II SA/Po 690/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. S. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 06 marca 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2016r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. /-/ W. Batorowicz Skarżący A. S. pismem z dnia 13 grudnia 2016 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w części ponad [...] zł (k. 53 akt sąd.). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do uzupełniania w terminie 7 dni braków formalnych wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie wypełnionego i podpisanego urzędowego formularza PPF pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Przesyłka zawierająca wezwanie i obowiązujący formularz PPF została przesłana na prawidłowy adres skarżącego i odebrana przez dorosłego domownika – matkę skarżącego w dniu 31 stycznia 2017 r. Termin do złożenia wniosku o prawo pomocy na prawidłowym urzędowym formularzu upływał, zatem w dniu 07 lutego 2017r. (wtorek). Wezwanie nie zostało wykonane i nie przedłożono wymaganego formularza PPF. Zarządzeniem z dnia 06 marca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu orzekł o pozostawieniu wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, zgodnie z dyspozycją art. 252 §2 P.p.s.a. wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu PPF według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy ma bowiem sformalizowany charakter, a brak jego złożenia w wymaganej formie, powoduje, że w zakreślonym terminie po wezwaniu do uzupełnienia jego braków formalnych, pozostawia się go bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie, po wezwaniu skarżącego do uzupełniania braków formalnych wniosku o prawo pomocy, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie wraz z obowiązującym formularzem PPF została prawidłowo doręczona w trybie doręczenia zastępczego dorosłemu domownikowi na podstawie art. 72 §1 P.p.s.a. i od dnia 31 stycznia 2017 r. rozpoczął bieg 7-dniowy termin do uzupełniania wniosku o prawo pomocy i przedłożenia wymaganego urzędowego formularza PPF. Wezwanie nie zostało wykonane i urzędowy formularz PPF nie został przedłożony w zakreślonym terminie, co musiało skutkować pozostawieniem wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. W terminowo wniesionym sprzeciwie A. S. wskazał, że zaskarżone orzeczenie nie odpowiada prawu, a jego wniosek nie został rozpoznany, w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Do pisma załączono wypełniony formularz PFF. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznając sprzeciw od postanowienia o odmowy przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Innymi słowy, Sąd, rozpoznając sprawę wypowiada się, zatem o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia i dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu, a nie rozpoznaje sprawę na nowo. Konsekwentnie, ocenie Sądu podlegają okoliczności, jakie były znane referendarzowi w dacie podejmowania rozstrzygnięcia, co do zwolnienia od kosztów sądowych. Jak wynika z akt sprawy, A. S. pismem z dnia 13 grudnia 2016 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w części ponad [...] zł (k. 53 akt sąd.). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do uzupełniania w terminie 7 dni braków formalnych wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie wypełnionego i podpisanego urzędowego formularza PPF pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). Przesyłka zawierająca wezwanie i obowiązujący formularz PPF została przesłana na prawidłowy adres skarżącego i odebrana przez dorosłego domownika – matkę skarżącego w dniu 31 stycznia 2017 r. Termin do złożenia wniosku o prawo pomocy na prawidłowym urzędowym formularzu upływał, zatem w dniu 07 lutego 2017 r. (wtorek). Wezwanie nie zostało wykonane i nie przedłożono wymaganego formularza PPF. Okoliczności powyższe wskazują, że w sprawie spełnione zostały przesłanki pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 252 §2 P.p.s.a. wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu PPF według ustalonego wzoru. Brak jego złożenia w wymaganej formie, powoduje, że w zakreślonym terminie po wezwaniu do uzupełnienia jego braków formalnych, pozostawia się go bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie, po wezwaniu skarżącego do uzupełniania braków formalnych wniosku o prawo pomocy, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie wraz z obowiązującym formularzem PPF została prawidłowo doręczona w trybie doręczenia zastępczego dorosłemu domownikowi na podstawie art. 72 §1 P.p.s.a., co oznacza, że w dniu 31 stycznia 2017 r. rozpoczął bieg 7-dniowy termin do uzupełniania wniosku o prawo pomocy i przedłożenia wymaganego urzędowego formularza PPF. Ponieważ wezwanie nie zostało wykonane i urzędowy formularz PPF nie został przedłożony w zakreślonym terminie, konieczne było pozostawienie wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Z tych względów na mocy art. 260 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz