II SA/Po 694/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-01-23

Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym odmówieniu mu tego prawa, wykazał istotną zmianę okoliczności faktycznych lub prawnych uzasadniającą zmianę poprzedniego rozstrzygnięcia?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ skarżący nie wykazał istotnej zmiany okoliczności faktycznych lub prawnych w porównaniu do sytuacji, która była podstawą do prawomocnego odmówienia mu prawa pomocy w poprzednim postępowaniu. Skarżący nadal nie przedstawił pełnych i wiarygodnych informacji o swojej sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej, co uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Wojewody w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości. Wniosek ten został odmówiony prawomocnym postanowieniem. Następnie skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, argumentując swoją trudną sytuacją materialną wynikającą z dochodów z gospodarstwa rolnego. Sąd rozpoznał ponowny wniosek, analizując przedstawione przez skarżącego dane.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2016r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący I. K. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W dniu 29 września 2016r. uiścił wpis od skargi w kwocie 500 zł. Postanowieniem referendarza sądowego z 2 listopada 2016r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie powyższe zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 25 listopada 2016r. W dniu 12 grudnia 2016r. skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu (k. 65 i 75 akt sąd.). We wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF skarżący podał, że dochód miesięczny na dwie osoby wynosi [...] zł z gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha. Skarżący argumentował, że nie posiada wykształcenia prawniczego, ani doświadczenia procesowego. Nadto oświadczył, że nie posiada żadnych akcji, udziałów i obligacji, ani żadnych kosztowności i oszczędności. Dochód miesięczny w całości przeznacza na opłaty świadczeń i telefon, środki czystości, odzież, utrzymanie domu, wyżywienie, lekarstwa i leczenie żony. Skarżący oświadczył, że gospodarstwo domowe prowadzi jedynie z żoną. Podał, że posiada dom o powierzchni [...] m², grunt rolny o powierzchni [...] ha, na którym prowadzi uprawy polowe. Skarżący oświadczył, że posiada ciągnik "Ursus" i "New Holland", samochód dostawczy "Peugeot" oraz samochód osobowy "Toyota". Zakreślił, bez wyszczególnienia, rubrykę formularza dotyczącą podania wysokości zobowiązań i stałych wydatków rodziny skarżącego. Na wstępie należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie skarżący składał już wniosek o przyznania prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wniosek ten został rozpoznany odmownie i korzysta z przymiotu prawomocności. Skarżący uiścił wpis od skargi oraz ponowił wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy winien być więc rozpoznany w oparciu o treść art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, ze zm., dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień niekończących postępowania w sprawie uzależniona jest od zmiany okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie przyjęto za przesłankę pierwotnego rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane. W ramach dokonywania weryfikacji stanu faktycznego sprawy dotyczącego sytuacji finansowej strony nie można zmienić lub uchylić postanowienia bez zmiany okoliczności sprawy, nawet gdyby poprzednia ocena tych okoliczności była błędna. Wynika z tego, że w postępowaniu wywołanym kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie należy dokonywać ponownej oceny tych samych okoliczności i argumentów, co przy rozpatrywaniu pierwszego wniosku. Porównać należy sytuację zakreśloną w dwóch wnioskach, następnie dokonać oceny, czy nastąpiła istotna zmiana okoliczności, a w przypadku pozytywnej odpowiedzi na to pytanie, zdecydować, czy zmiana ta uzasadnia zmianę prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2012 r. sygn. akt II FZ 768/12 [w:] CBOSA). Przy ocenie pierwszego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w całości, uznano, że przedstawiona przez niego sytuacja rodzinna, majątkowa i finansowa nie została dostatecznie wyjaśniona i w konsekwencji nie daje podstaw do przyznania prawa pomocy oraz uznania, że zaszły przesłanki do chociażby częściowego przyznania prawa pomocy z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania chociażby w części. Jak wyraźnie podkreślono oświadczenia złożone przez skarżącego nie odzwierciedlają jego pełnej i rzeczywistej sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej. Pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy skarżący zaniechał podania