II SA/Po 689/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lipca 2014r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia zwolnić T. D. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca T. D. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości (k. 13 akt sąd.). W uzasadnieniu wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca podała, że jest osobą bezrobotną. Opiekuje się osoba obcą, która u niej zamieszkuje i z tego tytułu otrzymuje [...] zł miesięcznie. Mąż skarżącej choruje, pracuje dorywczo, nie może podjąć stałej pracy. Z tego tytułu zarabia około [...] zł miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, że posiadają działkę rolną o powierzchni [...] m² wraz z budynkiem mieszkalnym o powierzchni [...] m². Nie posiadają innych nieruchomości, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej "p.p.s.a."). Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania strony i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego, ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa na osobie ubiegającej się o prawo pomocy. Owe wykazanie polegać, więc będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że wnioskodawczyni aktualnie nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie wpisu sądowego oraz dalszych kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W świetle powyższego, oświadczenie majątkowe skarżącej zawarte na formularzu o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że skarżąca nie jest w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty sądowe. Wnioskodawczyni wraz z mężem utrzymują się bowiem z dochodu w łącznej wysokości około [...] zł miesięcznie. Mąż skarżącej pracuje dorywczo. Oboje chorują, więc ponoszą dodatkowe koszty leków. Doświadczenie życiowe wskazuje, że uzyskiwane dochody nie wystarczają na pokrycie wszystkich kosztów koniecznego utrzymania skarżącej i jej męża. Z uwagi na wiek i stan zdrowia mają utrudnione możliwości podjęcia stałej pracy. Nie posiadają przy tym żadnych oszczędności, czy innych wartościowych ruchomości, z których mogliby uzyskać dodatkowe dochody. Należącą do nich nieruchomość przeznaczają na zaspokojenie potrzeb bytowych. Należało zatem zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska