w żądanym w przedmiotowej sprawie zakresie nie należy do niezbędnych potrzeb bytowych na zaspokojenie których przyznawane są zasiłki celowe (art. 39 w zw. z art. 3 ust.1 ustawy). Decyzją z dnia [...] lipca 2009r. (znak: [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpoznaniu odwołania K. K. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy uznał za prawidłowe zarówno ustalenia faktyczne organu I instancji jak i poczynione wywody prawne. Skargę do tut. Sądu złożył K.K . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nie zasadna. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U Nr 153, poz.1269 ze zmianami). Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym (art.133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2002 r. Nr 150, poz. 1270 ze zm. - powoływanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako ppsa). Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia w tym zakresie całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności decyzji administracyjnej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie sprawy zawisłej przed organami administracyjnymi, a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 uchyla go lub stwierdza jego nieważność. Zgodnie z art. 39 ust 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2008r. Nr 115, poz. 728 ze zm.) w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej stronie może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może zostać przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, także kosztów pogrzebu. Użycie sformułowania "w szczególności" świadczy, że jest to katalog przykładowy, niezamknięty. Jednocześnie, stosownie do regulacji zawartej w art. 3 ust. 1 i 4 cytowanej ustawy pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Potrzeby osoby i rodziny korzystającej z pomocy społecznej powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i możliwościom tej pomocy. Istotą więc zasiłku celowego jest zaspokojenie konkretnej potrzeby bytowej umożliwiającej życie w warunkach odpowiadających godności człowieka, występującej u osoby, czy rodziny ubiegającej się o jego przyznanie. Dlatego też organy orzekające w sprawie obowiązane są ustalić, czy zaspokojenie potrzeby bytowej, której sfinansowania żąda wnioskodawca, jest w świetle jego sytuacji życiowej rzeczywiście niezbędne. Organ powinien więc wydając decyzję ocenić całokształt sytuacji rodzinnej i majątkowej strony, mającej niewątpliwie wpływ na zakres zaspokojenia potrzeb. Podkreślić należy, iż mimo swobody działania organu w ramach tzw. uznania administracyjnego, organ nie jest zwolniony z obowiązku starannego przeprowadzenia postępowania, zgodnego z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym także należytego uzasadnienia rozstrzygnięcia, które nie może nosić cech dowolności. Działanie w ramach tegoż uznania powinno polegać, stosownie do art. 7 kpa, na załatwieniu sprawy w sposób zgodny ze słusznym interesem strony, jeżeli jest to możliwe i zgodne z przepisami obowiązującego prawa, o ile nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny i możliwości organu w zakresie posiadanych uprawnień i środków. Podnieść należy, iż na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek wszechstronnego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego, w tym ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością (art. 7 i 77 kpa). Przy czym obowiązek ten dotyczy nie tylko ustalenia przesłanek, jakie powinna spełniać osoba ubiegająca się o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej, ale również i przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do pozostałych okoliczności decydujących o przyznaniu wnioskowanej formy pomocy. W ocenie Sądu trafnie w niniejszej sprawie organ wywiódł, że żądana przez skarżącego pomoc nie stanowi niezbędnej pomocy bytowej w rozumieniu zacytowanych wyżej przepisów. Nie sposób bowiem przyjąć, by w jego sytuacji życiowej rzeczywiście niezbędne było pokrycie kosztów zakupu artykułów biurowych, szprych do roweru, przesyłek poleconych, usług ksero, płyty CV, koszulek biurowych, torby rowerowej, karty telefonicznej, wywołania zdjęć ze spotkania klasowego, wykonanie naprawy roweru. Skarżący objęty jest pomocą społeczną, finansowano mu cyklicznie zakup żywności, leków. W tych okolicznościach słusznym była odmowa przyznania pomocy w żądanym zakresie. Stąd skarga jako niezasadna ulec musiała oddaleniu na zasadzie art. 152 ppsa. /-/ E.Podrazik /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ A.Łaskarzewska MK