II SA/Po 688/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 08 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia zawiesić postępowanie /-/ M. Kwiecińska Zaskarżoną decyzją z dnia (...) maja 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia (...) lutego 2010 r., którą odmówiono zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia (...) grudnia 2007 r. udzielającej "A" z siedzibą w N. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa śląskiego – w zakresie wnioskowanej zmiany nieprzekraczalnego terminu działalności. W postawie prawnej organ odwoławczy powoływał się między innymi na art. 135 oraz art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540) zaznaczając, że termin rozpoczęcia działalności może być przedłużony jednokrotnie, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Wskazał przy tym, że odnośnie przedmiotowego zezwolenia termin ten był zmieniany już decyzją z dnia 12 stycznia 2000 r. W skardze z dnia 29 czerwca 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej zarzucił kwestionowanej decyzji naruszenie przepisów procedury polegające na zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która nie została notyfikowane do Komisji Europejskiej zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informatycznego; naruszenie fundamentalnych zasad prawa Unii Europejskiej oraz naruszenie zasad konstytucyjnych dotyczących ochrony praw słusznie nabytych. W skardze zawarto również wniosek o zwrócenie się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym, dotyczącym obowiązku notyfikacji polskiej ustawy do Komisji oraz wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcie przez Trybunał pytań prejudycjalnych skierowanych do Trybunału Sprawiedliwości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny lub wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem wstępnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w innej podobnej sprawie. Podkreśla się przy tym, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie Trybunału dotyczące wykładni prawa europejskiego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (zob. postanowienia NSA z dnia 23 listopada 2010 r., I FSK 1242/09 i z dnia 22 listopada 2010 r., I FSK1866/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie stanowisko strony skarżącej wyrażone w skardze opierało się na zarzucie naruszenia między innymi prawa wspólnotowego, tj. Dyrektywy nr 98/34/WE ze względu na konieczność notyfikacji Komisji Europejskiej projektu przepisów ustawy o grach hazardowych. W związku z tym przy rozstrzyganiu sprawy istotne znaczenie będą miały kwestie prawne, które stały się przedmiotem pytań prejudycjalnych skierowanych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zawartych w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2010 r., III SA/Gd 352/10, III SA/Gd 261/10 i III SA/Gd 262/10 oraz pytania prawnego przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2010 r., II SA/Po 549/10, co do zgodności z Konstytucją RP norm ustawy o grach hazardowych (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W pierwszej kwestii chodzi o wyjaśnienie, czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który: zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych (III SA/Gd 352/10); zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry (III SA/Gd 261/10); zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych (III SA/Gd 262/10).Natomiast w drugiej kwestii istotne jest ustalenie, czy art. 135 ust. 2 strawy o grach hazardowych. uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 01 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. W ocenie Sądu, odpowiedź na pytanie czy ustawa o grach hazardowych zawiera przepisy techniczne, które winny podlegać notyfikacji przez Komisję Europejską zgodnie z przepisami Dyrektywy nr 98/34/WE, a co za tym idzie czy przepisy ustawy, w tym art. 48 ust. 1, mogły być stosowane przez organy administracji, skoro bezspornym jest, że procedury notyfikacji nie przeprowadzono, jest zagadnieniem mającym wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy. Również odpowiedź na pytanie prawne postawione Trybunałowi Konstytucyjnemu, co do stosowania określonych zasad konstytucyjnych, może mieć znaczący wpływ na rozstrzygnięcie. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. zawiesił niniejsze postępowanie do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięć w ramach opisanych pytań prawnych. /-/ M. Kwiecińska