stanu rodziny, wszystkich źródeł dochodów osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, nie złożył oświadczeń co do posiadanych rachunków bankowych i sald na tych rachunkach, nie przedłożył żadnych dokumentów źródłowych. Natomiast brak rzeczywistej współpracy, strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy, skutkować musiał odmową przyznania tego prawa. Uniemożliwia, bowiem wolną od wątpliwości ocenę sytuacji materialnej i finansowej skarżącego. Wobec powyższego niemożliwe okazało się ustalenie jaka jest rzeczywista sytuacja finansowa, majątkowa i rodzinna skarżącego, a od tego zależało ewentualne przyznanie prawa pomocy. W kolejnym wniosku skarżący, tak samo jak w poprzednim, powtórzył, że dochód miesięczny na dwie osoby wynosi [...] zł i pochodzi z gospodarstwa rolnego. Dochód ten w całości przeznaczany jest na pokrycie kosztów utrzymania skarżącego i jego żony. Skarżący nie udzielił żadnych dodatkowych informacji, co do stanu rodzinnego, majątkowego i finansowego, a także nie przedłożył żadnych dokumentów źródłowych w celu potwierdzenia i udokumentowania swojej sytuacji. Analiza wniosku o przyznanie prawa pomocy, który był poddany ocenie na wcześniejszym etapie postępowania sądowego oraz ponownego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu wskazuje, że dane w nich zawarte nie uległy żadnej zmianie, w szczególności nie skarżący wykazał, że aktualna sytuacja finansowa uległa pogorszeniu. Nadal bowiem skarżący odwołuje się jedynie do dochodu uzyskiwanego z gospodarstwa rolnego w niezmiennej wysokości [...] zł netto miesięcznie. Nadal nie przedstawia dochodów innych osób (syna), z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, nadal nie ujawnia wysokości ponoszonych kosztów koniecznego utrzymania siebie i rodziny, ograniczając się do stwierdzenia, że uzyskiwane dochody w całości przeznacza na koszty utrzymania. Uchylił się od podania informacji, które wskazują na rzeczywistą wysokość środków jakimi skarżący realnie dysponuje. Nadal również nie złożył oświadczeń co do posiadanych sald na rachunkach bankowych. Tymczasem pomimo stwierdzenia, że całe swoje dochody przeznacza na utrzymanie rodziny, uiścił wpis od skargi w kwocie 500 zł. Z uwagi na powyższe skoro skarżący nadal nie udziela, wolnych od wątpliwości, pełnych informacji dla oceny jego sytuacji rodzinnej, finansowej i majątkowej, to okoliczności istotne dla rozpoznania wniosku po prawo pomocy nie uległy zmianie od daty wydania poprzedniego postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Uznać należy, że brak jest przesłanek do zmiany stanowiska w przedmiocie prawa pomocy. Jak już wskazywano w postanowieniach wydanych w sprawie rozpoznania pierwszego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, ma ono charakter wyjątkowy i jest przyznawane osobom, które wykażą trudną sytuację materialną i brak możliwości pozyskania we własnym zakresie środków na pokrycie kosztów postępowania. W sytuacji skarżącego, który powołuje się jedynie na wysokość dochodu z gospodarstwa rolnego nadal brak danych, czy prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z innymi osobami (synem, rodzicami, rodzeństwem), odnośnie ponoszonych kosztów utrzymania, dochodów i wydatków osób, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, pełnej informacji o posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym, danych dotyczących posiadanych rachunków/rachunku bankowego, prowadzonych egzekucji komorniczych, co rozwiałoby wątpliwości odnośnie rzeczywistej sytuacji finansowej i materialnej skarżącego. Pozwoliłoby to uznać, czy skarżący znajduje się w sytuacji niepozwalającej na poniesienie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Skoro skarżący uchyla się od udzielenia takich informacji i nie przedstawia dokumentów źródłowych obrazujących realną kondycję finansową, to nie ma podstaw do zmiany postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy i następnie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Sam fakt oświadczenia o uzyskiwaniu jedynie dochodu z gospodarstwa rolnego w kwocie [...]zł netto miesięcznie nie jest wystarczające do uznania, że skarżący nie ma żadnych możliwości poniesienia kosztów radcy prawnego z wyboru w niniejszej sprawie. Co więcej, z uzasadnień poprzednich postanowień w przedmiocie prawa pomocy skarżący dowiedział się jakie informacje i dane winien podać by jego wniosek mógł być merytorycznie oceniony co do jego zasadności. Skarżący tego wymogu ponownie nie dopełnił. Wobec powyższego uznać należy, że okoliczności sprawy nie uległy zmianie, aby skarżącemu przyznać prawo pomocy w części i ustanowić dla niego radcę prawnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. i art. 165 P.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło