II SA/Po 689/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2011 r. wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji sprawy ze skarg D. M. i R. L. wspólników spółki cywilnej D. s. c. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] z dnia [...] 2011 r. Nr [...] z dnia [...] 2011 r. Nr [...] z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonych decyzji. /-/ A. Łaskarzewska Skargami z dnia [...] 2011r. D. M. i R. L. wspólnicy spółki cywilnej D. Spółka cywilna [...] z siedzibą w K. zaskarżyli decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2011 r. Nr [...], Nr [...], [...], [...] utrzymujące w mocy decyzje Marszałka Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] 2010 r., nakładające na skarżących opłaty podwyższone za składowanie odpadów bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska w wysokości odpowiednio – 182.092 zł, 149.487 zł, 62.021,50 zł oraz 1.485.757 zł. Jednocześnie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji przez organ, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), dalej: p.p.s.a., lub przez sąd administracyjny na podstawie art. 61 § 3 powyższej ustawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniami z dnia [...] 2011 r. odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji wskazując, iż skarżący we wnioskach nie wykazali przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Nie wykazali, aby wykonanie zaskarżonych decyzji spowodowało negatywne skutki dla przedsiębiorstwa lub niemożność utrzymania rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do treści 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w przypadku wniesienia skargi możliwe jest wstrzymanie z urzędu lub na wniosek zaskarżonej decyzji przez organ administracji publicznej, który ją wydał, zaś po przekazaniu sprawy do sądu, wstrzymanie jej wykonania na wniosek przez sąd administracyjny (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez organ na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a. nie wyklucza możliwości podjęcia samodzielnie rozstrzygnięcia w sprawie przez sąd administracyjny na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a., wskazującego, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania może zostać zmienione lub uchylone w przypadku zmiany okoliczności. W przypadku ustalenia, że w sprawie zaistniały przesłanki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej, sąd może z urzędu zmienić rozstrzygnięcie organu administracji, którym odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu sytuacja powyższa miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Z załączonych do akt sprawy, a złożonych przez skarżących, wniosków o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja majątkowa dotycząca zarówno mienia spółki cywilnej, której są oni wspólnikami, jak i ich majątków osobistych pozwala przyjąć, że jednorazowa zapłata kwot nałożonych na nich w zaskarżonych decyzjach (łącznie kwota 1.879.357,50 zł) spowoduje zaistnienie przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. w postaci ryzyka wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie dysponują bowiem majątkiem umożliwiającym im obecnie dobrowolne spełnienie nałożonych na nich obowiązków, a przymusowa egzekucja całej kwoty nałożonej na nich przedmiotowymi decyzjami może oznaczać konieczność zlicytowania należącego do nich majątku. W ocenie Sądu taka sytuacja wyczerpuje przesłankę trudnych do odwrócenia skutków. Ujawnienie powyższej okoliczności na etapie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadnia, w ocenie Sądu, uwzględnienie wniosku i w konsekwencji przyjęcie stanowiska odmiennego, od zawartego w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 4 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ A. Łaskarzewska