II SA/Po 695/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego; postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga M. M. w dniu 20 czerwca 2017 r. wniosła drogą elektroniczną do tutejszego Sądu skargę w niniejszej sprawie. Skarga nie była podpisana. Nadto wskazano w niej, że pełnomocnikiem skarżącej jest J. L.. W związku z powyższym Sąd pismem z dnia 26 lipca 2017 r. wezwał J. L. do złożenia w terminie 7 dni pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi i wykazania, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 207 r. poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.) mogących reprezentować skarżącą w postępowaniu sądowym, pod rygorem pominięcia czynności w charakterze pełnomocnika. Wezwanie to doręczono adresatowi w dniu 28 lipca 2017 r. i ten na nie nie odpowiedział. W dniu 11 sierpnia 2017 r. M. M. złożyła oświadczenie, że cofa skargę. Zważywszy, że skarga nie spełniała wymogów formalnych, by uznać, że została skutecznie wniesiona, Sąd pismem z dnia 18 sierpnia 2017 r. wezwał skarżącą do jej podpisania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 i 2, art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Pomimo doręczenia skarżącej wezwania w dniu 21 sierpnia 2017 r. skarżąca nie przedstawiła Sądowi podpisanej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zważyć należy, iż stosownie do przepisu art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi zaś, że każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. określa, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku braków formalnych skargi, przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ustanawia – w przypadku ich nieusunięcia w wyznaczonym terminie – rygor odrzucenia skargi. Z powołanych przepisów wynika, że skarżąca zobowiązana była - na wezwanie Sądu - przedłożyć podpisaną własnoręcznie skargę, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym zakresie doręczono skarżącej w dniu 21 sierpnia 2017 r. i w wyznaczonym 7-dniowym terminie nie usunięto wskazanych braków formalnych. W tej sytuacji skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4, art. 49 § 1 i art. 57 § 1 P.p.s.a. odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd pragnie wyjaśnić, że cofnięcie skargi nie mogło odnieść skutku o jakim mowa w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (umorzenie postępowania) ze względu na nieskuteczne wniesienie skargi – nieusunięcie jej braków formalnych. /-/ B. Drzazga