II SA/Po 690/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2005r. przy udziale sprawy ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; o d d a l a s k a r g ę. /-/ E. Podrazik /-/G. Radzicka /-/St. Małek Wójt Gminy S. decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 36 ust. 3 i 9 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15 poz. 139 z zm.) ustalił R.P. jednorazową opłatę w kwocie [...]zł. z tytułu zbycia nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] i [...] o powierzchni [...]ha oraz udziału w [...] części w działce nr [...] o powierzchni [...]ha w S. Ustalono, że według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy z 25 października 1994r. ogłoszonego w dzienniku urzędowym województwa leszczyńskiego nr 14 poz. 81 z 1994r. działki znajdowały się na terenie oznaczonym symbolem RO (Adaptacja istniejących gospodarstw ogrodniczych. Wolne tereny do podziału na działki ogrodnicze. Ewentualna realizacja urządzeń usługowych – zgodnie z ustaleniami zasad realizacji planu ogólnego). Plan ten zmieniono (uchwała Rady Gminy Nr XVIII/103/96 z 16 kwietnia 1996r.) określając iż są to tereny przeznaczone na obiekty produkcji ogrodniczej, obiekty magazynowo – składowe, obiekty drobnej wytwórczości. Uchwałą Rady Gminy z 17 listopada 2000r. Nr XVII/125/2000 (Dz. Urz. Województwa Wielkopolskiego Nr 90 poz. 1190) dokonano kolejnej zmiany zasad lokalizacji i kształtowania zabudowy przedmiotowego trenu (symbol 27 MN –RO – UR) przyjmując, iż przedmiotowy teren przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową, rolniczo – ogrodniczą, rzemieślniczą i usługowo – produkcyjną o charakterze nieuciążliwym. Dopuszczalna jest na tym terenie działalność gospodarcza o charakterze nieuciążliwym. R.P. w dniu [...]r. sprzedał wymienione nieruchomości. Na podstawie operatu szacunkowego ustalono, iż wartość nieruchomości przed ostatnią zmianą planu wyniosła [...]zł a po zmianie [...]zł. Uchwała Rady Gminy z 17 listopada 2000r. Nr XVII/125/2000 określiła stawkę opłat 10% z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Wysokość zatem należnej Gminie opłaty, o której mowa w powołanych przepisach wynosi [...]zł. R.P. wniósł odwołanie. Stwierdził, iż nie zgadza się na płacenie jakiejkolwiek opłaty. Przed około 50 laty nabył bowiem od Skarbu Państwa nieruchomość o obszarze [...]ha. Dokonane w [...]r. pomiary ujawniały, iż obszar ten wynosi [...]ha a więc jest mniejszy o [...]m². Zdaniem odwołującego oplata winna być pokryta z należnego mu odszkodowania z tytułu poniesionych strat za uprawianie mniejszej powierzchni nieruchomości niż to wynikało z umowy sprzedaży oraz z zapłaconego w poprzednich latach w niesłusznej wysokości podatku rolnego. Samorządowe Kolegium odwoławcze zaskarżoną decyzją na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 kpa uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej ustalenia terminu uiszczenia opłaty a w pozostałym zakresie utrzymało tą decyzję w mocy. Stwierdzono, iż przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie upoważniają organu administracji do określenia w decyzji terminu uiszczenia opłaty. Obowiązek ten winien być zrealizowany "z chwilą kiedy decyzja staje się wykonalna." Kwestionowana decyzja w zakresie ustalonej jednorazowej opłaty jest słuszna. Znajduje bowiem pełne oparcie w wskazanych przepisach ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a podnoszony problem podatku rolnego nie należy do przedmiotu niniejszej sprawy. R.P. wniósł skargę. Podał, iż nie kwestionuje wysokości ustalonej wysokości opłaty. Domaga się jedynie zwrotu części nieruchomości o powierzchni [...]m² i odszkodowania za "te lata co byłem właścicielem na papierze a gruntu tego nie uprawiałem natomiast poniosłem straty". Wskazał, iż należną opłatę zapłaci dopiero wówczas gdy Gmina ureguluje sprawę brakującej powierzchni nieruchomości. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sądy Administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Podstawowym miernikiem zgodności z prawem zaskarżonych decyzji są ustawowe przepisy oraz wydawane na ich podstawie i w granicach zawartego w nich wyraźnego upoważnienia normatywne akty wykonawcze. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia przez organy administracji w niniejszej sprawie jest przepis art. 36 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15 poz. 139 z zm.). Według wskazanego przepisu jeżeli wartość nieruchomości wzrosła w związku z uchwaleniem lub zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a właściciel zbywa tę nieruchomość to właściwy organ administracji pobiera jednorazową opłatę określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości i nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Z niekwestionowanych ustaleń organów administracyjnych wynika, iż ustalona przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego wysokość jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynosi kwotę wskazaną w decyzji organu pierwszej instancji. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja jest zasadna, jest bowiem zgodna z powołanymi przepisami prawa. Podstawą odmiennej oceny zaskarżonej decyzji nie może być podnoszony w skardze problem powierzchni nieruchomości nabytej od Skarbu Państwa czy też odszkodowania za użytkowanie mniejszej powierzchni niż to wynikało z umowy kupna. Są to bowiem problemy, do rozstrzygnięcia których nie są uprawnione organy administracji. Stosownie do przepisu art. 6 kpa organy administracji działają na podstawie przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie organy administracji rozstrzygnęły sprawę na podstawie wskazanych przepisów prawa. Według przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym obowiązek jednorazowej opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 3 nie może być uzależniony od zrealizowania przez gminę roszczeń cywilno – prawnych właściciela nieruchomości. Uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ E. Podrazik /-/G. Radzicka /-/St. Małek jw