II SA/Po 693/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 03 listopada 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego; postanawia 1. ustanowić dla A. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...], 2. odmówić zwolnienia od kosztów sądowych. /-/S. Michalski Skarżący A. K., w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na podstawie oświadczenia majątkowego oraz akt administracyjnych ustalono, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku (nieruchomości, wartościowych przedmiotów, czy oszczędności). Nie posiada także żadnych źródeł dochodu; jest bezrobotny. Od 2008 roku utrzymuje się ze świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Zamieszkuje w budynku gospodarczym, w którym w przeszłości prowadził sklep spożywczy. Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania żadnych opłat czy wydatków – art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Zatem Skarżący, z mocy prawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych od skargi na decyzję przedmiocie zasiłku celowego. W tej części, tj. w zakresie zwolnienia od opłat sądowych i wydatków (art. 211- art. 213 p.p.s.a.), żądanie wniosku jest bezprzedmiotowe. Dlatego, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną Wnioskodawcy, należy odmówić przyznania prawa pomocy (art. 258 §2 pkt 7 w związku z art. 239 pkt 1 lit a p.p.s.a.). Stosowanie do art. 245 §3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.). Sytuacja majątkowa i rodzinna Skarżącego usprawiedliwia twierdzenie, iż należy on do grona osób najuboższych. Wnioskodawca nie osiąga żadnych dochodów i nie posiada majątku. W konsekwencji pokrycie kosztów postępowania w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru nie jest możliwe bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Tym samym, dla zapewnienia realizacji prawa do sądu, konieczne okazało się uwzględnienie żądania w zakresie ustanowienia adwokata. Stwierdzając, że odmowa przyznania prawa pomocy spowodowałby ograniczenia w realizacji prawa do sądu, na podstawie art. 246 §1 pkt 2, art. 262, 239 §pkt 1 lit. a oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/S. Michalski